Unanswered Wishes (Completed)

33. Letting Go

33. Letting Go

QUEENIE's PoV

"Kuya, ano bang problema mo?"inis kong tanong kay Kuya Darren nang masigurado kong wala na yung unwantedvisitor nya. Nakakainis talaga yung Ara na yun... Perfect na sana ang love story ng kuya ko pero nung dumating sya, nasira na... nasira na ang start of happy ending nila...

Kung pwede lang sanang patayin nalang ni Ms. Author yang babaitang yan para masaya pero wala e, kawawa daw kasi syang nag-isip ng name kaya hindi muna daw nya ito ipapasalvage.[Kaechosan!]

Nag-isang linya yung kilay ni Kuya Darren sa tanong ko. "Problem, what do you mean?"

Napailing nalang ako sa tanong nya. "Kuya, wag mong sagutin ng isang tanong ang tanong ko..." I was about to lose temper.

"Queenie Fernandez, hwag na hwag mo kong pagsasalitaan ng ganyan, tandaan mo, mas matanda ako sayo..." Urgh! What the hell happened to my Sweet Brother? Kasalanan talaga ng Arang yun eh!

Pinigilan kong hwag umiyak sa harapan ni kuya. Pero kusang kumawala ang luha ko. Sa tanang buhay ko, ngayon lang ako pinagsalitaan ni Kuya ng ganito...

"Q-queenie... I-I am s-sorry..." he tried to hug me but I pushed him away.

I stared at him with a hurt on my face. "I hate you!" Marahas kong pinunas ang luha ko bago ako tumalikod sakanya.

"Bakit ka umiiyak?" tanong sakin ni Kuya Terrence na hindi ko namalayang nasa living room na din.

I shook my head. "Kuya, I'm tired, good night!" iwas ko sa tanong nya bago ako mabilis na umakyat papuntang room ko.

TERRENCE's PoV

"Bakit umiiyak si Quin?"Matalim ang pagkakatitig ko kay Darren. I never saw my two sibling having this kind of atmosphere. Lumaki kaming mabibilang lang sa isang daliri na nag-away sila ng seryoso.

First was when Queenie had her first menstruation. Nag-tantrums ito pagkatapos asarin itong ni Darren. Second when Darren found out that she has a boyfriend. And last is now...

Darren avoided my gaze. Hindi nito sinagot ang tanong ko. Kitang kita ko ang guilt sa mukha nya.

Alam kong hindi ko sya makakausap ng matino dahil ilang buwan na din kaming hindi nag-uusap ng matino. The last time we talked in serious was eleven months ago.

Nung nalaman kong gf nya siAra. I was hurt and shocked at the same time that Darren was cheating on Psalm. Halos magkasakitan na kami noon.

That was the time when we started not talking to each other. Kakausapin lang namin ang isa't isa kung kinakailangan.

I sighed heavily. "Kung may problema ka, huwag mong idamay ang mga taong nakapaligid sayo. Hindi mo alam na nakakasakit ka na..." I said before I walked away.

PSALM's PoV

12th of August, 7:45 PM

Hey... how are you? I miss you so much...

13th of August, 6:25 AM

Ui... Kumusta ka na? Lagi mo sanang tatandaan na mahal na mahal kita...

15th of August, 9:08 PM

Hi, Darren! Take care always... always remember that I'm so glad I met you and masayang masaya ako dahil ako ang mahal mo...

15th of August,11:45 PM

Hello... okay ka lang ba dyan?Nag-aalala na ko sayo... okay lang kahit wala kang oras sakin... ang importante maging okay ka...

17th of August, 5:10 PM

Ang saya ko ngayong araw na to... pero mas masaya sana kung kasama kita... I love you, panget! <3

18th of August, 8:18 AM

Hi, happy 23rd birthday panget, gusto sana kitang kasama ngayon sa mahalagang araw ng buhay mopero... Haay! Ayokong maging malungkot ngayong araw na to, kasi kaarawan ng taong pinakamamahal ko. Dapat happy lang para happy din ang kalalabasan. I wanted to hear your voice but it seems that you are so busy. Basta, happy birthday huh?Mahal na mahal kita at sana masaya ka ngayong araw na to! I wish you a happy and good health, nget! I miss you! <3

25th of September,3: 45 PM

Kumusta kana? Sorry ngayon lang ako nakatext sayo. I was in a hospital for one month. But I'm fine now, so don't worry about me...

I pressed exit and put my phone on my side table.

Naisipan ko kasing magbasa ng messages sa phone ko at halos mapahagulgol ako sa sakit ng makita ko na one-way conversation lang ang lahat ng laman ng messages sakanya.

I hate myself! I know how it hurts to feel especially when I text him or call him but there's not even a response or reply. Hiniling ko pa na sana kahit punctuation mark o period o kahit anong symbol pa yan na galing sakanya para malaman ko kung okay lang sya.

Nagpapakatanga na naman ako! I forced to believe that he loved me and he still loves me but the way he treats me, the way he doesn't make effort to contact me, I know myself, I'm just fooling out of myself.

Kung mahal talaga nya ko... sana man lang nag-make-effort sya na dalawin ako nung nagkasakit ako... kung mahal talaga nya ko, sana hindi nya ko sinasaktan ng ganito...

Napangiti ako ng pagak. Ang tanga tanga ko talaga! Sa mahigit kumulang na isang taon na hindi sya nagparamdam sakin, ngayon ko lang napagtanto kung gaano ko pinagmukhang tangaang sarili ko at sa ibang tao...

Kung gaano ko pinabayaan ang sarili ko dahil sa katangahan ko sa pag-ibig! Kung gaano ko binalewala ang opportunities na dumating para sa pangarap ko... I hated him for losing myself but I hated myself more for allowing him to do this to myself!

Maybe, it's time to let him go...

E7g��:��