Ayaklarınızın yere basmadığı zamanlar oldu mu hiç ? Yürümek fiilin bu denli zor olduğu zamanlar...Duygularım her bu koridora geldiğim de yeniden ve yeniden yolunu kaybediyordu..
Nefes almak zordu yeniden aynı görüntü ile karşılaşmak bir kız için küçük bir kız çocuğu için çok zordu.
Koridorda ilerlerken her hastaya baktığımda çocukluğum canlandı gözümde .Babamın sırtına alıp avluda gezdirdiği zamanlar...Baba daha yukarıya daha yukarı diye bağırdığım zamanlar .
Hazan gökyüzüne mi ulaşmak istiyorsun demişti bir keresinde babam.Evet baba yapabilir misin ' demiştim.Babalar kızları isterse yapar tabi demişti uçağa binmek ister misin ' demişti .Uçak mı demiştim .Gel bak uçalım diyerek maketten yaptığı uçağa bindirmişti ve sırtına alarak beni uçurmuştu .Annem balkondan bağırıyordu .Türker yavaş kızı düşüreceksin ya ' diyordu .
Başka bir koridordan geçerken bir kadın ileri de önüme geçmişti .Doktorlar tutmaya çalışıyordu korkarak duvara yaslandım .O an annemin elleri ile börek açtığı zamanlar geldi hafızama.Elleri ile beslerdi beni canım ne isterse onu yapardı .
-Kızımı evlendirmeyeceğim ben Fazilet baksana ne kadar güzel kız onu kimseyle paylaşamam demişti babam ben böreğimi yerken.
-Haklısın Türker o bizim biriciğimiz uzun uzun bizimle yaşamalı .
-Ölene kadar bize bakacaksın küçük hanım boşuna ' demişti .Ölüm kelimesini bilmeme rağmen o yaşlarda yine de içimde tuhaf bir duygu oluşmuş ve gidip babama sarılıp öpmüştüm .Asla bırakmayacam tabi ' diye .Annem de gelmiş diğer yanağıma da o minik bir buse kondurmuştu .
Duvara yaslanmıştım sırtımı soğuk duvara.Eskiden tek yaslayacağım kişi babamken şimdi sırtımı sadece kupkuru bir duvara yaslıyordum ..
-Hazan hanım ' dedi doktor o an kendime geldim .
-Nasıl annem ' dedim .Yürüyerek annemin odasına doğru ilerledik .Bu aralar sanrıları artıyor malesef.Sanki bazı şeyleri hissediyor gibi tuhaf tuhaf bağırmaya başlıyor birden.
-Eve çıksa gerçekten düzelme şansı olmaz mı kendini daha kötü yapıyor sanki burası ' dedim .Bakın hazan hanım denediniz olmadı hastanemiz onun için en güvenli yer inanın bana.
-Görebilirim değil mi onu ' dedim .Görebilirsiniz dünden beri içine kapandı tek kelime etmiyor zaten ' dedi. Tamam dedim odasının kapısına geldiğimde .Yalnız girebilir miyim ' dedim .Dikkatli olun eğer bir sıkıntı olursa hemşireyi çağırırsınız ' dedi.
Derin bir nefes alıp o kapının kulpunu indirdim .Bembeyaz odasında tekerlikli sandalye oturuyor pencereden dışarıya bakıyordu annem .
-Ben geldim anne kızın Hazan ' dedim yanına giderek.Göz bile kırpmadan sadece dışarıyı izliyordu .Eğildim dizlerinin dibine oturdum .Beyazlaşan saçlarına baktım ilaçlar saçlarını ağartmıştı .
Dizlerini okşadım benim için babam için yaşadın bu Dünya yı sonunda dayanamayıp bu hale geldin kendine ettin anne .
Yeniden dönsem o güne 10 yıl öncesine asla izin vermezdim asla kendini feda etmene izin vermezdim 'dedim .
10 yıl öncesi
Düğün günü annem bir adamla dikilmişti amcamın karşısına.Amcam annemi görür görmez belindeki silahı çekmişti alnına.
-Sen haysiyetsiz ne diye buraya gelirsin hala.
-Kızımı senden almaya geldim ' dedi.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
ELFİDA
FanfictionNereye kaçarsan kaç, üç şey seninle gelir. 'GÖLGEN, ACIN VE GEÇMİŞİN'. Kaderin ise zaten Seni Orada Beklemektedir.
