Dance And Dance Until I Die (Dance Series#1)

Chapter 25

TIDE

Hinawakan ko nang mahigpit ang kamay ni Axion kaya napangiwi ito. Natawa ako nang marahan dahil sa reaksyon niya. Ang hina-hina talaga ni payatot.

“Tide, hindi ako marunong sumayaw,” bulong niya sa akin na ikinairap ko.

“Ano naman ngayon? Sinabi ko ba kasing marunong ka?” Mataray kong sabi sa kanya.

Napalunok siya, lalo na nang makita niyang nagsayawan nang freestyle sina Ate Plert.

“Anak ng mga butiki… Ang galing…” napangisi ako nang marinig ko ang binulong niya habang nanonood kina Ate Plert na nagsasayaw.

“Sus. Mas magaling ako riyan!” Pagmamayabang ko.

Napatingin sa akin sina Ate Plert at humiling ito ng sample. Nakisali naman sa kanya sina Kuya Defcdee.

“Sample! Sample!” Sigaw nila habang nakangiti nang malapad.

Napangisi ako at tumingin ako kay Axion.

“Panoorin mo, payatot. Papakitaan kita ng totoong sayaw,” aniko sabay kindat sa kanya.

Napansin ko naman ang pagkataranta niya dahil sa simpleng pagkindat ko. Napangisi ako lalo dahil doon.

Binitiwan ko ang kamay niya at humarap ako sa malaking salamin na nakadikit sa dingding. Tinitigan ko ang repleksyon ko at nang pumikit ako ay naalala ko ‘yung mga panahong kasama ko pa siya habang sumasayaw.

Bumilis at lumakas ang kabog ng dibdib ko. Nakaramdam ako ng kirot sa puso ko nang maalala ko ang eksena naming dalawa noon.

Putspa. Miss na miss na kita.

Dumilat ako nang humantong na sa chorus 'yung kantang pinatugtog ko. Sumayaw ako gamit ang freestyle. Kung ano ang maigalaw kong step, iyon ang ginagawa ko.

Ito ang gawain naming dalawa noon. Ang sumayaw na hindi permanente ang steps. Ang sumayaw na biglaan lang at pagalingan pa kaming dalawa.

Umikot ako habang nakapikit at nang dumilat ako, nakita ko siya sa aking harapan. Nakangiti ito nang malapad at kitang-kita ko na proud na proud ito sa pinaggagawa ko.

Kumirot muli ang dibdib ko kaya umiwas ako ng tingin. Tumingala ako at umindak pa ako hanggang sa matapos ang kanta. Narinig ko naman ang palakpakan nila at papuri.

Huminto ako nang unti-unti akong kinakapos sa paghinga. Tila ninanakaw sa akin ang hangin na para sa akin. Tila pinagdadamot nila ang hangin sa katawan ko.

Napahawak ako sa dibdib ko nang kumirot ulit ito.

Samu’t saring emosyon, nagsama-sama. Ang sakit, putspa.

Nakita ko sa mukha nina Ate Shanelle ang lubos na pag-aalala. Lalapitan sana nila ako kaso pinigilan ko na kaagad sila. Pinakita kong ayos lang ako.

Ayokong malaman ni payatot ang lahat dahil ang kagustuhan ko sa umpisa pa lang ay gawing rainbow ang buhay niya at hindi bigyan ng problema dahil may sakit at may matinding problema ang tumutulong sa kanya.

Lumunok muna ako at huminga nang malalim bago hinarap si Axion na malungkot ang mukha habang nakatulala sa pinagsayawan ko kanina. Nilapitan ko siya at pinitik ko siya sa kanyang noo.

“Ang galing talaga. Ang astig mong panoorin!” Aniya. Idolo na yata ako ni payatot.

“Sabihin mo kasi kung gusto mo ng autograph. Pagbibigyan naman kita!” Panloloko ko sa kanya na ikinatawa ko.

Sariling biro, sariling tawa. Sige lang.

“Totoong usapan, ang galing n'yo talagang sumayaw! Sana ganyan din ako kagaling. Kaso… ang hirap kasing sumayaw. Lalo na kung hindi ka marunong.”