Hem en hem alleen

Nine

[Laura]

Mijn wekker gaat af wat betekent dat het tijd is om op te staan voor school. Met een slaperig hoofd stap ik uit bed. Ik loop naar de kamer van Aylin die zoals altijd vergeet een wekker te zetten. Ik ben haar wekker. Ik schud haar een paar keer heen en weer tot dat ze wakker wordt. 'Laat me met rust!' Roept ze geïrriteerd en draait haar weer om. Ik trek kort mijn wenkbrauwen op. 'Je moet het zelf ook maar weten.' Lach ik.

Ik verlaat haar kamer en loop weer terug naar mijn kamer. Ik haal een zwarte skinny jeans uit mijn kast met een rood T-shirt waar in witte letters opstaat: ''Don't bother.'' Ik neem het mee naar de badkamer waar ik eerst een vlugge douche neem. Als ik klaar ben doe ik mijn haar en wat make-up op. Ik kleed me aan en loop naar de keuken. Aylin zit inmiddels in haar badjas aan de tafel met een grote kop koffie.

'Goedemorgen slaapkop.' Lach ik en als ik langs haar loop geef ik een aai over haar bol. Geïrriteerd trekt ze haar hoofd weg. Ik zet voor mezelf ook koffie en stop brood in het broodrooster. 'Tot hoe laat moeten we vandaag naar school?' Vraagt Aylin aan mij. 'Tot drie uur.' Meld ik haar. Ze knikt en loopt dan naar de badkamer. Ik check even snel mijn telefoon. Geen berichtjes van Evan. Het is niet zo dat ik er één verwacht had, maar toch kijk ik.

Na een kwartier is het tijd om naar school te gaan. Aylin is nog niet klaar dus die zal zoals gewoonlijk wel te laat komen. Ik trek mijn witte allstars aan en gris mijn jas van de kapstok. Ik stop nog snel een flesje water in mijn tas en vertrek dan. Ik doe de deur achter me dicht.

Zodra ik de hoek omloop bots ik tegen iemand op. Geschrokken kijk ik op naar diegene. 'Jou zocht ik.' Ryan staat voor me. 'Oh, hoezo?' Zeg ik schijnheilig. Hij lacht schamper. 'Dat weet je wel geloof ik. Om wat voor reden heb je me op alles geblokkeerd?' Vraagt hij intimiderend. Ik haal mijn schouders op. 'Ik wil geen vrienden met je zijn.' Wat een stom antwoord. Hij heeft een spijkerbroek aan met een zwart shirt waar je zijn spieren goed in ziet. Zijn pet heeft hij achterstevoren op zijn hoofd. Ongelooflijk sexy!

'Waar slaat dat op, Lau?' Zegt hij verward. 'Laura, is het voor jou.' Oh wat ben ik ontzettend lullig bezig. Hij knikt met zijn hoofd. 'Het is niet mijn schuld hoor, dat het nu zo zit tussen jou en Evan!' Begint hij. 'Ja, dat is het wel!' Ga ik tegen hem in. 'Hoe kan dit mijn schuld zijn?' Ik schraap mijn keel. 'Je moest hier nooit komen.' Weer lacht hij schamper. 'Oh ja, want ik wist ook echt van tevoren dat jij hier zou zijn!' Zegt hij sarcastisch. Even valt het stil. Keer op keer weet hij hoe hij boven mij kan staan. Zo gek is dat ook niet, want hij heeft ook gewoon gelijk. 'En daarnaast, jij zoende mij.' Doet hij er nog een schepje bovenop. Ik rol met mijn ogen.

'Grootste fout van mijn leven.' Zeg ik wetend dat het een leugen is. Ik genoot ervan. Hij knikt sarcastisch met zijn hoofd. 'Ja, vast. Maak dat een ander maar wijs.' Hij ziet wanneer ik lieg. Hij kent me. Ik moet me nu niet laten kennen. 'Nee Ryan, het was een fout. Ik voel niks meer voor jou. Als je nu elke avond, net als vroeger, een ander meisje in je bed zou hebben om seks mee te hebben zou mij dat niks uitmaken!' Shit, dat was er sneller uit dan dat ik wilde. 'Oh dat zou je niks uitmaken?' Hij gaat even goed staan. Ik kan nu niet meer terug. 'Nee, dat zou me niks uitmaken nee.' Hij knikt. Ik sla trots mijn armen over elkaar heen. 'Oké.' Brengt hij nog uit en loopt dan weg. Hij botst met opzet een beetje tegen mijn schouder aan wat mij laat omdraaien. Met zijn handen in zijn zakken loopt hij rustig weg, zonder nog om te kijken. Ik zucht. 'Ik ben echt waardeloos.' Ik draai me weer om en loop vervolgens naar school.

Aylin zit, verrassend genoeg, al in het lokaal. Ik neem naast haar plaats. 'Is er een logische reden waarom jij eerder weg bent gegaan, maar ik eerder op school ben?' Vraagt Aylin aan me. 'Ik had even een discussie met Ryan.' Ze grijnst wat. 'Ik kan wel raden waar die over ging.' Ik reageer er verder niet meer op en begin op mijn handpalmen te leunen met mijn hoofd.

De complete les ben ik aan het afdwalen. Ik krijg weinig tot niks mee van heel de les. Wat zou Ryan er onder verstaan hebben? Heeft hij door gehad dat ik het niet meende? Of meende ik het wel? Ik weet niet meer wat- 'Laura!' Geschrokken kijk ik op. 'Ja.' De docent haalt zijn neus op. 'Van mij mag je nu wel vertrekken. Dit is al de derde keer dat ik je bij de les moet houden. Als je het niet interessant vindt, dan lijkt het mij verstandig om een andere opleiding te gaan doen.' Word mij de les gelezen. Zuchtend sta ik op. Ik neem niet de moeite om iets te zeggen. Ik heb geen zin in een discussie. Ik pak mijn tas en vertrek.

Ik sjok van de trap af naar beneden. Ik loop de hoek om. Mijn hart slaat een slag over. Daar staat Ryan. Zoenend met een meisje op zijn allereerste schooldag! Ik heb geen idee wat ik hierbij voel of wat ik denken moet. Wat ik wel weet is dat dit met opzet gedaan is. Ze staan namelijk tegen mijn kluisje aan. Ik neem een goede hap lucht en adem die weer rustig uit. Dan loop ik naar mijn kluisje. Ik schraap mijn keel.

'Sorry hoor, ik wil jullie verder niet storen, maar dat is mijn kluisje. Kunnen jullie even ergens anders kwijl uitwisselen?' Vraag ik zo fatsoenlijk mogelijk. 'Oh sorry, ik wist niet dat dit je kluisje was!' Zegt Ryan nep verbaasd. Ik lach sarcastisch. 'Nee, hoe zou je dat ook moeten weten.' Ik kijk hem duivels aan. Ik wacht niet langer meer om bij mijn kluisje te kunnen komen dus ik duw het meisje met een vies gezicht weg. 'Uhm, beter blijf je van me af.' Zeurt het meisje.

Langzaam draai ik me naar haar toe, klaar om met mijn woorden vuur te spugen, maar dan schraapt Ryan zijn keel. 'Het maakt je verder niets uit, toch?' Ik haat hem. Ik haat mezelf dat ik dat gezegd heb vanochtend. Ik glimlach weer sarcastisch. 'Nee, het maakt me natuurlijk niet uit.' Ik draai me weer tot mijn kluisje en ik maak hem open. 'Gelukkig maar. Nou kom schat.' Hm, oké. Tot zover. Ik verlies mijn controle. Met een klap gooi ik mijn kluisje weer dicht. Schat? Noemde hij haar nou schat? Ik was het enige meisje in heel zijn leven die hij schat noemde. Al die anderen wijven noemde hij allemaal liefje. Ik draai me in een ruk tot hem om en kijk hem met de meest duivelse blik aan. Dan loop ik langs hem. Nu ben ik degene die met opzet tegen zijn schouder aan bots.