Unanswered Wishes (Completed)

29. Terrence

29.Terrence

PSALM'S POV

"Ui,"

Alam kong ramdam ni Darren na umiiwas ako.

Nakikita ko palang anino nya, umiiwas na ko.

Naririnig ko palang boses nya, tumatakbo na ko palayo!

Haay!

Pero hindi lahat ng araw, kaya ko syang iwasan.

"P-psalm?" He then called me but I just ignored him.

Haay!

Hindi naman sa nagpapakipot ako pero ayoko na ng complications sa buhay.

Sawang sawa na ko.

Haay!

Nasa labas ako ng school ako ngayon.

Usual spot. Doon sa ice cream shop ako.

Pero kilalang kilala na talaga ako ni Darren dahil kahit saan ako magpunta, nandoon at nandoon parin sya.

I then again sighed.

Hindi ko alam kung ilang beses na kong nagbuntong hininga pero gusto ko nalang ulit ulitin.

Para kahit konti lang, gumaan tong nararamdaman ko.

Haaay!!

Tumayo ako sa pagkakaupo ko ng umupo sya sa lamesang pinagpwestuhan ko ng thirty minutes. Hindi pa nga umiinit ang inuupuan ko pero nandito na naman sya.

"May problema ka ba sakin?" Malungkot at seryoso nyang tanong sakin.

Napaiwas ako ng tingin. "W-wala,"

He smiled bitterly. "Why are you avoiding me?"

"I'm not avoiding you," ang ironic lang, hindi ko sya iniiwasan pero hindi ako makatingin ng deretso sakanya. Tss. I'm just fooling myself.

"Hindi ako tanga, P-psalm," gumaralgal pa ang boses nya.

"H-hindi ko naman sinabing t-tanga ka," I stammered.

He shrugged. "P-pero pinagmumukha mo kong t-tanga,"

Umiling-uling ako. "T-that's not my i-intention,"

He mumbled. "Sinasadya mo kaya akong saktan,"

Hindi ko naintindihan yung huli nyang sinabi.

"Huh?"

"Wala," he avoided my gaze.

I stared Darren.

Hindi ko intensyon pero bakit pakiramdam ko nasasaktan ko sya?

I so hate myself! :-(

"D-darren?" I called him but hindi nya ko pinansin.

Haay!

"D-darren?" Tawag ko ulit sakanya pero hindi nya ko pinansin.

"U-ui, nagtatampo ka ba?"

He then again ignored me.

Nagtatampo talaga ata sya.

Haay!

What am I gonna do?

"D-darren?" I grabbed his left hand.

Naramdaman ko ang pagragasa ng kuryente sa kamay ko.