Hem en hem alleen

Thirty

4 weken later

[Laura]

Mijn wekker gaat af en geïrriteerd druk ik hem uit. Het is half zeven, te vroeg voor mij. Ik check als eerste mijn berichtjes. Het zijn er niet veel, omdat het nog vroeg is. Ik stap uit bed en zet de douche vast aan zodat die kan opwarmen. Ik raap een setje kleding bij elkaar en leg het op mijn bed neer. Ik stop vast boeken in mijn tas voor school. Ik klik mijn telefoon aan om te kijken hoe laat het is, maar mijn ogen vallen op de datum. Ik begin te glimlachen.

Ik stap onder de douche en laat de warme stralen kennis maken met mijn koude lichaam. Ik zeep mij in met douchegel. Ik laat de shampoo uit mijn haar spoelen. Genietend sluit ik mijn ogen. Douchen in de ochtend is het fijnste wat er is. Je wordt er echt wakker van en dat kan ik wel gebruiken op deze vroege maandag ochtend.

Ik droog mij af en wikkel mijn haar in een handdoek. Ik trek mijn ondergoed aan en loop terug naar mijn kamer en kleed me aan. Als ik de woonkamer in loop zie ik Aylin al aan het ontbijt zitten in haar badjas. 'Goedemorgen.'

'Goedemorgen.' Zegt ze met een kraak stem. Ze is nog maar net wakker. Ze neemt de laatste slok van haar koffie en loopt dan richting de badkamer. 'Ik ga douchen.' Deelt ze mee. 's Ochtends zijn we nooit zo spraakzaam tegenover elkaar. Wat natuurlijk erg logisch is, het is vroeg. Ik zet ook een kop koffie en maak een kom met muesli. Ik gooi er wat melk bij en neem plaats aan de tafel. Over een halfuur moet ik alweer gaan. Ik check Ryan zijn laatst gezien. Hij slaapt nog. Toch besluit ik hem een berichtje te sturen.

Ryan<3

U: Goedemorgen leukie, hoe laat spreken we af vanmiddag? X

Ik glimlach naar mijn scherm als ik de profielfoto van Ryan zie. Het is een foto van ons op Ibiza. Ik druk hem daar een kus op zijn wang. Ryan glimlacht vrolijk. We hebben geen ruzie meer gehad sinds Ibiza en onze band is alleen nog maar sterker geworden. We hebben inmiddels door hoe een relatie tussen ons wel kan werken. Er valt uit eindelijk nog veel aan te werken, want we zijn nog niet perfect samen door ons verleden, maar we komen er wel. We geven niet op. We weten dat we bij elkaar horen. Zolang je maar veel van de ander houdt, zit het goed en wij houden oprecht van elkaar. Nog nooit eerder hebben we dit gevoelt bij iemand. Alleen bij elkaar.

Ik loop samen met Aylin naar school. We hebben vandaag een tentamen die beslist of je over mag gaan naar het volgende jaar. Het zal niet makkelijk worden. Rechten studeren is namelijk niet iets wat je zomaar uit je duim zuigt.

Ryan<3

Ryan<3: Goodmorning. Drie uur? Succes met je tentamen lieverd xx

U: Is goed, thankyou x

Nog net op tijd stuurt hij mij een berichtje, want ik moet nu mijn telefoon in leveren. Ik leg mijn telefoon in de bak. Ik draai me om naar Aylin die een tafeltje achter mij zit. 'Succes, je kan het.' Ik pak haar hand vast en geef er een klein kneepje in. 'Jij ook.' Zegt ze terug. Dan worden de papieren uitgedeeld en kan de stress beginnen.

Na ruim een uur ben ik klaar. Ik sta op van mijn plek en kijk stiekem waar Aylin is. Ze is ook bijna klaar. Dan lever ik mijn papiertje in, pak mijn telefoon uit de bak en verlaat dan het lokaal. Opgelucht zucht ik. Het was niet moeilijk, maar het is gewoon de stress en de druk die je mee draagt tijdens het tentamen. Ik wacht nog even op Aylin, omdat ze bijna klaar is. Dan lopen we samen terug naar ons appartement en praten onderweg over het tentamen. Zoals het nu klinkt hebben we veel het zelfde, dus dan zal het wel goed zitten of we zitten er beide juist gigantisch naast.

Als het drie uur is staat Ryan voor mijn deur. Ik laat hem binnen en sla mijn armen om hem heen. 'Hey jij.' Glimlach ik. Hij geeft me een kus op mijn lippen. 'Hey lekkerding.' Ik kijk hem geïrriteerd aan. 'Ugh, zeg dat niet. Ik haat dat woord.' Hij begint te lachen en doet de deur dicht. 'Dat weet ik, daarom doe ik het.' Ik rol met mijn ogen. Hij neemt plaats op de bank en ik schenk wat te drinken voor ons in. Ik zet het op de bijzettafel neer en neem plaats naast hem. Hij slaat een arm om me heen en ik leun tegen hem aan. Ik zet de tv aan en schakel over naar Netflix.

'Hoe ging je tentamen?' Vraagt hij. Ik knik. 'Het ging wel goed.' Hij glimlacht en drukt een kus op mijn wang. 'Gelukkig.' Ik zap wat door Netflix heen. 'Zullen we gewoon Arrow kijken?' Stel ik voor als ik geen leuke film kan vinden. Hij knikt. We kijken samen naar die serie. Het is echt een leuke serie. 'Alleen als je niet teveel naar Oliver kijkt.' Grapt hij. Ik geef hem een kleine duw. 'Oliver is gewoon knap, sorry Ryan, dat ik niet alleen naar jou kijk.' Grijns ik. 'Pff, ja hoor. En toch kijk je het liefst naar mij.' Ik kan hem geen ongelijk geven, dus ik houd me maar stil. Ik hoor hem grinniken.

'Heb je naar de datum van vandaag gekeken?' Vraag ik enthousiast. Hij kijkt me aan en begint te lachen. 'Tuurlijk.' Hij neemt een hap adem. 'Ik houd het al precies een maand met je vol. Zo ontzettend knap van mij!' Grapt hij. 'Ryan!' Piep ik. Ik slaat zijn andere arm ook om me heen en trekt me in een knuffel. 'Grapje schat, ik ben zo blij met jou. Het liefst verbreek ik ons oude record. Het liefst word ik oud en lelijk met jou.' Hij drukt me een kus op mijn voorhoofd. 'Ik ook met jou, maar ik kan niet lelijk worden.' Ik ben nu de gene die een grapje maakt. 'Egoïst.' We beginnen te lachen. Dan geeft hij mij een zoen.

Onze tongen spelen een vurig spel. De zoen maakt meer duidelijk dan alleen maar liefde. Het is alles in één. Al het positieve zit in deze zoen. Ik kruip op zijn schoot zonder de zoen te verbreken. De zoen wordt steeds vuriger en er komt steeds meer verlangen bij kijken. Hij legt zijn handen onder mijn kont en staat dan op. Hij hijst mij eventjes op zodat hij mij goed kan vast houden.

'Ik houd van je.' Zegt hij nog voordat hij me naar de slaapkamer tilt. 'Ik meer van jou.'

Hij geeft me een kus. Een kus die zegt dat hij met mij wil trouwen. Een kus die zegt dat hij kinderen met mij wil. Een kus die zegt dat hij oud met mij wil worden. Het is een kus die ook zegt dat ik hem kan vertrouwen, wij kunnen elkaar vertrouwen. We doen het samen, we leven samen. Dit is ons leven en dit gaat niemand ons afpakken. Hoe hard ze het ook proberen.

THE END
B E D A N K T !

Lovies-A