The game

Hoofdstuk 28

POV Jake

"Dat je hem leuk vindt" hoor ik iemand op de achtergrond zeggen. Ik open mijn ogen en zie dat een paar me aanstaren. "Ja hij is wakker" zegt Rixt. "Werd tijd" zegt Jens. "Wie vindt wie leuk?" vraag ik. Ik wrijf wat in mijn ogen om wakkerder te worden en rek me uit. Anouk verstijft en geeft Rixt een dodelijke blik. Als reactie daar op steekt Rixt haar tong naar Anouk uit. "Anouk heeft een crush op iemand" zegt ze simpel wat nog een dodelijke blik van Anouk oplevert. Wat? Anouk vindt iemand leuk, wie zou het zijn? terwijl ik mensen probeer te verzinnen merk ik dat ik jaloers wordt op diegene, ook al weet ik niet wie het is. Ik bedoel, Anouk is zo lief en leuk en schattig en.. alles. Ze is alles. Shit, I'm falling for her. "Oh" is het enige wat ik weet uit te brengen.

POV Anouk

"Anouk, zou ik je na de training eventjes met je kunnen praten?" Vraagt mijn trainer wanneer Melissa en ik het veld oplopen. "Ja natuurlijk" antwoord ik. "Top" zegt hij en gaat verder met het klaarzetten van de training. Ik praat nog even met Melissa over het weekend, wat inmiddels al weer 2 dagen geleden was. De tijd vliegt de laatste tijd erg snel. Ik pak een bal uit het net en begin over te spelen met Melissa. Wanneer iedereen aanwezig is beginnen we met de training.

"Je wilde me spreken?" Vraag ik mijn trainer. "Ja klopt, loop anders even mee naar de kantine, kunnen we even zitten" Ik knik en volg hem naar de kantine. We nemen plaats en hij begint met vertellen. "Op basis van je resultaten van tijdens de trainingen, heeft het bestuur in overleg met mij besloten om jou debuut in Ajax vrouwen officieel te maken. Zaterdag over drie weken speel je je eerste wedstrijd in de eredivisie van de vrouwen en ook nog eens in de basis. Het is tevens ook de eerste wedstrijd van het seizoen, maar dat wist je al neem ik aan" Zegt hij rustig. Ik neem elk woord nog eens rustig in me op en wordt dan erg vrolijk. "Echt waar? Geweldig! Ik zal u niet teleurstellen" zeg ik enthousiast. "Daar ga ik ook niet van uit" zegt hij lachend om mijn reactie. We bespreken nog wat en daarna loop ik de kantine uit naar de fietsenstalling waar Melissa op mij aan het wachten is. Ik vertel haar waar het gesprek over ging en ze reageerde zo lief! Maar ik denk wel dat ze het naar vindt dat zij nog niet meespeelt en alleen op de bank zit. Maar ik weet zeker dat daar verandering inkomt want ze is geweldig goed.

Thuis aangekomen plof ik op de bank neer en check insta. Ik ben weer eens getagd in een paar memes die vreselijk slecht zijn, waardoor ik in lachen uitbarst. Ik hou van memes. Mijn moeder komt de kamer inlopen en vraagt of ik even wil blijven zitten op de bank. Ik knik en ze roept de rest van ons gezin. "Is er iets belangrijks?" Vraag ik aan haar wanneer iedereen er is. "Ik heb een nieuwe baan aangeboden gekregen" zegt mijn vader. "Ooh leuk" zeg ik nieuwsgierig naar wat verder komt. "Het zal wat anders worden hier, wat chiquer, meer formele dineetjes en dat soort dingen." Gaat hij verder. "Ook gaan we verhuizen, we blijven wel gewoon in Amsterdam, alleen een groter huis." Zegt mijn moeder. "Ooh beter" zegt Floris. "Dat was het eigenlijk, kunnen jullie er vrede mee vinden?" We knikken lachend en mijn ouders lijken erg opgelucht. "Wanneer verhuizen we?" "Zo snel mogelijk." Ik vind het niet heek erg. Ik bedoel, ik kan mijn vrienden blijven zien en we krijgen een groter huis, niks mis mee.

"We hebben ook al een huis in gedachte, willen jullie het zien?" Vraagt mij moeder. "Eeh ja, natuurlijk" zeg ik op een duh-toontje. "Ik pak de laptop wel even" zegt mijn vader. Mijn moeder knikt en even later heeft mijn vader de laptop en zoekt mijn moeder het waarschijnlijk nieuwe huis op. We kijken naar het huis en het ziet er zo belachelijk luxe uit. "Het heeft zelfs een zwembad!" Roep ik verontwaardigd uit. "Kopen die handel" zegt Floris. "Mee eens" zegt Jens. "IK CLAIM DIE KAMER." Schreeuw ik en wijs naar het scherm. Het is een prachtige kamer met een groot raam en een vensterbank waar je in kan zitten, dat vind ik zo geweldig. "We hoeven niet doof" zegt mijn moeder die over haar oor wrijft. "Sorry" mompel ik. We kijken nog even naar de verdere foto's van het huis en simpelweg is het gewoon een droomhuis.

Ik ga languit op mijn bed liggen en verzin allemaal manieren om mijn kamer in te gaan richten. Welke kleur wil ik de muren? Wat voor een meubels erin? Allemaal van dat soort simpele dingen. Mijn ouders hebben gezegd dat we hem zo in mogen richten zoals we zelf willen, met alle spullen die we zelf willen. Dus dat is gewoon heel erg fijn.

Mijn telefoon trilt en ik ontgrendel hem nadat ik heb gezien dat ik een berichtje heb gekregen van Thomas in onze groepsapp.

Thomas: Jooo mensen, zometeen even zwemmen?
Rixt: jaa leuk! Waar?
Thomas: We kunnen wel naar Sloterplas
Ik: jaaaa
Marc: join
Melissa: doen we
Ik: hoelaat?
Marc: over een halfuurtje bij mij?
Ik: is best
Melissa: Nouk, ik haal je zo op
Ik: kee meid

Ik sluit mijn telefoon en zoek mijn zwemspullen bij elkaar. Mijn bikini is nergens te vinden. Na mijn hele kast overhoop te hebben gehaald, ga ik over tot mijn laatste hoop. "MAAAAM WEET JIJ WAAR MIJN BIKINI IS?" Schreeuw ik door het huis omdat ik niet weet waar ze is. "Ja, bij je andere net gewassen kleren die jij zou opruimen." Zegt ze vanuit de woonkamer, denk ik. "Oeps, dankjeee" zeg ik. Ik pak een wasmand en loop met mijn bikini en de rest van mijn schone kleren naar boven. Ik hoor voetstappen de trap op komen en hoor aan de stappen dat het mijn moeder is. "Waar heb je hem eigenlijk voor nodig?" Vraagt ze als ze in mijn kamer staat. "Thomas vroeg of we zo even mee wilde gaan zwemmen" reageer ik. "Is goed, maar niet te laat thuis, morgen moet je weer werken" "top, nee doe ik ook niet." Ze knikt en loopt de kamer weer uit.

Uitgeput val ik neer op mijn bed. Het is inmiddels een uurtje of twaalf en ik ben echt kapot. Ik doe mijn pyjama aan, poets mijn tanden, zet mijn wekker en duik mijn lekker warme bed in.