Shadow

Rozdział 9 - ,,Little games"

  ,,I don't like your little games
Don't like your tilted stage
The role you made me play
Of the fool, no, I don't like you" *

- Czego ode mnie chciałeś? - spytałam, patrząc na Thomasa z założonymi rękoma. 

- Miło, że się przywitałaś - parsknął, a ja przewróciłam oczami. 

- A więc?

- Mam pewną teorię - uśmiechnął się przebiegle, po czym rozejrzał wokół. Na korytarzu kręciło się paru uczniów, więc bez słowa złapał mnie za ramię i pociągnął do jednej z pustych sal lekcyjnych. 

- Do tej pory nie podejrzewaliśmy żadnego nauczyciela. Na ogół nikt nie miał powodu, aby zamordować jedną z uczennic. Jednak ostatnio zacząłem przyglądać się jednemu z profesorów, mianowicie Houck'owi. 

- Temu od chemii? - spytałam, aby się upewnić. Akurat mnie on nie uczył, lecz jego nazwisko kilka razy obiło mi się o uszy - podobno był bardzo surowy i wymagający, za to tłumaczył niewiele. 

- Dlaczego? - spytałam Thomasa. 

- Wydaje się jakiś...dziwny. Od zabójstwa Lindsay ma dziwny wyraz twarzy, przyjrzyj się jego oczom - mam wrażenie, że kryje się w nich jakaś satysfakcja i szaleństwo, nie wiem jak to opisać - zaciął się, a ja patrzyłam na niego z politowaniem - Dobra, to wszystko brzmi głupio, ale nie umiem tego opisać. Po prostu zawsze, gdy go widzę, mrozi mi krew w żyłach. 

- Gdybyś się uczył, to nie srałbyś w gacie, że cię przepyta i wstawi pałę  - mruknęłam pod nosem, chichocząc. 

- To naprawdę poważne! - oburzył się Collins, patrząc na mnie z wyrzutem. 

- Dobra, dobra... - nie potrafiłam przestać się śmiać. Wyraz twarzy Thomasa i to, jak opowiadał o Houck'u, było zabawne. Przecież ten profesor to tylko pięćdziesięcioletni pan, który może i nie przepada za swoimi uczniami, ale chyba nie wygląda na mordercę... Dobra, nie powinnam bagatelizować podejrzeń chłopaka, lecz jak dla mnie ta teoria brzmiała absurdalnie! Zresztą nie mieliśmy żadnego wytłumaczenia, z jakiego powodu nauczyciel mógł zabić nastolatkę. Postanowiłam jednak przyjrzeć się bliżej tej sprawie.

Gdy już doszłam do siebie po tym napadzie śmiechu, zadałam mu pytanie.

- Masz jakieś pomysły na to, dlaczego Houck mógłby to zrobić? - spytałam, próbując ponownie nie zacząć chichotać.

- Na razie nie - mruknął chłopak, kopiąc w jakąś puszkę. 

- Jak już będziesz jakieś miał, to daj znać - westchnęłam - Zbierajmy się, za chwilę dzwonek.

Po tych słowach, poprawiłam plecak na ramieniu i ruszyłam w stronę odpowiedniej sali. Za mną wlókł się zamyślony Thomas. Czyżby już zaczął snuć teorie na temat Houck'a? Nie wierzyłam zbytnio w to, że mógłby on zabić Linds, lecz ciekawość wzięła górę. Podczas lekcji angielskiego, napisałam SMS-a do nastolatka z pytaniem czy coś wymyślił. Odpisał, że nie. Westchnęłam, po czym zaczęłam nerwowo przygryzać ołówek, modląc się, aby profesor nie wziął mnie do odpowiedzi. 

~~~

- Jak było w szkole? - spytał tata, po czym wziął łyka kawy. 

- Nic ciekawego - mruknęłam, po czym weszłam do swojej sypialni. Nie miałam ochoty na pogaduszki - byłam wykończona i miałam mnóstwo lekcji do odrabiania oraz nauki. Postanowiłam wziąć się wreszcie do roboty, szczególnie że miałam mnóstwo zaległości. Połączenie szkoły ze śledztwem nie było tak proste, jak mi się wydawało.