Pytasz kim jestem? Nikim ważnym.
Pytasz jak się nazywam? Tak jak mnie nazwali.
Pytasz ile mam lat? Tyle, ile minęło od tego feralnego dnia w szpitalu.
Pytasz jaka jestem? Wysoka? Niska? Ładna? Brzydka? Blondynka, brunetka czy szatynka?
Nie.
Jestem po prostu samotna. Po prostu słaba. Po prostu, nie widzę już nadziei.
Nie widzę światła.
CZYTASZ
Dług
Roman pour Adolescents" - Czy ona jeszcze żyje? - zapytałam patrząc prosto w jego brązowe oczy. - Odkąd wyszłaś rano, nie - powiedział wyraźnie zniecierpliwiony. " *** Stara książka, napisana kilka lat temu. Mimo wszystko nie u...
