Dance And Dance Until I Die (Dance Series#1)

Chapter 9

TIDE

Huminto ang sasakyan nang nasa tapat na ito ng aming bahay. Napanguso ako. Ang bilis naman ng biyahe. Ayoko pang umuwi, eh.

"Hoy, Tide. Bumaba ka na," pagtataboy nila sa akin dahil alam nilang mapapagalitan din sila nina Mommy Reyna at Daddy Hari dahil sa pagtakas na ginawa ko.

"Ehhh! Ayoko pang umuwi!" Nakanguso kong sabi sa kanila.

"Isa!" Pagbabanta ni Godwin.

"Pustahan, dalawa 'yung susunod diyan!" Nakangiting pabebe kong sinabi dahil nagpapacute ako para hindi nila ako ipagtabuyan. Ayoko pa talagang umuwi kasi alam kong pagagalitan ako.

Napairap sila sa sinabi ko kaya napanguso na naman ako. Inirapan ko sila at inis akong bumaba sa van.

"Hate ko kayong lahat!" Nagtatampo kong sigaw sa kanila.

Tinawanan lang nila ako pero bago nila isarado 'yung pinto ng van ay malakas kong hinigit si Axion habang humahalakhak. Nadapa pa si Axion dahil sa ginawa ko kaya abot ang tawa ko nang malakas.

Gulat silang napatingin sa akin at hihigitin sana nila pabalik si Axion kaso tumakbo na ako habang hila-hila si payatot.

"Hoy, Tide!" Sigaw nila.

"Ibalik mo ang baby ko!" Lumingon ako sa kanila at nakita kong nakasimangot si Alec. Huminto ako at inilabas ko ang dila ko para inisin pa sila lalo.

Napatuon naman ang pansin ko sa napakalaking gate namin at nakita kong papabukas iyon kaya nanlaki ang mga mata ko at tumakbo na ulit. Pati sina Patterson ay biglang pinaandar 'yung van nang mapansin din nila ang papabukas na gate. Naku, delikado na, 'no. Takot lang nila sa mga magulang ko.

Nang medyo hingalin na ako ay huminto na ako sa pagtakbo.

"Kapagod!" Natatawa kong sigaw habang pinupunasan ang aking noo.

Hindi ko alam kung ano 'yung pumasok sa isip ko at hinila ko si Axion pero ayos na rin 'yun, at least ay may kasama akong lumandi sa paligid.

Napatingin ako sa katabi ko at lalo akong natawa nang makita ko ang itsura niya.

Tumawa ako habang nakaturo sa kanya.

Paano ba naman kasi. Hindi ko alam kung paano nagulo nang sobra 'yung buhok niya tapos nakanganga pa siya habang taas-baba ang dibdib. Talagang hingal na hingal siya! Parang tumakbo lang kami nang kaunti, eh. Ang hina talaga nito!

Para siyang may sakit, katulad ko.

"Ba... Bakit... mo ako h-hinila?!" Napahinto ako sa pagtawa nang sinigawan niya ako.

Aba, aba!

"Hoy! Sinisigawan mo ba ako? Saka, ano naman ngayon kung hinila kita? Ayaw mo ba?!" Sigaw ko rin pabalik sa kanya. Kainis 'to, ah. Sigawan ba naman ako. Tuhurin ko siya sa bunbunan, eh.

Napaayos siya ng tayo. "Oo, ayoko," mahinahon na niyang tugon.

Napataas ang kilay ko.

"At bakit naman, aber?" Mataray kong tanong sa kanya.

"Dahil rule number 3, 'wag mahihiyang tumanggi sa bagay na ayaw mo naman talaga!" Supalpal niya sa akin na ikinagulat ko.

Hindi ko alam pero bigla akong napangiti. Bigla akong natuwa nang kaunti sa payatot na 'to dahil sa wakas ay pinahalagahan na niya 'yung mga rules na ginawa ko. Mabuti na lang at hindi mauuwi sa wala ang effort ko. Hintay ka lang kotse na ibibigay ni Hertzler dahil paniguradong makakamit kita nang maaga!

Mas hinigpitan ko ang kapit sa kamay niya at mas lumapit ako sa kanya saka bumulong.

"Kabisado mo na?" Nakangiti kong tanong sa kanya.