Zawgyi
"ခ်န္းေယာလ္..ဟင္းေတြထားခဲ့တယ္ေနာ္.."
"ခ်န္းေယာလ္..hyung ေကာ္ဖီေဖ်ာ္လိုက္ရမလား.."
"ခ်န္းေယာလ္..စာလုပ္ဦးေလ.."
ဤကဲ့သို႔ အသံမ်ားဟာ..လြန္ခဲ့တဲ့ရက္အနည္းငယ္တုန္းက
စက္ဘီးတိုက္မိမလိုျဖစ္ၿပီး..ကြၽန္ေတာ့္ရင္ခြင္ထဲေခတၱအလည္ေရာက္လာခဲ့သည့္ ေန႔ေနာက္ပိုင္းကစတင္ၿပီး..
ကြၽန္ေတာ္ေနသည့္တိုက္ခန္းေလးထဲမွာ ေန႔ေန႔ညညၾကားေနရသည့္ crush အစ္ကိုႀကီး၏စကားသံတို႔ျဖစ္သည္..။
အဲ့ေန႔တုန္းက ရင္ခြင္ထဲမွာ သံုးစကၠန္႔ေလာက္အၾကည့္ခ်င္းဆံုခဲ့ၾကၿပီးသည့္ေနာက္..
႐ွက္သလိုလိုနဲ႔မ်က္လံုးကေလး ကလယ္ကလယ္လုပ္ကာ..
ေ႐ွာင္ထြက္သြားသည္မွာ..သူမဟုတ္သည့္အတိုင္း..။
အရင္ကအတူတူေနခါစမို႔စိမ္းေသးလို႔လားမသိ..။
ဟင္း၀ယ္ၿပီး ထမင္းပြဲျပင္ေပးထားတာက ရံဖန္ရံခါပဲ႐ွိခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ေန႔တိုင္းမနက္ေရာ ညေရာ...
ထမင္းစားခ်ိန္တိုင္း..ထမင္းပြဲေလးက အဆင္သင့္ျဖစ္ေနသည္..။
ေက်ာင္းဖြင့္ရက္ဆိုရင္ေတာင္..ထမင္းျပင္ေပးခဲ့ၿပီးမွ
ေက်ာင္းသြားသည္..။
ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြ အိမ္မွာ႐ွိသည့္အခ်ိန္တုိင္း..
ေန႔လည္ေန႔ခင္းဆို ice coffee ေဖ်ာ္ေပးရတာနဲ႔..
leemon tea ေဖ်ာ္ေပးရတာနဲ႔..။
တစ္ခါတစ္ခါ..အ၀တ္ေတြေလ်ွာ္စရာ ႐ွိေသးလားဆိုၿပီးပါ.လာလာေမးေသးသည္..။
အစကေတာ့..ငါ့ကိုေႂကြေနလို႔မ်ား..အနားကပ္ေနတာလားလို႔ထင္မိေပမယ့္..ၾကာလာေတာ့ သူ႔ပံုစံက..
ကေလးရဲ႕ေ၀ယ်ာ၀စၥကို လိုက္လုပ္ေပးေနတဲ့..
မိဘတစ္ေယာက္လိုပံုစံမ်ိဳး ပဲ ေပါက္ေနေတာ့..
မာန္တက္ခ်င္ေနတာေတြမနည္းဆြဲခ်ယူရသည္..။
