Black Memory(U+Z)(Completed )

Part-56

Unicode

"ဒါမှမဟုတ်... ခင်ဗျား ဘယ်လိုဖြစ်ချင်လဲ"

ရဲဇော် ဘာဖြေရမည်မသိပါ။ စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် ခဏလောက်အဝေးကိုထွက်သွားသင့်ရဲ့လားသူမသိ။ နယ်မြေအသစ်က သူ့ကိုအတွးသစ်အမြင်သစ်တွေပေးနိုင်မည်လား သူမသိ ။

"အကူအညီတောင်းတာပါ။ ကျွန်တော့်အမေကို နောက်ဆုံးချိန်လေးမှာ စိတ်ချမ်းသာသွားစေချင်တယ်။ အဲ့ဒီအတွက် ကျွန်တော့်မှာ ရှိသမျှပေးပါ့မယ်"

"မင်း ဘာလို့ ဘာမှမမေးတာလဲ "

"မသိချင်ဘူး... ဒီလောကကြီးထဲမှာမရှိတော့လို့ မပြန်လာတာဆိုရင် ရပြီ "

ရဲဇော်သည် သူ မသိချင်ဘူးဆိုသည့်တိုင် သိထားဖို့ လိုအပ်သည်ထင်၍ ပြောရမည့် ဝတ္တရားရှိသည့်အတိုင်း...

"ကားတိုက်ခံရတာ... မိဘမဲ့ကျောင်းကနေအိမ်ပြန်ချင်လို့ ထွက်ပြေးရင်းနဲ့ !!"

ခန့်ပိုင်၏ နှုတ်ခမ်းသားတို့ သည် အတွင်းမှဖိကိုက်ထား မူကြောင့် သိသိသာသာ တုန်ယင်လာခဲ့၏။ ကိုလေး ၏ တီတီတာတာစကားသံကို ကိုဘုန်းနဲ့သူ အတူတူ နားထောင်ခဲ့ကြသည့်နေ့တွေကို သတိရသည်။ အမေက အလှူအတွက် ပရိက္ခရာ သွားဝယ်မည်ဆိုတော့ ကိုလေးကို မေမေနဲ့လိုက်သွားဖို့အတင်းတိုက်တွန်းခဲ့တာ သူဖြစ်ပြီး... ကိုဘုန်းက မလိုက်သွားဖို့ တားရင်းအော်ငို နေခဲ့၏။ အဲ့ဒီကစ၍ထင်သည်... ကိုဘုန်းနဲ့သူဟာ
တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ခေါ်ပြောမူ့နဲသွားကာ တွေ့လိုက်လျှင် ကိုက်နေကြတော့သည်။ သူ့ဘက်က မှားသည်ဆိုဦးတော့ တမင်ရည်ရွယ်ခဲ့သည်မှမဟုတ်ပဲလေ
တောင်ပန်ရမည်တဲ့လား။ ...ကျွန်တော်ဆိုတဲ့ကောင်က မှားမှားမှန်မှန် ဘယ်သူ့ကိုမှ ခယပြီးအောက်ကျို့တောင်းပန်မည် မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်တော် ပြောတာလုပ်ပေးမှာလား"

ရဲဇော်သည် ပြောသင့်တာပြောလိုက်ပြီးသည့်နောက် ဒီထက်ပို၍ ဒီကောင်လေးအကြောင်းကို သိချင်လာသဖြင့်..

"မင်းအစ်ကိုအဖြစ်ဟန်ဆောင်ပေးရမှာ နော်။ဖြစ်ပါ့မလား...ငါ့ပုံစံက မင်းအစ်ကိုနဲ့ တူလို့လား"