Rewrite The Stars

Chapter Nineteen

/Niña/

"Today's the day pinsan!! First gig mo!" Masayang sabi ni Sam. Ngumiti lang ako.

"Huwag ka nang malungkot at magmukmok. Magiging maayos din ang lahat, just give it time.. for now, enjoy your life muna, baka kasi hindi mo namalayan, ilang taon na ang lumipas and you'll regret  na hindi mo sinulit ang mga oras na lumipas.."

Huminga ako ng malalim. Tama si Sam, hindi ko dapat hayaan na lamunin ako ng lungkot.

"So tara na?" Nakangiti nyang sabi, waiting for me at the door.

"Tara!" Nakangiti kong sagot.

~~~~~~~~~~~~~

Pagkarating namin ng simbahan ay parang bigla akong natatae na ewan. Shocks, kinakabahan ako! Kapag pa naman kinakabahan ako eh nawawala pa ako sa focus. Nahinto ako sa paglalakad, at napatingin na lamang sa pinto ng simbahan.

"Niña? Ano pang inaantay mo? Halika na!" Sigaw ni Sam, "sorry po Lord, ito kasing si Niña ang bagal eh." Mahina nyang dugtong.

"Parang hindi ko kaya pinsan," mahina kong sabi.

Lumapit sya sa akin at binatukan ako ng mahina, "anong hindi mo kaya? Naku Niña, tigilan mo na yang mga kaartehan mo ha! Para sa pangarap mo'to kaya gawin mo!"

Nakakatakot talaga magalit si Samantha. Hindi na ako umangal at sinundan nalang sya.

Pumunta ako sa pwesto ko na sa tabi ng altar. Naku, kinakabahan talaga ako. Huminga ako ng malalim. Kaya ko to, hindi pwedeng ganito nalang ako palagi. I need to trust myself kahit paminsan.

"Andito na ang bride, get ready guys!" Biglang sabi ng music instructor namin.

This is it! Moment of truth!!! Biglang bumukas ang pinto.

I set out on a narrow way many years ago
Hoping I would find true love along the broken road
But I got lost a time or two
Wiped my brow and kept pushing through
I couldn't see how every sign pointed straight to you

And then I saw him, Charles. Hindi ko alam kung kanina pa syang nakaupo sa may likod. Napatitig nanaman ako sa kanya. He looked so handsome in that suit, tapos nagpagupit sya at bagay na bagay ito sa kanya. Walang anu-ano'y bigla syang tumingin sa akin.

Every long lost dream led me to where you are
Others who broke my heart they were like Northern stars
Pointing me on my way into your loving arms
This much I know is true
That God blessed the broken road
That led me straight to you
Yes He did

There's something in his eyes. Longing. At nasasaktan akong makita yun. It's not supposed to be this hard. Gusto nya ako, gusto ko rin sya.. pero bakit parang ayaw ng tadhana? Bakit parang ang hirap? Diba sabi nila kapag mahal mo ang isang tao, ipaglalaban mo ito, bakit hindi nya magawa?

I think about the years I spent just passing through
I'd like to have the time I lost and give it back to you
But you just smile and take my hand
You've been there you understand
It's all part of a grander plan that is coming true.

Nakatingin lang kami sa isa't-isa. As I'm singing, pigil na pigil na ang iyak ko. Then out of nowhere, hindi ko alam kung imagination ko lang yun o talagang pinunasan ni Charles ang mata nya. Teka, umiiyak ba sya? Nakatingin pa rin ako sa kanya pero umiwas na sya ng tingin at binaling ang atensyon sa altar. Lord, bakit po ang hirap ng sitwasyon namin.

/Charles/

I really want to be with her, talk to her, laugh with her, spend time with her. But I know it's not right. Mahal ko si Niña pero pinapahalagahan ko rin pagkakaibigan namin ni Mark. At sobrang hirap.