The Hated Life

1.

Pewna siebie, zawsze wytrwała ,świetnie naziązuje znajomosci...to ja. Zawsze byłam w centrum uwagi innych. Poprostu popularna. Niegdy nie byłam sama zawsze miałam to co chce. Rodzice zawsze są po mojej stronie. Mam brata i siostrę, ale jestem najmłodsza. Właśnie, dlatego mam taką uwagę dorosłych. Mój tata natomiast nie mieszka z nami. Pracuje w Europie. Czasami nas odwiedza. Ale to się zdarza coraz rzędziej. Ciągle go nie ma. Nie martwi mnie to tak bardzo choć trochę za nim tęsknie. Jednak zawsze gdy o tym myśle staram się dojrzeć pozytywy. Nasz tata przysyła nam pieniądze co miesiąc, a w domu nie ma tyle małżeńskich kłótni. Mieszkam w Ameryce w Los Angeles. Jestem bardzo popularna w szkole i większość osób mnie lubi. Jestem szczęśliwa. Niestety jednak od jakiegoś czasu mamy problemy finansowe. Mama przestała mi dawać pieniądze na zakupy. Nawet na codzień jedliśmy mniej i kupowaliśmy tańsze produkty. W chwili, gdy naprawdę zaczęłam odczuwać nasze problemy zapytałam mamy:

-Czemu nie chcesz mi dać na tą bluzkę. Jej zaraz nie będzie w sklepach.-powiedziałam po pewnej chwili namysłu.

-Daisy, musisz zrozumieć, że nie możemy wydawać tyle pieniędzy. Musimy zacząć oszczędzać.-nie rozumiałam jej, przecież zawsze mieliśmy wszystko. Nawet czasami za dużo.

-Ale dlaczego nie możesz mi kupić jednej bluzki. Co się takiego stało, że nagle nas na nią nie stać.-byłam obóżona całą sytuacją.

-Chodzi o to, bo...-konieczne niechciała mi powiedzieć prawdy, więc powiedziałam jej odrazu co o tym myśle.

-Tylko mów prawdę. Widzę, że chcesz mnie oszukać.

-No dobrze. Tata przesłał nam w tym miesiącu znacznie mniejszą sumę pieniędzy niż zwykle. Ostatnio miałam dużo wydatków. Teraz boje się, że nie damy rady opłacić wszystkiego i obawiam się, że będziemy musieli się wyprowadzić.-ta wiadomość mnie rozbroiła. Pierwszy raz zastanowiłam się co się stanie jak będziemy musiały się przeprowadzić. Był już wieczór, więc powoli szykowałam się do spania jednak po próbie położenia się zaliczoną klenską postanowiłam porozmawiać z mamą.

-Gdzie będziemy musiały się przeprowadzić?- zapytałam, bo to było jednyne sensowne pytanie, które mogło mnie pocieszyć- Będę musiała zmienić szkołę, prawda?

-Niestety najprawdopodobniej tak.- załamałam się. Z początku miałam nadzieje, że jednak zostanę w tej samej szkole, a przeprowadzimy się do innego domu.- do Kanady, najprawdopodobniej do Kanady.-odpowiedziała na moje poprzednie pytanie.

-Czemu akurat tam-mama widać było, że też była w szoku.

-Tam jest dom naszej ciotki- chwile myślałam lecz nie mogłam sobie przypomnieć żadnej ciotki z Kanady- Nie poznałaś jej. Teraz dom jest pusty, bo ciocia zmarła  kilka lat temu. Nazywała się Clair.

Długo potem myślałam. Próbowałam ułożyć swoje myśli, które szalały w mojej głowie. Miałam tyle pytań. Niewiedziałam nic o cioci Clair i o jej domu. Mama powiedziała mi przelotnie jak szła na górę, że jej domu jest bardzo duży, ale też trochę stary. Zapewniła mnie że spróbujemy go odnowić w delikatnym stopniu. Ucieszyło mnie to bo bardzo lubiłam usadzać domy. To moje hobby. Wielu osobom z klasy doradzałam jakie rzeczy dobrać do swoich pokoi i , które dekoracje będą najlepiej wyglądać. Mój pokoju był poprostu bajką mojego stylu. Szkoda mi było go opuszczać. Następnego dnia powiedziałam innym, że się przeprowadzam i nie będę już chodzić z nimi do szkoły. Ku mojemu zdziwieniu nie zbyt się tym przejęli. Robili to co zawsze. O nic się nie pytali. Czy będę ich odwiedzać? Gdzie jadę? Na ile? Zauważyłam, że nikogo to nie interesuje zasmuciło mnie to. Myślałam, że wszyscy mnie lubią. Jak widać nieinteresuje ich moja przyszłość. Teraz nie wiem nawet czy kiedy kolwiek mnie lubili. Może tylko udawali żeby być popularnym. Boje się prawdy i chyba nie chce jej poznać. Zostawię to tak jak jest. I tak zmieniam swoje życie i teraz wiem, że to idealny moment.
**********************************************************

To pierwszy rozdział mojej książki. Mam nadzieje, że się podobał. Dziękuje WiktoriaGromiec i MajaxRose bo to dzięki nim udało mi się zacząć tą książkę. ❤️❤️❤️ Zostawcie po sobie ślad.