Audrey Pov
"Hmmm." Ungot nung katabi ko. I've been awake for an hour now at malaya kong pinagmasdan ang maamong mukha ni forest, and we're both naked under the sheet. Napatingin ako sa daliri ko at napangiti ako ng maalala ko ang nangyari kanina.
Pinutol nito ang halik namin at pinagdikit ang aming noo. "I love you too."
Napangiti ako sa narinig. I'm glad she didn't gave up on me. Niyakap ko ito ng mahigpit.
"Uhm.. my offer still stand." Mahinang bigkas nito habang nakayakap kami sa isa't isa. Bigla namang napakunot ang noo ko. What offer?
Nagulat pa ako ng bigla itong lumuhod sa harapan ko. "Audrey." Malambing na bigkas niya sa pangalan ko. "W-will you.." Tila hirap itong bigkasin ang salita pero alam ko na kung ano ang ibig niyang sabihin. "Uhm.. will you.." Natawa naman ako dahil hindi nito matapos tapos ang sasabihin. Ang cute lang niya haha.
"Stop." Seryosong sabi ko na nagpatigil sa kanya. "And stand up."
"Wait.. what?" Halata ang pagkagulat at pangamba sa mukha nito.
"Yes forest, i will marry you." Nakangiti kong sabi sa kanya nung nakatayo na ito. Pero nanatili lang itong walang imik at gulat sa narinig. Niyakap ko siya ulit pero nanatiling tuod parin ito. Nabigla ko ba siya? Haha.
Tiningnan ko ito sa mata at hinawakan ang magkabilang pisngi. "Forest, say something?"
"Ha?" Napahagikhik naman ako sa naging reaksyon niya. "I..uhm.. ahh.."
"Hey!" Gulat na bigkas ko. Nabigla kasi ako ng bigla akong binuhat ni forest and spin me around. "Put me down." Natatawang saway ko dito. Binaba naman niya ako. She look at me in the eyes. She smiling but teary eyed. Masuyo na ginawaran ako nito ng halik sa labi. "I love you. You made me so happy right now, audrey."
"And i love you too." Tugon ko sa kanya.
"Can i asked you again? Audrey, will marry me?" Napailing nalang ako sa kanya.
"Yes." Agad na sagot ko.
Hinawakan niya ang kamay ko. "Pero wala pa akong nabibiling singsing eh. Sorry." She smiled sadly. Niyakap ko ito. "It's okay."
"Oh, wait.." Kumalas ito sa yakap at nag mamadaling tumakbo patungong kwarto. Natawa nalang ako sa kanya. Ano na naman kayang trip nun?
Nakangiti itong bumalik at may hawak na ballpen. Naguguluhang tumingin ako sa kanya. "This will do for now." Kinuha niya kamay ko. "Teka, wag kang magulo ah." Nagdrawing pala siya ng singsing sa ring finger ko. Nakyutan naman ako sa ginawa niya kaya kinurot ko ito sa pisngi. "Aray ko naman." Nakalabing sabi niya habang nakahawak sa pisnging kinurot ko.
"Parang napagtripan lang ng three-year old yung daliri ko napagsulatan." Natatawang saad ko habang nakatingin sa ginawa ni forest. Actually i find it sweet.
"I'll get you a real one soon, i promise." She kissed the top of my head.
"Yeah whatever."
"Hi?" Nabaling ang tingin ko kay forest na kasalukayang gising na pala.
"Hey." I meet her eyes.
"C'mere," Pinalapit niya ako sa kanya. Hindi naman ako nagdalawang isip and snuggled at her.
"Is this real? Are you real?" Parang hindi makapaniwalang sambit nito.
"No. I'm just your imagination." Birong sagot ko at hinampas ito sa dibdib. "Of course, I'm real."
"Ouch.. napanakit ka talaga. Kala mo naman maganda." Nakita kong umirap pa ito. A small smile appeared from my lips. I guess were back.
"Nakakainis ka kasi." Hinampas ko ulit ito sa dibdib. "Tsaka bakit di ba ako maganda?" Kumwaring pinalungkot ko ang boses.
"Tsk sympre maganda. Alangan naman pumili ako ng pangit diba?" She said smirking. Inirapan ko ito.
"Ewan ko sayo." Natatawang sabi ko and snuggled back at her. Yeah, we're really back.
____
Forest Pov
"Forest!" Rinig kong sigaw sa taas habang nanunuod ako ng tv. "Forest!" Sigaw ulit nito. Naman eh malalaman na dapat ng bida kong sino ang salarin.
"Sandali lang." Pasigaw na sagot ko. Ano naman bang kailangan nito?!
Nagmamadali akong umaykat sa taas at pumasok sa kwarto namin.
"Audrey?" Sambit ko sa pangalan nito pagkabukas ko ng pinto.
Nagulat ako sa nasaksihan. Oh my god. Si audrey nakabulagta sa sahig at walang malay. Marami ring dugo ang nagkalat sa sahig.
Pero charot lang.
Pagkapasok ko sa loob ay galit na mukha ni audrey ang nabungaran ko. "What took you so long?"
"Sorry." Hindi ko na sinasabayan ang galit nito, naku, mahirap na. Biglang nagiba ang mukha nito she looks like in pain.
"Forest, look." She looks down. Hindi ko naman alam kong ano ang tinutukoy niya. "What?"
"Argh.. Look down!" Inis na bigkas niya na tila nauubusan ng pasensya. Napatingin naman ako sa baba.
"Umihi ka?" Nagtatakang tanong ko dito. "Ang lapit lapit lang ng cr eh."
"Fuck. I'm on labor now you dumbass!" Galit na sigaw nito. Ohh.. unti unti naman nag sink in sa akin ang sinasabi niya. What the fuck! Bakit ang aga? "Bakit? Diba eight months pa lang ngayon?"
"I don't fucking know! Just bring me to the hostipal!"
"Argh.. it hurts!" She screamed in pain.
"Uhm.. ahh.." Ako naman ay nataranta at hindi malaman ang gagawin. "What are we gonna do?"
"Dalhin mo'ko sa ospital o kung gusto mo dito ko nalang iiri tong anak mo!"
"Oh yeah. To the hospital." Binuhat ko ito at dinala sa kotse.
"Babe, just take a deep breath okay? in and out." Pagpapakalma ko sa kanya pati narin sa sarili ko. Natataranta na rin kasi ako.
"Just shut up!" Naiinis sa bulyaw sakin nito. Inintindi ko nalang dahil alam kong mahirap talaga na pinagdadaanan niya ngayon.
"Okay okay." Saka ko pinaandar ang kotse. Palipat lipat ang tingin ko sa daan at sa asawa ko.
Nakita kong napadaing ito dahil sa sakit. "Just calm down, babe." Hinawkan ko ito sa kamay.
"Don't fucking tell me what to do!" She shouted pero hinigpitan din niya ang hawak sa kamay ko. "I swear forest, this is gonna be first and the last time that I'm doing this."
"Okay. Okay." I don't know she mean it. Pero sa susunod kukulitin ko parin siya na nagdagdagan yung baby namin. Gusto ko kasi mga tatlo o apat yung anak namin. Hmmm maybe in the next year.
End.
Salamat sa pagbabasa at pag vote. Thank you so much guys. ilabyo, mwuah😘
