Het Verlangen [18+]

17.

Sophie was nog aan het nahijgen van de heerlijke seks. Haar orgasme had te veel energie opgeëist. Alec ging van het bed af en liep naar de badkamer waar hij wat olie en een handdoek meenam. Toen hij weer de slaapkamer binnenkwam lag Sophie nog steeds op bed met haar armen boven haar hoofd, vastgebonden met een riem en een stropdas voor haar ogen. Het zweet glinsterde op haar lichaam. Alec kreeg spontaan weer een stijve. 

'Sophie, ik ga je eerst insmeren met olie en dan neem ik je hard. Daarna mag je slapen, oké?' vroeg Alec. Hij wilde niet te veel van haar vragen, maar ze maakte hem ontzettend geil. Sophie knikte braaf met haar hoofd. Nog steeds geblinddoekt. Hij maakte de riem en bevrijdde daarmee haar handen. 'Draai om', dirigeerde Alec. Toen ze op haar buik lag, voelde ze koude druppels op haar onderrug en billen vallen. Zijn handen verspreidde de olie over haar billen. De tinteling werd minder aanwezig. Ze concentreerde zich op zijn warme handen. Toen hij tevreden was, duwde hij twee vingers in haar opening. Haar nek klapte naar achteren en haar mond vormde een 'ooh'. 

'Soof, je bent zo klaar voor mij,' kreunde Alec voldaan. Vlug deed hij een condoom om zijn erectie en trok Sophie overeind. Ze was nu op haar handen en knieën. Hij drukte haar nog verder naar voren. 'Houd je vast aan het hoofd van mijn bed, en houd goed vast,' hijgde hij met een schorre stem. 'Dit wordt een vluggertje.'
Hij schoot in een keer naar binnen en Sophie moest zich goed vasthouden aan het bed. Alec begon flink te stoten en trok aan haar vlecht. Een orgasme bouwde snel op. 

'Soof, laat je gaan', kreunde Alec in haar oor. Zijn woorden trokken haar over de streep. Ze voelde zich licht in haar hoofd en liet zich uitgeput vallen op het bed. Alec viel zachtjes op haar, nog aan het nahijgen van de seks. Hij haalde de stropdas voor haar ogen weg. Ze draaide om en knipperde een paar keer. Al snel sloot ze haar ogen en viel in slaap. Alec trok het deken over haar heen. 'Welterusten Fietje, je bent geweldig', fluisterde hij.

De volgende ochtend werd Sophie wakker met een rauw gevoel tussen haar benen. Ze probeerde het gevoel te negeren en keek naar de prachtige man naast haar. Met haar hand veegde ze wat haren uit zijn gezicht. Ineens schoten zijn donker blauwe ogen open. Hij griste naar haar hand en legde die zachtjes op het bed. 'Niet doen Sophie, niet doen.'
Sophie keek hem bedenkelijk aan, had ze iets verkeerd gedaan? Was ze niet meer goed genoeg voor hem?
Voor ze ook maar iets kon vragen, was Alec het bed al uit, op weg naar de badkamer. Ze wilde hem volgen naar de badkamer, maar de deur werd hard in haar gezicht geslagen.
Wat had die worm nou weer?!

Zijn humeur was de week daarop niet beter geworden. Elke keer als ze hem probeerde te spreken, werden haar woorden onderbroken door telefoontjes, die 'oh zo' dringend waren dat Alec ze wel moest opnemen.

Op donderdagavond, haalden Sophie en George, Alec op van zijn meeting. De sfeer werd een stuk ongmakkelijker toen hij de deur opende. Sophie zette een geforceerde glimlach. 'Hoe was uw meeting?' zei ze beleefd. En om er nog een schepje bovenop te doen voegde ze toe: 'Meneer Groenendijk.'
Alec nam naast haar plaats en keek haar fronsend aan. Sophie bleef hem aanstaren met haar geforceerde glimlach. 'Ja, best goed, denk ik', antwoorde hij uiteindelijk.

De stilte was om te snijden. Die werd doorbroken door Sophie's vraag. 'Meneer, zou ik dit weekend mijn familie weer mogen bezoeken?'
Alec keek haar weer fronsend aan. 'Waarom vraag je dat? Ik houd je niet tegen hoor, ik kan je niet tegenhouden.'

Ze opende haar mond, maar kon niet de juiste woorden vinden. Hij had gelijk, hij kon haar toch niet tegenhouden. 'Nou ik dacht dat u me misschien nodig had dit weekend, maar als dat niet het geval is, dan ga ik graag terug naar mijn familie voor een weekendje.'
Alec keek haar zonder enige emotie aan. 'Zou ik de reden mogen weten voor je bezoekje aan je familie.'

Sophie keek naar beneden. Durfde ze dit toe te geven?
'Ik wil even wat tijd hebben. Om over ons te denken...'

Alec schrok heel even van haar woorden, maar liet het niet merken. Met zijn beste pokerface op, zei hij: 'Sophie, er is geen "ons".'