Save The Best For Last

chapter 23: Confusion around us

dedicated kay kanjiYhan na si Marianne Galenzoga din. :)

Jessie's POV

O.O

(_._)

O.O

hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. O.O

magkaiba lang kami ng damit, pero magkamukhang magkamukha kami.

at saka, KAKAMBAL?? SIYA?? PAPANO??

"a-- anong sabi mo?? ka--kambal??tayo??paano?"

"haay. hindi ko rin masyadong alam pero oo, kakambal moko. at hanggang ngayon hindi ko alam kung sino talaga ko."

"pero.."

"Christine ang binigay sakin na pangalan ng tumayong nanay ko. sabi niya yun daw ang pangalan ng namatay niyang anak. nung time na mawala yung anak niya, dun naman niya ko nakita at hindi na kailanman ibinalik sa pamilya nyo."

"pero.. hindi kita kilala. or should I say na hindi kita matandaan? dalawa lang kami ni kuya. tapos never ka pang binanggit sakin ng parents ko."

"wala akong balak manggulo. ayoko din na magulo pa ang pamilya nyo. gusto ko lang makilala ka dahil ikaw ang kakambal ko. nakaya ko na nga mabuhay ng wala kayo e."

"pero.."

"wag mo na lang sasabihin sa magulang mo na nakita mo ako. na nakilala mo ako. salamat at binigyan mo ako ng pagkakataon na makausap ka. hindi ko alam kung eto na ang magiging huli nating pagkikita. sige aalis nako."

"sandali lang!"

"bakit?"

"gusto kita mas makilala. kung kakambal nga kita, dapat mas mapalapit tayo sa isa't isa. kasi di ba, ang nararamdaman ng isa, nararamdaman din ng kakambal niya."

"pero, mas pinahihirap mo lang ang sitwasyon Jessie. ayoko nang mapalapit pa sayo, sa pamilya nyo. natatakot ako sa magiging reaksyon nila sa oras na malaman nilang may kakambal ka."

"kung talagang pamilya mo kami, maiintindihan nila mommy ang lahat. hwag kang matakot, andito ako para sayo."

"salamat. pero hwag na. ayoko nang may ibang alam na nakilala mo ako. sana sa ating dalawa na lang to."

"sige. mag iingat ka."

pumasok ako sa loob ng bahay na nag iisip. hindi ko alam ang dapat kong maramdaman. eto ba yon? kaya ba sa tagal kong nabubuhay e pakiramdam ko may kulang pa din sakin? nung una akala ko naiinsecure lang ako kay kuya dahil siya ang paboritong anak ni daddy. pero paano na ngayon? may isa pa pala akong kapatid. at hindi ko alam kung papano ko to itatago sa mga magulang ko. ang hirap. gusto ko siyang makasama. pero ayaw na niya kaming guluhin. masasabi ko ba na good yon? or bad?

"uy! bakit malungkot ang baby namin?" - Xander

"wala kuya masama lang pakiramdam ko."

"teka, hindi ko narinig kotse ni Kian ah. yung mokong na yun. HINDI KA INIHATID??!!!"

"aish. kuya! wag ka na nga sumigaw. ok lang ako, kasama ko si Jen kanina kaya di ako hinatid ni Kian. may practice pati sila."

"SI JEN??!! KASAMA MO??!!"

"haay. ewan ko sayo. pasok nako sa kwarto ko ha?"

"sige na. magpahinga ka na."

pagkapasok ko sa kwarto ko, hindi ako mapakali. kahit na humiga ako doon, wala pa ren. parang ngayong araw na to hindi mabubura lahat ng nangyari sakin. hindi ko alam. ang bigat ng nararamdaman ko. siguro dahil na din sa mga sikreto na alam ko. Christine, bakit ba hindi ko siya kilala? at bakit ba ako nagpaka stress isipin ka may ka dopple ako? the nerve of myself. natatawa ako pero I was just kidding aside para makalimutan ko ang nangyari. haay.

naghanap ako ng mga lumang pictures sa photo album. bakit ganon? may mga shots naman kami na pamilya pero walang place doon para kay christine. tapos kami lang talaga ni kuya yung may mga pictures na magkasama. wala talaga siya e. I don't see her in almost all the pictures we had. ibig sabihin, nagsisinungaling siya? pero bakit naman? at saka, bakit kamukhang kamukha ko siya? isa lang ang solusyon dito. kailangan kong makausap sila mommy. pero hindi ko alam kung paano.

lumabas ako ng kwarto ko at nakita ko sa sala si kuya. nanonood siya. ugh, grown ups na naman yung pinapanood niya. I must say, nakakatawa ang movie na yon pero nakakasawa na.

"kuya, si mommy?"

"HAHAHAHAHAHAHAH! ANG MANYAK E! HAHAHAHAHA!"

"kuyaaa.."

"HOO! HANEP SA PWET SI MANONG! HAHAHAHAHA!"

"KUYAAAA!!!!"

"oh, bakit Jess?"

"si mommy nasaan?"

"ah, baka nasa kwarto na niya. check mo na lang baby."

"don't call me baby na nga kuya! malaki nako ee."

"fine fine. alis na. nanunuod pa ako. haha!"

sa kwarto ni mommy..

'you still have these pictures?'

'hon! akina nga yan!'

'wala na siya! hindi na natin siya maibabalik pa.'

'bakit andali lang sabihin sayo ng mga bagay na yan? wala kang alam sa pagiging ina James!'

'anak ko din siya kaya nalulungkot ako ng mawala siya! pero Patricia naman, kung buhay pa siya sana naibalik na siya sa atin'

does it mean..

they know everything???

AUTHOR'S NOTE

cut na muna dito. :) my god! pati naman ako naloloka sa mga updates ko no. kaso I'm out of ideas na kaya stop na muna ko dito. haha! for further questions, magcomment na lang po kayo dito, para masaya. :D

anyway, sana nagustuhan nyo pa din tong chapter na to. keep on reading guys! :**

vote, comment, add to reading list and don't forget to fan me. :))

- NAJ