စာ႐ွည္လို႔ Zawgyi သက္သက္ Unicodeသက္သက္
ခြဲထားပါတယ္ေနာ္။(Extraမ်ား စာအုပ္ထဲတြင္မပါပါ)
....................................
Only Zawgyi
"ေမာင္... ထေတာ့ေလ"
"အင္.... "
ႏိႈင္းက ႏိုွးလ်ွင္ ေမာင့္ဆီက ခပ္သဲ့သဲ့အင္'သံသာထြက္၏။
မနက္ခင္းတိုင္း ေမာင့္ကိုႏိႈးရသည္က ႏိႈင္းအတြက္ အလုပ္
တစ္ခုလိုပင္။ သို႔တိုင္ ႏိႈင္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မပ်င္းရိခဲ့သလို
႐ိုးသြားျခင္းလည္းမရိွရေပ။ထို႔အတူ အိတ္ပုတ္ေလး
ေမာင္ဟာလည္း သူလာႏိႈးမွ ႀကိဳက္သည္။ထသည္။
မဟုတ္လ်ွင္ေတာ့ တစ္ေနကုန္မထသလို စိတ္ကလည္း
ဆိုးတတ္ေသးသည္။
"ေမာင္ ထေတာ့ေလကြာ... ငါ ဆိုင္သြားဖြင့္ေတာ့မယ္ေလ။
အဲ့တိုင္းဆက္အိပ္ေနရင္... ဒီေန႔တစ္ေနကုန္ ငါ့ရဲ႕
မ်က္ႏွာေလးကို မင္းေတြ႕ရမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္"
ႏိႈင္း ၏ ၿခိမ္းေျခာက္စကားက အရာေရာက္သည္ထင္၏။
ေခါင္ေလးတစ္ေယာက္ ေငါက္ခနဲထလာကာ မ်က္လံုး
ေလးတစ္ဖက္သာဖြင့္ၾကည့္လ်က္ ႏိႈင္းဘက္သို႔ လက္လွမ္းလိုက္ သည္။ သူ႔ကိုအိပ္ယာထဲက ဆြဲထူခိုင္းေနသည္ကို
သိလ်ွင္ ႏိႉင္းက...
"ကိုယ့္ဟာကိုယ္ထေလ "
သို႔ေသာ္ ေခါင္ေလးက ေခါင္းယမ္းကာ လက္လွမ္းေနျပန္လ်ွင္
မေနႏိုင္သည့္ သူကပဲ ဆြဲထူေပးဖို႔ လုပ္ရသည္။ ထိုစဥ္
ေခါင္ေလးက ႏိႈင္းလက္ေလးကို ျပန္ဆြဲခ်ကာ...ႏိႈင္း
ကို ရင္ခြင္ေအာက္ဆြဲသြင္လ်က္ ပါးအိအိေလးေတြကို
ႏွာဖ်ားေလးႏွင့္ လိုက္ထိကာ လည္တိုင္တို႔ကိုပါလိုက္ထိ
ေန၏။
"ယားတယ္..ဟား..မလုပ္နဲ႔...ေမာင္ကြာ...မ်က္ႏွာလည္း
မသစ္ရေသးပဲနဲ႔...ဖယ္လို႔...ဟဟား.."
"ဒီေလာက္ေမႊးႀကိဳင္ၿပီး ရိွဳး အျပည့္ျပင္ထားတာ
ဘယ္သြားဖို႔လဲ...ဘာလို႔ အဲ့ေလာက္ေခ်ာေနေအာင္
ပဲမ်ားထားရတာလဲ"
ႏိႈင္းက ထြန္႔ထြန႔္လူးေနေအာင္ ရယ္လ်က္ လက္ေတြကို
ဖယ္ခ်ဖို႔ႀကိဳးစားေနရင္း ေခါင္ေလး၏ အလိုမက်စြာ
ေမးမူေၾကာင့္... မ်က္ခံုးေလးေတြပင့္လ်က္...ျပံဳးစိစိေလးျဖင့္..
VOCÊ ESTÁ LENDO
Black Memory(U+Z)(Completed )
Açãoဘုန္းထြဋ္ေခါင္လ်ွံ ႏိႈင္းသုတလ်ွံ ေဆာင္းရာသီေတြကုန္ဆံုးျပီးသြားရင္ ေႏြရာသီကိုေရာက္လာ မွာပဲ။ ငိုခ်င္ေနရင္ငိုခ်လိုက္ ၿပီးရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ား အျမဲတမ္း ျပံဳးေနဖို႔ ကြၽန္ေတာ္ ႀကိဳးစားေပးမယ္။ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ စာအတြက္ ကြၽန္ေတာ္ရင္ခြင္က ေကာင္းေကာင္းႀကီး က်ယ္ပါတယ...
