Captured by a vampireprince (compleet)

Hoofdstuk 24: Een nieuwe koning

The devotion of the greatest is to encounter risk and danger, and play dice with death.

- Friedrich Nietzsche

Pain or love or danger makes you real again…

- Jack Kerouac

Leaving the person I love in danger and continuing to live on is the same as being dead.

- Tachibana Higuchi

P.O.V. Dante

Ik werd laat in de morgen loom en goed uitgerust wakker. Het licht scheen door de ramen op Nyahs gezicht en liet de kleine sproetjes op haar neus goed uitkomen. Haar blonde haardos zag er wild en in de war uit. Ik grinnikte in mezelf, toen ik eraan terugdacht hoe die zo gekomen was. Mijn hand lag op haar blote buik en als ik een mens was geweest, was mijn arm nu gevoelloos en pijnlijk geweest van Nyahs gewicht waardoor ik gedwongen was geweest hem onder haar weg te halen. Gelukkig was ik géén mens.

Ik gaf haar een vederlicht kusje op haar voorhoofd en toen op haar neus, daarna wreef ik nog zachter met mijn lippen over haar lippen. Haar ogen gingen langzaam open. Ze waren troebel en slaperig, ze zag er werkelijk schattig uit. Ze glimlachte sloom en voldaan, daarna bracht ze haar lippen naar de mijne en trok mijn hoofd dichterbij. Geslepen draaide ze me voordat ik het doorhad om en ging bovenop me liggen. Ik zag de pretlichtjes in haar ogen. Er verschenen ook pretlichtjes in mijn ogen, ik wou best aan haar genade overgeleverd worden.

Net toen ik een sliert haar uit haar gezicht veegde, vielen zeven bewakers de kamer in. Wat in godsnaam? Ze liepen in driltempo op ons af. Ik draaide ons om zodat ik beschermend op Nyah lag. ‘Stop!’

‘Bevel van de koning! Geef het meisje aan ons!’ Wat? Vader? De klootzak… Ik had niet verwacht dat hij zo achter mijn rug zou gaan, net als dat met Charlène. Moeder zou zich schamen.

‘Vergeet het! Waarom heeft hij haar nodig?’ spuwde ik. Ik voelde Nyah onder me wurmen, maar hield mijn hand op haar mond. Als er nog iets te redden viel, zou het niet door haar lasterpraat gered worden.

‘Het is vandaag massaexecutie, hoogheid. U heeft hier geen stem in. Wij antwoorden op dit moment aan onze hoogste meester de koning.’ Ik trilde van woede. Hij bleef goddomme van Nyah af, ze was van mìj en van mìj alleen! Geen enkele vampier zou een poot naar haar uitsteken, laat staan haar tot de laatste druppel leegdrinken. Ze was niet eens geschikt voor de executie, haar karakter was niet compatibel met het karakter dat we van onze toekomstige vampiers voor ogen hadden. Tenzij… Tenzij het karakter al gevormd was en ze niet voor een echte executie gebruikt zou worden, maar als symbool, als maaltijd. Seth, die vuile verrader… Ik zag geen andere reden waarom ze haar mee zouden nemen. Andere vampiers zouden dat enkel willen als ze wisten dat ik om Nyah gaf en als ze dat wisten, zouden ze te bang voor mijn toorn zijn. Seth… De enige stom genoeg om dit te doen.

Ze trokken me met vijf man van het bed af en er waren er zes nodig om Nyah uit mijn greep te krikken. ‘Dante! Wat doen ze nou?’ Nyahs bange stem, die haar angst onder controle probeerde te houden, brak mijn hart. Het lukte haar niet om stoer over te komen, haar stem trilde zoals nooit tevoren. ‘Laat me niet alleen!’ Ze sloeg en schopte de zevende bewaker die haar in bedwang hield. Hij had zijn handen dan wel vol, maar hij kon het prima aan. Nyah was immers nog altijd menselijk.  Ik wist uit ervaring dat mijn ogen bloedrood werden uit woede. Ik verwezenlijkte het primaire monster dat ik was, ik projecteerde mijn woede naar de buitenkant en gaf een van de bewakers een kopstoot. Bij een andere draaide ik zijn arm om en brak hem. Nog een andere kreeg een grote rijtwonde in zijn keel dankzij mijn scherpe hoektanden of hoe Nyah ze noemde: “scherpe bijtertjes”.