THIRTY TWO

29 1 0
                                        


He pulled me closer and whispered. “So you don’t mind if I kiss you sensationally right here and now?”

Hindi ko na siya sinagot at mabilis na sinakop ang labi.

Ang mga kamay kong nakahawak sa baywang niya ay inilipat ko sa kanyang leeg. I wrapped my arms around his nape as he circled his arms around my waist. He kissed me quickly with the same intensity.

Nakakalasing ang mga halik niya. Wala na akong pakialam kung makita man kami ng mga tauhan na gumagawa ng kababalaghan.

I heard him unzip his pants so I quickly removed my lower garments. He was now carrying me. Lumipat siya ng pwesto, sa isang puno. Wise of him to pick a tree surrounded by bushes.

I tried my best to not make a noise. Hindi ako makapaniwalang nagawa namin ‘to dito.

Kieffer’s thrust was getting deeper when suddenly, my phone rang.

Nakaka-asar! Istorbo tuloy.

Humiwalay si Kief sa’kin na mukhang nabitin. “Sagutin mo muna.”

Tiningnan ko ang screen at tawag iyon galing kay Deacon. Nilagay ko malapit sa aking tainga ang phone at sinagot. “Bakit?”

“Hinahanap na kayo ni mama.” he calls my mother mama, yun din ang nakasanayan niya noon pa.

I wonder how hard it was for him to call her mama when she has a mom, to think bata pa siya noon nang namatay ang mom niya.

“We’ll be there.” hinarap ko si Kief pagkatapos ibaba ang tawag. “Kailangan na nating bumalik.”

Napakamot siya sa ulo. “Tara.” mabilis kaming nagbihis at nag-ayos.

“Sino ba yung tumawag?” tanong niya sabay hawak sa kamay ko.

We walked slowly with our fingers intertwined. “Si Deacon, bakit? Papagalitan mo?”

Hindi siya nagkomento kaya napatawa ako.

“Does your dad know na nandito kayo?”

“Alam niya.” simpleng sagot niya.

“And his okay with that? Knowing they’re not in good terms with my father and considering the history our families has.”

He glanced at me quickly. “Louisa and dad had an agreement. Nung una hindi siya pumayag pero sabi ni Louisa kasama naman daw ako. Kaya ayun pumayag siya in one condition, uuwi ako sa’min.”

“You never told me!” I lightly punched his arm.

“Sasabihin ko naman sa tamang panahon, gusto ko lang talaga unahin ka.”

I somewhat felt bad that I got him into that situation. “Hindi mo naman kailangan gawin ‘yon para sa’kin.”

“You know I’d do everything for you.” I was going to respond but he spoke again. “Hindi mo kailangang mag-alala, maliit na bagay lang naman ang pag-uwi ko sa’min. I’d still stay at my condo and go home from time to time.”

“Kief...” puno ng pag-alala ang boses ko, and a little bit of guilt.

“I also see this as an opportunity para magkaayos na kami ni dad. Maganda ‘yon ‘di ba? Magiging maayos na ang mga pamilya natin.”

Nang makarating kami sa loob, nasa sala na silang lahat. Mukhang kami na lang ata ang hinihintay nila. Mama ang papa were still talking with Griffin close to them. I noticed Deacon keeping distance.

What’s wrong with him? Parang hindi kami naging pamilya noon. Mama treated him like her son, alam ko ‘yon kasi pantay ang tingin nila sa’ming tatlo.

Wedding DitcherTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon