Δεν σε αντέχω.

16.Απιστία

Είχε έρθει η ώρα για να φύγουμε για το μπαράκι και είχα γίνει μια κούκλα, φορούσα ένα μακρύ σκούρο κόκκινο φουστάνι με γόβα στιλέτο, το μακιγιάζ μου το είχα στην εν τέλεια και το μαλλί μου ίσιο καρφί. Όταν κατέβηκα κάτω όλα τα μάτια έπεσαν επάνω μου, ο Δημήτρης με κοιτούσε και χαμογελούσε ενώ ο Μάκης είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό. Τους χαμογέλασα γλυκά και έπειτα φύγαμε από το σπίτι, το μπαράκι ήταν μόνο δέκα λεπτά δρόμος από το σπίτι οπότε δεν αργήσαμε να φτάσουμε.

Το μέρος είχε λίγα φωτάκια κρεμασμένα και η μουσική ακουγόταν από χιλιόμετρα μακριά, ήταν γεμάτο με νεολαία που έπινε και χόρευε. Ήταν και η Ειρήνη εκεί με την παρέα της, όταν μας είδε χαμογέλασε στον Δημήτρη, έτσι και εγώ τον φίλησα μπροστά της γεγονός που την έκανε να ξινιστεί.

Κάτσαμε σε ένα τραπέζι και παραγγείλαμε από μια γύρα mojito, αφού ήπιαμε τα πρώτα ποτά  πήραμε άλλη  μια γύρα από τα ίδια, μέχρι να έρθουν αυτά τράβηξα τον Δημήτρη να χορέψουμε, κουνούσα αισθησιακά τους γοφούς μου επάνω του ενώ αυτός με πίεζε επάνω του.

"Με έχεις τρελάνει το ξέρεις;" ψιθύρισε στο αυτί μου

Δεν απάντησα απλά του χαμογέλασα με νόημα προσποιούμενη την αθώα, όταν τελείωσε το τραγούδι κάτσαμε να πιούμε μια γουλιά από το ποτό μας, σύντομα μπήκε ένα από τα αγαπημένα τραγούδια της Μαρίας, μόλις το άκουσε τσίριξε από τον ενθουσιασμό της και με τράβηξε να χορέψουμε. Καταλήξαμε να χορέψουμε όχι μόνο αυτό αλλά και τα επόμενα τέσσερα τραγούδια. Εξαντλημένες πλέον γυρίσαμε στο τραπέζι μας.

"Που είναι ο Δημήτρης;" ρώτησα τον Μάκη

"Έχει λίγη ώρα που πήγε στο μπάνιο"

Έγνεψα καταφατικά και κατευθύνθηκα προς τις τουαλέτες, όταν μπήκαμε μέσα είδα κάτι που ευχήθηκα να μην είχα δει. Την Ειρήνη με τον Δημήτρη να φιλιούνται παθιασμένα, όταν τους είδα, έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου.

"Δημήτρη" αναφώνησα με λυγμό

Μόλις με είδε σταμάτησε.

"Έλενα, μισό να σου εξηγήσω"

Προσπάθησε να με πλησιάσει αλλά εγώ έκανα πίσω.

"Δεν σε πιστεύω, το ήξερα ότι την θες αλλά δεν περίμενα να φτάσεις μέχρι και σε απιστία" είπα με πίκρα

"Δεν είναι αυτό που νομίζεις άσε με να σου πω"

"Όχι δεν θέλω να ακούσω, με απογοήτευσες, τελειώσαμε Δημήτρη, τελειώσαμε"

Έτρεξα έξω πήρα τα πράγματά μου και έφυγα, τα παιδιά με φώναξαν μερικές φορές αλλά δεν σταμάτησα να περπατάω, πήρα τα τακούνια στο χέρι και άρχισα να τρέχω, όταν έφτασα έξω από το σπίτι έκατσα στα σκαλιά της εισόδου και έκλαψα. Λίγο αργότερα άκουσα μια φωνή.

"Έλενα;"

Σήκωσα το βλέμμα μου και τότε είδα τον Μάκη να με κοιτάει λυπημένα, σκούπισα γρήγορα τα δάκρια από τα μάτια μου και προσπάθησα να του χαμογελάσω.

"Γειά σου Μάκη"

"Τι έγινε;" ρώτησε ενώ έκατσε από δίπλα μου

"Είχες δίκιο τόσα χρόνια, δεν είμαι κάτι ιδιαίτερο, ντύνομαι και σαν θείτσα για αυτό και με απάτησε, αν ήμουν κάτι το ωραίο δεν θα φιλούσε την πρώην του" είπα

Αναστέναξε βαριά και με αγκάλιασε.

"Έλενα μην λες βλακείες, τίποτα από όσα έλεγα ισχύουν, ήμουν πολύ ηλίθιος που τα έλεγα, είσαι μια υπέροχη κοπέλα, αυτός είναι βλάκας που έκανε κάτι τέτοιο που άμα τον πιάσω στα χέρια μου αλίμονο του" είπε θυμωμένα

"Είναι αστείο ξέρεις"

"Ποιο;"

"Το γεγονός ότι εσύ έτρεξες από πίσω μου να δεις τι έγινε ενώ με αντιπαθείς"

"Όντως είναι αστείο, πάντως με ένα πράγμα απορώ" είπε και το βλέμμα του μαλάκωσε

"Τι;"

"Απορώ, πως μπορείς να υπάρχεις έστω ακόμη και σαν μίσος στην καρδιά μου"

Τον κοίταξα ξαφνιασμένη και αυτός μου χαμογέλασε, δεν περίμενα να με έχει στην καρδιά του.

"Ξέρω ούτε εγώ ξέρω πως γίνεται αυτό "

Καθίσαμε για λίγο αγκαλιασμένοι να κοιτάμε τα αστέρια, μετά απο κάποια ώρα νύσταξα οπότε τον καληνύχτισα. Αυτός έμεινε έξω να κάνει ένα τσιγάρο, το φως του φεγγαριού τον έκανε ακόμα πιο όμορφο. Πρώτη φορά είδα την τρυφερή του πλευρά, ίσως τελικά είναι κάτι περισσότερο απο ότι δείχνει. 

Και μου αρέσει.