Δεν σε αντέχω.

30. Χριστούγεννα

Δεκέμβριος μήνας.

Καθόμουν και έπινα ζέστη σοκολάτα μπροστά από το τζάκι του σαλονιού. Τα λαμπάκια του δέντρου αναβόσβηναν και στο ραδιόφωνο έπαιζε το All i want for Christmas is you. Μου έφερνε μεγάλη στεναχώρια αυτό το τραγούδι, μου θύμιζε τον Μάκη και το πόσο πολύ μου έλειπε. Σηκώθηκα απότομα και άλλαξα τον σταθμό, τώρα πια έπαιζε το Jingle Bells Rock. Πολύ καλύτερα.

Τελείωσα την σοκολάτα και ανέβηκα να ετοιμαστώ. Φόρεσα ένα εφαρμοστό κόκκινο φόρεμα και ένα κόκκινο κραγιόν. Τα μαλλιά μου έπεφταν στην μέση μου σε ανάλαφρες μπούκλες. Πρόσθεσα τις τελευταίες λεπτομέρειες στο μακιγιάζ μου και κατέβηκα κάτω. Ο Χρήστος γέμιζε το μπουφέ με φαγητά και γλυκίσματα ενώ η Ζωή έκανε τα ποτά. Το κουδούνι χτύπησε και έσπευσα να ανοίξω. Η Μαρία στεκόταν έξω και έτρεμε από το κρύο.

"Άντε καλε γιατί άργησες να ανοίξεις;" είπε και πέρασε μέσα

Τα μαλλιά της είχαν γεμίσει με χιονονυφάδες. Απο τότε που χώρισε άλλαξε τελείως η συμπεριφορά της. Είχε γίνει πιο μαζεμένη και ψυχρή.

"Καλή παραμονή Πρωτοχρονιάς" είπε και με αγκάλιασε.

"Καλή παραμονή Πρωτοχρονιάς Μαράκι μου"

Πήγαμε στο σαλόνι και έπειτα από λίγο το κουδούνι ξανά χτύπησε. Συνέχισε να χτυπάει μέχρι που ήρθαν όλοι οι φίλοι και γνωστοί που περιμέναμε. Συγκεντρωθήκαμε όλοι στο σαλόνι και μοιράσαμε τα ποτά, όλοι συζητούσαν για το τι περιμένουν από την νέα χρονιά. Εγώ πάλι δεν περίμενα τίποτα, η τωρινή  πήρε όλα οσα ήθελα.

Το κουδούνι ξανά χτύπησε, κοίταξα τον Χρήστο περίεργα και αυτός ανασήκωσε αδιάφορα τους ώμους του.

Ποιός να ναι τώρα; Όλοι έχουν έρθει

Άνοιξα την πόρτα και τότε ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με το άτομο που τόσο μου είχε λείψει.

"Καλή παραμονή Πρωτοχρονιάς" είπε και μου έδωσε ενα μπουκάλι κρασί

Πέρασε μέσα και άφησε το παλτό του στην κρεμάστρα. Το χιόνι είχε λιώσει στα μαλλιά του και τα γαλανά του μάτια ήταν κουρασμένα.

"Έχει κρύο απόψει" είπε και χαμογέλασε

Πόσο μου είχε λείψει αυτό το χαμόγελο.

"Ναι έχει" είπα

"Ακόμα το φοράς" είπε και ακόλουθησα το βλέμμα του.

Το βλέμμα του έπεφτε πάνω στο χέρι μου, συγκεκριμένα στο δάκτυλο που φορούσα το δαχτυλίδι που μου είχε χαρίσει.

"Ναι ξέχασα να το βγάλω" είπα

Αν και δεν ίσχυε, η αλήθεια είναι οτι δεν ήμουν έτοιμη να το βγάλω οπότε το άφηνα μέχρι να είμαι έτοιμη. Κούνησε το κεφάλι του καταφατικά και πήγε προς τους υπόλοιπους. Εγώ άνοιξα το μπουκάλι του κρασιού και έκατσα να πιώ, δώδεκα παρά ήρθε η Μαρία και με τράβηξε προς τους άλλους. Όλοι μαζί μετρήσαμε αντίστροφα.

3..2..1.

"Καλή χρονιά" φώναξαν όλοι και άρχισαν να αγκαλιάζονται

Αγκάλιασα όλους τους φίλους μέχρι που ήρθε η σειρά του Μάκη.

"Καλή χρονιά" είπαμε ταυτόχρονα και κάναμε χειραψία.

Για λίγα λεπτά δεν άφησε το χέρι μου, αντιθέτως το έσφιξε πιό πολύ και έκανε ένα βήμα κοντά μου.

"Έλενα εγώ ακόμα σε αγαπώ, αν άλλαξες γνώμη μπορούμε να συνεχίσουμε απο εκεί που το αφήσαμε" είπε και η ανάσα μου κόπηκε

"Μάκη μου δεν γίνεται, δεν μπορώ" είπα και για ακόμη μια φορά απογοητεύτηκε

"Καλώς" είπε και μου φίλησε το μάγουλο. "Φεύγω αν είναι"

Και με αυτό για ακόμη μια φορά έφυγε.

Δεν γνώριζα όμως οτι αυτή θα ήταν και η τελευταία φορά που τον έβλεπα. Μετά απο εκείνο το βράδυ έπαψε να τηλεφωνεί και δεν ξανά ήρθε Θεσσαλονίκη. Εγκαταστάθηκε και βρήκε δουλειά στην Γαλλία και από τότε δεν ξανά άκουσα για αυτόν.