~Carlee's POV~
What the ... anong ginagawa ni Johan dito? Paano niya ako nahanap?
"Why are you here?" Tanong ko sakanya na ngayon ay titig na titig sa akin.
" Why are you so shock? You really didnt expect that I can find you?" Hindi parin maiwasan ang titig niya sakin.
Hindi ko maiwasang matulala sa kanya I know there's no escape here. What should I do. I still love him but I am afraid I loss him again if he knows my condition. But I think this is the right thing to do. To be honest to him.
" Johan," pasimula ko hindi ko alam kung paano kk aaminin sakanya ang katangahan ko. " I am sorry for everything. I have a big mistake that I know you won't accept me but I think no matter how I will try to keep this you will still know the truth."
Hindi ko na mapigilan ang luha ko samantanag siya ay titig na titig lang sakin na hinihintay kung ano ang sasabihin ko.
"I have one night stand to the man that I don't know. Its because he reminds me of so much about you..." alam ko mali itong dahilan ko alam kong hindi ko dapat yun ginawa dapat ay naging faithful ako sakanya.
" And I am pre... I am preg- nant." Hindi ko madretso ito sakanya alam kong ikakahiya niya ako dahil sa katangahan ko.
"I KNOW!" matigas na boses niyang sabi sakin. Bigla siyang lumuhod at niyakap ang tiyan ko hinalikan at pinakinggan niya ito.
Hindi ako makagalaw sa sobrang pagkabigla.
Hindi ko malaman ang ibig niyang sabihin sakin sa I know niyang iyon at sa kanyang kinilos.
"Huh?" May bahid nang pagtataka kong tanong sa kanya.
"I know that your pregnant. I know because I am the fucking father of your baby." Hindi ko alam kung anong sasabihin ko sakanya.
Paanong nangyari yun hindi ko alam gulong gulo na ako.
" Paanong?" Tanong ko sakanya.
"I was there in the party I am looking at you from afar. I dont know who you are because I still have an amnesia but I know my heart knows you. Because seeing you makes my heart beats fast I can say that I had fallen inlove with you the moment I see you there."
Hindi ko mapigilan ang luha ko sa pag agos. How did I dont know that it was him maybe because of to much alcohol.
Hindi ko mapigilan siyang hindi yakapin. I can feel his heart beats.
"Johan." Hindi ko alam ang sasabihin ko lahat ng takot ko ay nawala dahil sa nalaman ko.
Yakap yakap niya ako ngayon halos hindi ko na alam kung gaano na kami katagal magkayakap at tahimik na naghihintay sa magiging galaw ng bawat isa.
Unti unti siyang kumalas sakin. Akala ko ay aalis na siya ngunit bigla nalamang niya akong hinalikan. I was a deep and passionate kiss that I know its full of love.
Buti nalamang at hindi gaanong karaming tao dito sa resort kung hindi siguro ay madami nangnakakita samin. Asa isang part naman kami na walang tao at medjo madilim din dito kaya safe naman.
"How did you know that I am here? How did you know that I am pregnant?" Sobrang pagtataka kong tanong sa kanya.
"I always have my ways love". At siniil muli niya ako ng halik.
Pagkatapos ng mahabang halikan namin ay bigla siyang bumulong sakin.
"You dont know how happy I am because... fuck.. atlast Im gonna be a father." Hindi pa niya mapigilang magmura sa sobrang saya.
" You are already a father." Mukhang naguguluhan aiya at hindi maunawaan ang sinasabi ko.
" I think your ways have limitation." Panunuya ko sakanya.
"Mom! Mooooommmmmyy!!" Narinig ko si Jacob na nasigaw sa malayo. Siguro ay hinahanap niya ako dahil hindi niya ako nakita ng nagising siya.
Agad akong kumalas sa yakap ni Johan sakin at ramdam ko ang pagkabigla niya sa ginawa ko.
Agad akong tumakbo kung nasaan si Jacob.
"Mommy!" Masayang tawag niya sakin ng nakita niya ako.
Ramdam kong asa likod ko na si Johan.
" Johan I want you to meet our first baby. This is Jacob Cliff P. Lozon." Medjo may bahid ng pagkabigla sa kanya mukha. Ngunit nangmakabawi sa gulat ay agad niyang kinuha si Jacob para buhatin.
Kitang kita ko sakanyang mukha ang mga luha.
He's speechless I know.
Go knows how happy I am to see the both of them together. To finally see my family together.
