Geroenzo.

hoofdstuk 15

Jeroen
Het is een paar weken later en alles is goed met de vader van Gerenzo. Ik ben zo blij dat hij er geen probleem van maakt. In tegenstelling tot mijn moeder. Ze zeurt nog steeds dat het maar een fase is. Maar opzich hebben Gerenzo en ik nu ongeveer 2,5 maanden. Dus dat is geen fase meer hoor.

Vandaag hebben we een "meeting" met verknipt en Marije komt ook. Ik heb het weer met haar bijgelegd, want ze heeft duidelijk gemaakt dat ze onze vriendschap niet kwijt wil. En eerlijk gezegt, ik wil dat ook niet.

Ik ben heel blij dat ik Gerenzo vandaag weer zie. Het is al even geleden. Sinds dat bezoek aan zijn vader heb ik alleen met hem gebelt en geskyped.
Dus dat ik hem vandaag weer vast kan houden is heel fijn.
De treinreis verloopt weer gewoon normaal.

Gerenzo en ik hebben een half uurtje eerder afgesproken om even met ons tweeën te zijn.
Als ik aankom in Utrecht staat hij er al.
"Duuddee" ik geef hem een kus.
"Hallo zeg"
We lopen omdertussen vast naar de plek waar we de rest meeten straks.
"Hoe is het nu met je vader" vraag ik.
"Goed. Hij gaat gewoon weer naar zijn werk en eet ook al goed dus"
"Fijn" ik glimlach en pak zijn hand vast.
Hij duwt me zachtjes weg. Ik duw heb terug waardoor we in een raar gevecht komen.

We vallen in het gras en hij plant zijn lippen op de mijne. Ik voel zijn hand over mijn gezicht. Hij zoen hem terug. "Wat?!" Horen we. We schrikken en kijken op. Het is Marije.
"Hey" zeg ik voorzichtig.
"Wat is dit" zegt ze verward
"Je mag het tegen niemand zeggen Marije" zegt Gerenzo.
"Maar dit is dus serieus? Hebben jullie iets?"

We knikken.
"Ja, sorry. Maar dat moet ik even verwerken"
"Maar je mag niks zeggen, oke" zeg ik.
"Als niemand het mag weten, waarom liggen jullie hier dan half in elkaar op de plek waar we elkaar zouden ontmoeten?" Zegt ze bijdehand.
Gerenzo en ik zeggen allebei niks. Nu wordt het moeilijk.

Gerenzo
Marije heeft ons betrapt. Fucking kut, want we weten niet of ze het aan niemand zal vertellen.
We vragen het steeds maar ze ontwijkt onze vraag.

We zien de rest al aankomen. Jeroen kijkt me bang aan en ik probeer hem gerust te stellen. Maar ik ben zelf ook niet helemaal gerust. "Yoo dudez" hoor ik thomas al aankomen. "Ik heb mijn camera. Dan kunnen we nu gaan filmen" zegt Bradley.

Die middag filmen we drie video's. Marije heeft niks gezegt. Nog niet. Ik zie haar steeds heel raar naar me kijken. Alsof ze een plan heeft. Jeroen kijkt steeds heel smeekend naar haar en zij haald dan haar schouders op en loopt weg.

Als Marije besluit weg te gaan en afscheid neemt van iedereen ren ik achter haar aan.
Ik heb haar in gehaald. Ik pak haar arm vast. "Ik weet niet wat je wat je van plan bent, maar ik hou van Jeroen en als jij iets tussen ons verpest weet ik je te vinden oke?" zeg ik kwaad.

Ze kijkt me verveeld aan. "Oh sorry verveel ik je" zeg ik arrogant. "Wat kom je nou doen Gerenzo? Mij bedreigen? Niet zo slim hè? Degene die iets weet wat de rest van de wereld niet mag weten bedreigen?" Zegt ze.
Ik zucht en draai me om. Ik ben bang en kwaad te gelijk.