Black Memory(U+Z)(Completed )

Part-46

Unicode

နှိုင်းသည် ဆံပင်ကို ဂျယ်သေချာလိမ်းကာ ပုံသွင်းပြီးနောက်ရှပ်အကျီ ..အဖြူကို ဝတ်ကာ ဂျင်းဖျော့ အပေါ်ထပ်ကို ဝတ်ဆင်လျက် ဒူးအထက်သာရှိသည့် ဘောင်ဘီဖြင့်တွဲ
ဝတ်ပြီးနောက် သန့်သန့်ပြန့်ပြန့်လေးဖြစ်အောင် ပြင်ဆင် လိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းလာလိုက်ပါ၏။ ချိန်တွေ့တယ်ဆိုတာမျိုးကြားတော့ကြားဖူးပေမယ့် နှိုင်း အတွက်တော့တစ်ခါမှမလုပ်ဖူးသောအရာပင်။သို့ပေမယ့်လို့ မန္တလေးမှာနေစဉ်က လက်တည့်စမ်းဖူးတာမျိုးလောက်တော့ ထည့်မစဉ်းစားသင့်ပါပေ။ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာစေဖို့ တွဲကြည့်ရန်စိတ်ကူးရှိခဲ့ဖူးပေမယ့် မအောင်မြင်ခင်မှာပဲ အသိုင်းအဝိုင်း အကုန်လုံးကသိ၍ အပယ်ခံဖြစ်ခဲ့ရသည်။ နောက်ကြောင်းတွေ
ပြန်တွေးကြည့်ရရင်ဖြင့် ဒဏ်ရာဗရပွနဲ့ နာကျင်ဖွယ်ရာ တွေသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းစွာ နဲ့ သူ ရူးမသွားပဲ အသက်ရှင်နေပါသေး၏။ ထို့အတူ သိပ်ချစ်ရသောမောင်
လည်း ရှိနေပါသေးသည်။

နှိုင်းသည် ရင်ခုန်စွာ ပျော်မြူးရင်း ထွက်လာသည့်အခါ ဆိုင်ကယ်အကြီးကြီးကို မှီလျက် ရပ်နေသည့်မောင့်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်
တင်္ဒဂ ငေးမောမိသွားပါ၏။ မောင့်အသားအရည်ဟာ ခပ်လတ်လတ်ရှိပြီး ဖြူတာလည်း
မဟုတ်ညိုတာလည်းမဟုတ် ဝါဝါဝင်းဝင်းလေး ဖြစ်ပါ၏။ လေးထောင့်ကျကျ မျက်မှန်နက်ကို ဝတ်ဆင်လျက် ဆိုင်ကယ်အကြီးကြီးကိုမှီရပ်ကာ ဘေးတိုက်လှည့်နေသဖြင့်
မေးရိုးနှင့် လည်တိုင်တို့က ယောကျာ်း ပီသစွာ အချိူးအစား ကျန၍ကြည့်ကောင်းလွန်းနေသည်။ သူ့ကိုယ်သူများ ဟောလိဝုတ်မင်းသားလို့ထင်နေသလားမပြောတတ်။
ကုလားကားတွေထဲက ကုလားမင်းသားတွေနဲ့ ဒေးဗစ်ဘက်ခမ်းတို့ဂျိမ်းစဘွန်းတို့ မိုက်တယ် ဆိုတာ မောင့်ခြေဖျားတောင်မှီဟန်မတူပါချေ။တကယ်ပါ ကျွန်တော်ပိုပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ဘာလို့ ဘောင်းဘီက တိုနေတာလဲ"

ချစ်သူရဲ့ခန့်ညားမူကို စာစီဖွဲ့နေစဉ် မောင်က နှိုင်းကိုမြင်သွားကာ မျက်ခုံးတွေပင့်တတ်လာပြီးတွန့်ချိူးသွား၍ မနှစ်မြို့ သည့်လေသံဖြင့်ပြောလာပါတော့၏။