Audrey Pov
"Karrie please.."
"Audrey wala talaga akong alam kung naasan man siya ngayon." Sagot nito. Napahilamos nalang ako sa palad ko and started crying agin. Hindi ko na alam kong saan ko siya hahanapin. It's been a month nung huling sagutan naming dalawa. Bigla nalang kasing umalis ito. Every day is slowly killing me. Nagpunta na ako sa pinsan niya na si Felix, he also doesn't know kung nasaan si forest. Ngayon nga andito ako kina karrie baka kasi may balita na siya kung naasan ang kaibigan niya. I really wanted to talk to forest.
"Pansensya na talaga audrey. Wala pa talaga akong balita kong nasaan siya ngayon." She said rubbing my back. Karrie became my friend also. She's mad at me first pero nagpaliwanag ako sa kanya, mabuti nalang at nakinig ito sa akin.
"Here," Napalingon ako kay ericka, may dala itong isang baso ng tubig at binigay sa akin.
"Thanks."
Nakita kong tumayo si karrie at inalalayan na maupo si ericka sa couch. Malaki na rin kasi ang tiyan nito, ericka is eight months pregnant with their baby girl. "You okay, hon?" Baling ni karrie sa asawa. Narinig kasi naming napabuntong hininga ito.
"It's just.. we don't know where forest go. Nag aalala na din ako sa kanya." Malungkot na salita nito. Naguilty ako sa narinig, kung hindi dahil sakin hindi aalis si forest.
"Don't stressed yourself, hon. I'm sure she will be fine. Nag i-emote lang yung gubat na yun." Nakuha pang mag biro ni karrie.
I'm just watching them. Somehow it made me think. What if i said yes to forest. Magiging masaya din ba kami? I'm sure we will. Forest is the kindness and sweetest of all and i know she will treat me right. Pero dahil mali mali disisyon ko it's all messed up right now. Hindi ko nga alam ko mababalik pa ba kami sa dati.
Kahit sumuko na siya. I will try ny best to win her back. Ako naman ang gagawa ng move ngayon para sa aming dalawa.
"Why don't you try na kausapin ang lolo ni forest, baka alam niya kung nasaan apo niya."
____
"What brought you here?" Agad na tanong ng lolo ni forest pagkatapos akong papasukin ng sekretarya nito sa kanya opisina. Hindi ko alam kong anong sasabihin ko sa kanya bigla nalang kasi akong binalot ng kaba tapos napakapormal ng mukha nito. Bago ko pa man mabuksan ang aking bibig ay nagsalita ulit. "Marami pa akong gagawin hija, sabihin mo na kung anong talaga ang pakay mo at naparito ka."
"I'm sorry.. hindi ko lang talaga kasi alam kong saan siya hahanapin. Alam kong nasaktan ko siya nag husto at gusto ko siyang makausap." Parang konti nalang mag bebreakdown na ako. Namimiss ko na talaga si forest. Nganing ngani na akong makausap siya at bawiin lahat ang mga masasakit na salita na sinabi ko sa kanya.
Nakita ko namang napabuntong hininga ang ito. "I saw how terminated she were," He started. "Nasasaktan ako tuwing nakikitang ganun ang batang yun. She try her luck over you pero hindi naman kita masisi kong ayaw mo talaga sa apo ko."
"G-gusto kong kausapin siya." Nautal kong sabi.
"For what? Para saktan pa siya ng paulit-ulit?" Napailing ito. "I won't let that happen again hija."
"Hindi. Alam kong nasaktan ko na siya at hindi ko na ulit hahayaang mangyari yun. I-- i..." Para namang may nabara sa lalamunan ko.
"I don't know hija, i don't know."
"I love her." I suddenly blurt out the words. "And i want to make it up with her. Gusto kong sabihin sa kanya na mahal ko siya. Please tell me where she is," naiiyak na salita ko.
Nakita ko namang lumapit ito sa akin. He's giving me a comfort hug. "Mahal na mahal ka din nun, and I'm pretty sure na magiging masaya siya na malamang mahal mo din siya. Magpapalamig lang yun, alam kong mahal ka pa din nun."
____
I immediately book at flight to visayas. Andun daw si forest sabi ng lolo niya. Doon sa pinuntahan namin nung nakaraan.
Kinakabahan ako habang binabaybay ang daan patungo sa beach house. Hindi ko alam kong anong sasabihin ko sa kanya. Basta ang alam ko lang ay ang sabihin sa kanya ang totoong nararamdaman ko.
Unedited.
