NYM-16

28.9K 2.5K 83
                                        

Zawgyi

"ေဒၚႀကီး ဒီကိုေပးပါ ကြၽန္ေတာ္ယူသြားလိုက္မယ္"

ေရွာင္းက်န႔္ ေဒၚႀကီးလက္ထဲက သံပရာရည္ခြက္ကို လက္လႊဲယူလိုက္တယ္။ ေနာက္က်ေနတာကို သိေပမယ့္ အခုခ်ိန္ကစၿပီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ရိေပၚကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ပဲ ဆက္ဆံေတာ့ဖို႔ သူဆုံးျဖတ္ထားတယ္။

ေဒၚႀကီးက ေရွာင္းက်န႔္ လက္ေကာက္ဝတ္ကို ခပ္ဖြဖြဆုပ္ကိုင္လာၿပီး အသာအယာၿပဳံးတယ္။

"ေက်းဇူးပါပဲ က်န္႔က်န္႔ေလး၊ အခ်ိန္မလြန္ခင္ ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေပးတဲ့အတြက္"

ပီတိ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ေဒၚႀကီးက ကာယကံရွင္ထက္ေတာင္ ပိုၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနပံုပဲ။
ေရွာင္းက်န္႔ ေဒၚႀကီး မ်က္ဝန္းေတြကိုတည့္တည့္ၾကည့္ရင္း မ်က္လံုးေလးေတြ မွိတ္တဲ့အထိကို ျပံဳးျပလိုက္တယ္။

"စိတ္ခ်ပါ ေဒၚႀကီး၊ ကြၽန္ေတာ္ ရိေပၚကို ထပ္ၿပီးမဆိုးေတာ့ပါဘူး"

_

အိပ္ခန္းေလးဟာ အခုခ်ိန္ထိ တိတ္ဆိတ္ေနတုန္း။
ဘယ္ေလာက္ထိေအာင္ ေသာက္လာသလဲမသိရတဲ့ ရိေပၚက ေရွာင္းက်န႔္ ေနရာခ်ထားေပးတဲ့အတိုင္းကို တုပ္တုပ္ေတာင္မလႈပ္။

သံပရာရည္ခြက္ကို စားပြဲေပၚတင္လိုက္ရင္း ေရွာင္းက်န႔္ ရိေပၚေဘးမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္တယ္။

ေျပျပစ္လွတဲ့ ရိေပၚရဲ႕ မ်က္ႏွာလွလွေလးကို စိတ္တိုင္းက် တို႔ထိရင္း တခိခိနဲ႕အသံထြက္တဲ့အထိကို ၿပဳံးေနမိတာ။

သူအခ်ိန္ျပည့္ မုန္းေနခဲ့တဲ့ ဒီမ်က္ႏွာေလးက ထိရက္ကိုင္ရက္စရာ မရွိေလာက္ေအာင္ လွပေနခဲ့တာတဲ့။

႐ုတ္တရက္ ရိေပၚဆီက ဟူးခနဲ ႏွာမႈတ္သံေၾကာင့္ ေရွာင္းက်န႔္ ကိုယ္ေလး ဆတ္ခနဲတုန္တက္သြားတယ္။ နား႐ြက္ဖ်ားေတြ ခ်က္ခ်င္းရဲတက္လာၿပီး ခႏၶာကိုယ္ကပါ အလိုအေလ်ာက္ ေက်ာခိုင္းမိသြားတဲ့အထိ။

ရွက္ရွက္နဲ႕ ထေျပးဖို႔အလုပ္ သိုင္းဖက္လာတဲ့ ရိေပၚရဲ႕လက္အစုံေၾကာင့္ ကုတင္ေပၚ ပုံလ်က္သားေလး ျပန္ျပဳတ္က်သြားရတယ္။

ɴᴏᴛɪᴄᴇ ʏᴏᴜʀ ᴍɪɴᴅ ᶜᵒᵐᵖˡᵉᵗᵉᵈWhere stories live. Discover now