Book Two [NPMOB] Naughty Princess Turned Ordinary Girl

Chapter 19: Outsider

Eireen Pov.

I was quiet for a whole time. I don't want to talk nor say something. Sapat na siguro na pumayag akong pagpahatid sa kanya. Hindi sana ako papayag kung hindi lang ako nadala sa mga salita niya. Huminga ako ng malalim at tinuon ang mata sa labas ng bintana. Naiirita ako sa sarili ko ng maalala ko ang nangyari kanina.

" Leave me alone Jerome." madiin kong sambit sa kanya.

Hindi ako bulag ng makita ko ang pagdaan ng lungkot sa kanyang mga mata pero saglit lang iyon.

" Jane..." he whispered my name.

Napapikit ako ng dumaan ang saya sa dibdib ko ng tawagin niya ang pangalan ako. Please huwag ka magpadala sa kanya Eireen. H-he just called your name.. That's it. Huwag ka magpadala.

" Please Jane. K-kahit dito lang g-gusto kitang ihatid. Gusto ko lang masiguradong magiging safe ka. " bulong niya at bumagsak ang balikat niya.

Nang makita kong sobrang lapit na niya sa'kin ay lumayo agad ako sa kanya. Nawala ang konting pag-asa dumaan sa mga mata niya. Napalitan iyon ng sakit. Umismid ako at umiwas tumingin sa kanyang mga mata.

" Y-you hate me?" bulaslas niya na nagpalingon sa'kin.

Ewan ko ba kung tama pang maramdaman ang kirot sa puso ko. Napalunok ako at tumitig ng maiigi sa mga mata niya para mapaniwala sa isasagot ko pero bigo ako.

" S-so m-much." nang hindi makatingin sa mga mata niya.

" Ganun ba?" malungkot na sambit niya habang hinahanap ang mga mata ko. Ngumiti siya ng malungkot bago humugot ng isang malalim ng hininga. He's stay silent for a while before he spoke.

" Then do me a favor." aniya. Sinulyapan ko siya at naabutan ko parin ang titig niya sa'kin. Halos manuyo ang lalamunan ko ng sa paraan ng titig niya sa'kin. " W-what favor."

" Hayaan mo akong ihatid ka sa huling pagkakataon."

Napatikom ang bibig ko sa narinig at sa huling pagkakataon ay hindi ko na naalis ang titig ko sa kanya. I was drowned on his stare that makes my kneel trembling. Nilipad ng hangin ang kanyang buhok na mas lalo nagpadepina sa kanyang magandang mukha. Sa tagal ng panahon na nawala siya at ngayon bumalik. Sa tagal na panahon iyon ay ngayon ko lang ulit natitigan ang buong mukha niya. Maraming nagbago. I know everything will changed but also feelings too. Hindi ko alam kung ano pakay niya at bakit ginagawa niya ito pero ang puso ko ay nangungulila parin sa kanya. 

Pinaghalos sakit at kirot ang kumalat sa buong sistema ko. Nanghina ako at gustong-gusto ko siyang yakapin at pabalikin sa puso ko sa kabila ng kakumplikadong sitwasyon. Huli ng malaman kong pumayag ako.

" Fine. " sambit ko.

Nabuhay ang konting pag-asa sa mga mata niya ng pagpayag ko. Lalo ng wala akong imik na pinagbuksan niya ng pinto. I just say my thank you and that's it. 

Napaayos ako ng upo ng pakiramdam kong mababaliw ako sa sobrang katahimikan. Wala bang bibilis sa takbo ng sasakyan niya? Alam kong malayo ang school na pinapasukan ko pero sobra naman yata ang bagal nito.  

Dahil sa sobrang pagkakabagot ko ay nagsalita ako. " Can I open the window?" I asked. He look at me for once before he go back his eyes on road.

" Yes, you may."

Tumungo ako at binuksan ko ang bintana ng kotse niya. Halos hindi ko pa nabubuksan ang bintana when the air blowing my hair. Palihim ako napangiti at tuminga sa kalangitan. Gumaan ang pakiramdam ko dahil sa simoy ng hangin.  My heart skip a beat when I noticed that there's so many star in the sky. It's half moon and it's help me to realize that I should be thankful because I'm with him.