hoofdstuk 4

443 29 1
                                        

Gerenzo
Het is half negen en ik ben al wakker. Ik kijk naast me en zie jeroen. Hij kwijlt een beetje. Ik blijf naar hem kijken. Iets in me wil meer over hem weten, bij hem zijn. Maar op een rare manier. Niet gewoon als vrienden. Maar ik ben niet gay. Ik heb een vriendin. Dit kan niet. Gesproken over haar, ze komt vanmiddag. Jeroen neemt de trein van half elf. Hij wordt wakker. "Is er iets" is het eerste wat hij uitbrengt met zijn slaperige kop. "Haha, je kwijlt!
"Helemaal niet!! Jij snurkt" schiet hij in de verdediging. Het pakt zijn kussen en slaat me.
"Goedemorgen gerenzo, lekker geslapen gerenzo, leuk gedroomt gerenzo? Het eerste wat je doet is me slaan met een kussen" lach ik. "Jij zit me aan te staren terwijl ik slaap hoor, sukkel" zegt hij.
Ik zeg niks terug. Ik realiseer me dat dat inderdaad heel raar moet zijn. "Sorry" zeg ik "moet jij niet een trein halen?" Zeg ik kortaf. "Wat is er nou ineens?" Vraagt Jeroen. "Niks. Kom we gaan eten" zeg ik en ik loop naar beneden. Mijn moeder heeft de tafel gedekt. We zitten aan tafel zonder een woord te zeggen. Als we klaar zijn breng ik jeroen naar het station. "Nou, doeg he" zeg ik. "Ja, uuh bedankt voor alles" zegt hij. "Ik zie je wel weer" ik wil niet dat hij gaat. Raar. Mirthe komt vanmiddag. Ik zou blij moeten zijn. Dat is leuk. Toch?
Hij loopt naar zijn trein. Ik zwaai. Hij draait zich om en lacht naar me. Er komt een meisje naar me toe : "zijn jullie verlieft" vraagt ze. Ik schrik en zeg snel : "nee, we zijn gewoon vrienden". Ik lach, het is een lief meiske.

Jeroen
Sinds mijn opmerking vanochtend is de sfeer heel anders. Niet meer relaxed, leuk. Hij loopt nog wel mee naar de trein. Als mijn trein er aan komt nemen we awkward afscheid. Maar als ik me omdraai zie ik wel dat hij nog zwaait en ik lach naar hem. Ik word zo blij van hem. Ik ga bij het raam zitten zodat ik hem nog kan zien als ik weg rij. Ik zwaai naar gerenzo als de trein gaat rijden en dan is het klaar. Ik ga weer naar huis. "Wat zijn jullie leuk samen" zegt een oude vrouw die tegenover me zit. "Oh, uuh wij hebben niks hoor" zeg ik beschaamd. "Oh" zegt ze maar ze blijft de hele reis naar me kijken. Ik denk aan hoe leuk het was dit weekend. Ik zet mijn telefoon aan. Ik heb 8 gemiste oproepen. 3 van marije en 5 van mijn moeder. Fuck. Ik ben vergeten te zeggen dat ik bij gerenzo was. En marije dacht dat ik gewoon terug zou komen als ik die tas had gebracht.
Ik app eerst mijn moeder:

Hey mam,
Ik kom er nu aan. Ik leg het thuis allemaal uit.

Dan marije:

Hey M,
Ik ben bij Gerenzo blijven slapen. Sorry dat ik niks gezegt heb. Ik spreek je wel weer. X J

Gerenzo
"Hey schatje" Mirthe is er. Ze geeft me een kus. Het voelt niet als normaal."hey" zeg ik terug. Ik ben verward. Ik reageer niet op haar vraag blijkbaar want ze kijkt me heel raar aan. "Sorry, wat zei je?" Zeg ik. "Hoe het gaat" zegt ze "niet zo goed blijkbaar. Je bent helemaal niet blij om me te zien"
"Jawel" ik zoen haar "tuurlijk wel. Ze wil film kijken. Dus we lopen naar boven. Ik heb de spullen van Jeroen niet op de ruimt. "Wie is hier geweest" vraagt ze achterdochtig. "Oh jeroen is blijven slapen gister. Die heb ik net op de trein gezet" zeg ik. "jeroen?" Vraagt ze. "Die heb ik gister leren kennen bij MediaCraft" leg ik uit. "En dan blijft hij gelijk logeren?" Wat wil ze nou? "Gerenzo, je bent wel eerlijk teg...." ik druk mijn lippen op die van haar. Ze beantwoordt mijn zoen wel maar ze duwt me van haar af. "Wat is er nou, Mirthe?" Zeg ik. "Ik wil dat je eerlijk bent" zegt ze geërgerd. "Ik ben eerlijk, mirthe. Jeroen was hier. Je kan het mijn moeder vragen" zeg ik boos. Waarom gelooft ze me niet.
"Oke, prima" zegt ze. Ze gaat op het bed zitten. Ik zet de film aan. Ze gaat helemaal tegen me aan zitten, maar ik heb er geen zin meer in. Ze geloofde me niet. Ik doe raar. Waarom? Ik vind haar toch leuk. Ik vind haar al drie maanden leuk.
Waarom veranderd dat als ik een dag met jeroen optrek? Ik druk mijn lippen weer op de hare. Ik wil niet zo denken. Ze beantwoordt me. We kijken niet naar de film. "Sorry, voor net" zegt ze. Ik kijk haar aan en zeg dat het prima is. En toch voel ik me raar als ik haar zoen...

Geroenzo.Waar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu