Eksik Parça

Eksik Parça -25-

Lucy Heatfilia

''Sizce de bu fiyat biraz fazla değil mi?'' dedim karşımda duran resmi adama.

''Doğum günü için bir mekan kapatmanın ucuz olacağını düşünmediniz umarım? Şirketimiz en iyi fiyatlarla karşınızda.''

''Buraya doğum günü için mi geldik?'' diyen Natsuya döndüm. Sıkıntıdan başını masaya yaslamıştı.

''Evet, Natsu.''

''Ne zaman gideceğiz?'' dedi bıkkın bir şekilde.

''İstersen dışarıda bekleyebilirsin beni?''

''Hayır. İşini çabuk bitir de çıkalım buradan.''

Sabrımın sonlarına yaklaşmıştım. Derin bir nefes alıp adama döndüm.

''İşimiz bittikten sonra kafenin temizliğini biz yapsak?''

''Üzgünüm. Anlaştığımız şirketler var.''

''Peki bu fiyatı düşürmek için ne yapabiliriz?''

''Bakın hanımefendi! Elimizdeki en düşük fiyat bu! Bunu düşürmek gibi bir niyetimiz yok!''

''Bakın, anlıyorum ama-''

''Fiyat bu!'' diye bağırdığında irkilerek masadan ellerimi çekmiştim. ''Sınırlarını zorlama!''

Şaşkın bir şekilde ona bakarken ne yapacağımı unutup panikle çantama uzanmaya çalıştım. Elim çantamı bulduğunda çantayı kucağıma aldım. Kalkmak üzereyken Natsu omzuma bastırıp yerime oturttu.

''Burada sınırlarını zorlayan sadece bir kişi görmüyorum?'' dedi ateş saçan gözlerini dikerken.

''Burası benim mekanım ve-''

''Sikerim mekanını.'' dedi gözünü kırpmadan. ''Kim olduğunu sanıyorsun? Paran olduğu için her şeyi yapabileceğini mi düşündün?''

Natsuyu ilk defa bu kadar ciddi görüyordum. Ciddi olduğunda mantıklı düşünebiliyordu sanırım.

''Düşündüm. Ve yapabildiğimi fark ettim.'' dedi eliyle önümüzdeki masaya vururken.

''Demek ki yeterince düşünmemişsin!'' dedi Natsu da önündeki masaya elini vururken. ''Sınırlarını zorlama!'' diye bağırdı onun yaptığı gibi.

''Güvenlik çağırıyorum.''

''Kaç tane güvenlik atlattığımı tahmin edemezsin.''

Oturduğum sandalyeden kalkıp Natsunun kolunu tuttum.

''Natsu. İşler ciddileşecek. Gidelim.''

Elimin üzerine yerleştirdi elini.

''İşlerin ciddileşmesi kaçmak için yeterli bir sebep mi sence?''

''Kaçmıyoruz ki...''

''Kaçıyoruz Lucy.'' dedi. ''Ve ben kaçmayacağım.''

Cümledeki mantıksızlık...

Ve böyle zamanda cümledeki mantıksızlığı irdeleyen ben...

Ve buna devam etmem...

''Lütfen.'' dedim şansımı son kez denerken.

''Kızı dinle.'' dedi adam.

''Sırf ona bağırman bile burnunu eline vermem için yeterli. Bu durumda sana söz düşmüyor.''

''Natsu çok yorgunum gerçekten. Dinlendiğim zaman söz dövmeye geleceğiz bu adamı.''

Gözleri parlayarak bana döndü.