Audrey Pov
Umalis na si forest at naiwan kaming dalawa ni karrie dito. Naguguluhan ako. Totoo bang Hindi ako na aalala ni forest? Sa totoo lang ayaw kung makalimutan niya ko. Our memories together. Kasalanan to eh!
"Uhm... audrey?" Napa balik ako sa wisyo ng tawagin ako ni karrie.
Huminga muna ito ng malalim bago nag salita. "It's about forest." Panimula nito.
"She can't remember you. May selective amnesia siya sabi ng doktor niya." Pagpapatuloy pa niya. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko sa sinabi niya. Hindi ko alam kung malulungkot ba ako o kung matutuwa sa nalaman. Part of me is sad coz i don't want her to forgot our little memories together, and the other part of is the opposite, sympre nakalimutan na niya yung mga masasakit na sinabi ko sa kanya. Ayaw kung naaalala niya yun dahil paniguradong masasaktan lang ito. I want her to be happy, but i don't want her to forget me. Sobrang naguguluhan ako.
Nanatili parin akong walang imik sa kanya hanggang sa nagsalita ulit ito. "Ayaw ko sanang pwersahin ni forest ang sarili niya na maka alala, kaya nikiki usap ako sayo na wag mo na muna sabihin yung nakaraan niyo. Sabihin mo nalang magkaklase lang kayo at hanggang doon lang. Ayaw ko ng masaktan ang kaibigan ko. Hindi ko naman sinasabi na dapat kalimutan ka nya, ang sa akin lang naman ay wag sana nating pwersahin si forest. Alam kung may tamang panahon para sabihin sa kanya ang lahat." Mahabang lintaya nito. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa kanya kaya nanatiling tikop ang aking bibig.
Matapos ang ilang Segundong katahimikan ay nag salita ako. "Its all my fault isn't it?"
"Walang may gusto nun aud. Wala kang kasalanan." Giit nito. "Basta wag muna nating pwersahin si forest sa ngayon. Makakaasa ba ako sayo?" Dagdag pa niya. Isang tango lang ang naisagot ko.
》FF 》
Naiinis na tumayo ako at naglakad pa alis sa cafeteria. Nakakainis kasi yung dalawang dun, ang haharot!
Dalawang linggo na simula nung nakabalik si forest sa school at nung sinabi ni karrie sa akin ang kondisyon ni forest. Higit isang linggo narin kami na friends ulit ni forest. I started to hanging out with her. Nakipag kaibigan ako sa kanya. I want to make it up to her. Ito na rin siguro ang chance na kalimutan na namin ang past at mag start ulit kami ng bagong friendship. Kasabay ko na silang kumain every lunch at every lunch ko din silang nakikitang naglalandian nung bagong transferee na feeling crushable mukha namang tokmol! Nakakainis!
Naisipan kung pumunta sa rooftop, mas tahimik kasi dun gusto kung magbasa na muna.
"Hey you didn't eat your lunch." Rinig kung sabi ng isang pamilyar na boses habang nagbabasa ako ng libro. Napa irap ako. What is she doing here?!
"Why are you here?" Masungit na tanong ko. Hindi ko parin siya tinatapunan ng tingin at patuloy padin ako sa pagbabasa. Naramdaman kung tumabi ito ng upo sa akin.
"I brought you lunch." Sabi niya. Saka lang ako napatingin sa kanya. Tinaas nito ang dalang pagkain habang tinataas baba ang kilay. "Kain na."
"No thanks. I'm full." Pagtangi ko dito.
"No, hindi pwede! Dapat kumain ka." Giit pa nito. Pinagmasdan ko lamang siya sa kanyang ginagawa. Binuksan nito ang food container at nilabas ang kutsara. "Come on say ahh.." Sabi niya at akmang susubuan ako. Nabilis na umiwas ako.
"Forest no!" Saway ko sa kanya. Ang kulit talaga!
"Sige na kahit tatlong subo lang." Pag pupumilit pa niya.
Umiling iling ako. "Busog nga kasi ako."
"Hindi ka nga kumain eh. Tapos sasabihin mong busog ka. Sige na oh ahhh... open your mouth." Sinamaan ko ito ng tingin.
"Here comes the cho cho train...ahhh." Wala akong nagawa kundi kainin ang sinubo niya.
"Good job baby!" Pang uuto pa nito kaya nakatangap siya ng hampas sa braso galing sakin.
"Opps.. tatlo na yun!" Pigil ko sa kanya. Naka tatlong subo na ako, balak pa niya kasi akong suboan. Tatlo lang usapan eh.
"Okay." Sagot nito at kinain niya yung dapat isusubo niya sakin. Pinagmasdan ko lang ito. Siya na ang umubos sa lahat at hindi man lang ito nag abalang palitan ang kutsara na ginamit ko.
"Want some?" Nagbukas kasi niya ng coke na 500ml.
"No thanks. I'm on diet." Pagtangi ko.
"Diet diet ka diyan. Arte nito!" Parang namamadali naman itong uminom kaya naman ay nasamid ito. Inabotan ko siya ng panyo. Ubo parin siya ng ubo while I'm tapping her back.
"May taxi ba na naghihintay kaya ka nag mamadali?" Iniinis na sabi ko. Para naman kasi may hinahabol to.
"Uhm.. may lakad kasi ako." Sagot nito ng makabawi.
"Saan?" Tanong ko.
"Ahh.. diyan lang sasamahan ko lang si ericka." Sagot nito. Alright that's it!
"Then go! Baka nakakaabala na ako sa inyo."
"No. It's just ---" Hindi ko na ito pinatapos mag salita.
"You can go now forest. I can handle myself." Pangtataboy ko sa kanya. May lakad pala sila at mukhang naka abala tuloy ako sa lakad nila.
"Sasabihin ko nalang kay ericka na bukas nalang kami ---"
"I SAID GO!" Bulyaw ko dito. Ayaw ko sa lahat yung may kaagaw akong oras sa isang tao.
Biglang sumeryoso ito, huminga muna ito ng malalim bago nag salita. "Medyo napapansin ko lang. Ang sungit sungit mo sakin. Minsan ang cold mo. Diba sabi mo we're friends, then why are you pushing me away? "
Natigilan ako sa tanong niya. Why? Bakit nga ba? Ayoko lang na masaktan pa siya sakin. I want her to be free from me para hindi ko siya masaktan pa pero theres the other side of me na ayokong pakawalan siya. Selfish man pakingan pero i her want alone for myself. Arghhh ang gulo!
"May nagawa ba ako o sinabi na hindi mo nagustuhan?" Napabalik ako sa wisyo sa tanong nito. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko.
"Wala. You did nothing wrong."
"Then why audrey?" Seryosong tanong niya habang nakatitig sa aking mga mata. Nakaramdam ako ng biglang kaba.
"..Why are you treating me this way?" Dagdag nito.
"Arghh you know what? Kung hindi ka aalis, ako nalang!." Nagmamadali akong umalis palayo sa kanya. I don't want her to ask some questions. Ultimo ako hindi ko alam why I'm acting like that to her. From now on i need to control my emotions. Hays naguguluhan talaga ako.
Yow😎
Saan na 'to patungo🤣😂
