NYM-4

26.6K 2.5K 34
                                        

Zawgyi

"အစားစားခ်ိန္ မမွန္တာရယ္ စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ားေနတာရယ္ေၾကာင့္ပါ၊ ျဖစ္နိုင္ရင္ ေဆး႐ုံမွာ အာထရာေဆာင္းရိုက္ၾကည့္တာပိုေကာင္းလိမ့္မယ္၊ ကြၽန္ေတာ္စမ္းသပ္ၾကည့္ရသေလာက္ဆို အထဲက ကေလးက အေနအထားသိပ္မမွန္ခ်င္ဘူး"

ဆရာဝန္ရဲ႕ စကားေတြကို ေဒၚႀကီး ရင္တမမနဲ႕နားေထာင္ေနရတယ္။ ဘာမွသိပ္ၿပီး မ်ားမ်ားစားစား ထိခိုက္မသြားေပမယ့္ စိတ္ခ်ရေလာက္တဲ့ အေနအထားလည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး။

ဆရာဝန္ျပန္သြားၿပီး အေတာ္ၾကာတဲ့အထိကို နိုးမလာေသးတဲ့ ေရွာင္းက်န႔္အနား ေဒၚႀကီးကပဲ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ထိုင္ေစာင့္ေပးေနတယ္။

"ေရွာင္းက်န႔္!!!"

စိုးရိမ္တႀကီး အခန္းထဲေျပးဝင္လာတဲ့ ရိေပၚကို ေဒၚႀကီးက အရမ္းႀကီးဆူညံမေနေစဖို႔ အခ်က္ျပလိုက္တယ္။

"သခင္ေလးေရွာင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းပါ သခင္ေလးဝမ္"

"ေရွာင္းက်န႔္ ဘာျဖစ္တာလဲ ေဒၚႀကီး၊ ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ပူလိုက္တာ ေျပာပါဦး ျမန္ျမန္ေလး"

"အခုက သိပ္စိုးရိမ္စရာမရွိေတာ့ေပမယ့္ ေဆး႐ုံမွာ အာထရာေဆာင္းရိုက္ၾကည့္ရမယ္လို႔ေတာ့ ဆရာဝန္က ေျပာသြားတယ္"

သက္ျပင္းအႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ရင္း ရိေပၚ ေရွာင္းက်န့္ နံေဘးမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္။ နိုးမလာေသးတဲ့ ေရွာင္းက်န့္ရဲ႕ လက္ကေလးကို ညင္ညင္သာသာေလး ဆုပ္ကိုင္ထားရာက ခဏခ်င္း သိသိသာသာ အင္အားျပင္းလာတဲ့ ရိေပၚရဲ႕ လက္အစုံဟာ တဆတ္ဆတ္တုန္ခါလို႔။

"ေတာက္!!!"

ပကတိတိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ အခန္းအတြင္း ဟိန္းထြက္လာတဲ့ ဝမ္ရိေပၚရဲ႕ ေတာက္ေခါက္သံ။
မတ္တပ္ရပ္ရင္း ေငးေနတဲ့ ေဒၚႀကီးေတာင္ တစ္ခ်က္တြန့္သြားရတယ္။

တစ္ခဏအတြင္း မ်က္ႏွာေပးေျပာင္းသြားျပန္တဲ့ ရိေပၚက ခုတင္ေဘးက စားပြဲကိုပါ အားပါပါေလး လက္သီးနဲ႕ ထိုးခ်လိဳက္တယ္။
ဒုန္းခနဲထပ္ၿပီး ေပၚထြက္လာတဲ့ အသံေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န႔္ခႏၶာကိုယ္ေလးပါ သိမ့္ခနဲ။

"ဝမ္ ဝမ္ရိေပၚ"

သတိရကာစ ေရွာင္းက်န႔္ကို ေဒါသတႀကီး မ်က္ဝန္းေတြနဲ႕သာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တဲ့ ရိေပၚ။

ɴᴏᴛɪᴄᴇ ʏᴏᴜʀ ᴍɪɴᴅ ᶜᵒᵐᵖˡᵉᵗᵉᵈWhere stories live. Discover now