Sugar Spice And Everything Hush: Sugar

Chapter Nine (Part Three)

AT NAPUNO ng kuryusidad na iniimagine niya kung ano ang hitsura nito kung sakaling nakaharap sa kanya.
Isang malagom na tinig ang pumukaw kay Sugar sa kalagitnaan ng kanyang pagmumunu-muni. Gulat na napaigtad siya palayo sa malaking puno na muntikan niyang banggain kung hindi lamang siya nagulat.
“Deep in your tought, Babe?” malamig na wika ni Sean habang matiim ang mga matang nakatitig sa kanya.
Sinalubong niya ang maitim nitong mga mata, at nagwika sa kasing lamig na tuno.
“No.” aniya saka akmang lalagpasan ito ng mahigpit na hawakan siya nito sa kaliwang braso.
Lihim na napangiwi si Sugar sa higpit ng kapit nito doon.
“Let go of me, Sean.” Tiim ang mga bagang na aniya rito ng maalala ang usapan nito at ni Shara habang nakakubli nag dalawa sa garden.
Malalim na kumunot ang noo nito habang matamang nakamata sa kanya, ngunit nanatiling nasa mga braso niya ang kamay na tila bakal sa higpit ng kapit sa kanya.
“You’re hurting me, you jerk!” angil niya ditto saka malakas na iwinaksi ang braso palayo rito.
Tigagal na napatitig lamang sa kanya ang binate ng ilang Segundo, at ng makabawi ay mahinahong nagsalita.
“I’m sorry. I was so worried last light, you just disappear without notice. Kahit mama mo, nag-alala sayo kung nasaan ka na.”
“Hindi mo kailangang mag-alala sa akin, Sean. Dapat ang inaalala mo ay ang personal mong buhay.” Aniyang tinalikuran ito. “At alam ng mama ko kung saan ako nagpunta kagabi.”
“Bukod sa ating dalawa, wala akong ibang personal na problema, Sugar.” Anito habang nakasunod sa kanya.
“Talaga?” nakataas ang kilay na sikmat niya rito. “Baka naman may nakakalimutan ka, Sean.” Nang-uuyam na aniya bago muling nagwika. “Walang tayong dalawa. Kaya wala tayong personal na problema.” Madiin niyang wika na lalong nagpalalim sa gatla ng noo nito.
“What the hell are you talking about, Sugar.” Magkalapat ang mga pangang sita nito sa kanya.
“Bakit? Wala naman talagang ‘tayo’ hindi ba?” aniya sa pigil na galit. Sa totoo lang ay kagabi pa niya nararamdaman ang pagnanais na sumabog sa labis na sama ng loob dito, nadagdagan pa sa kaalamang narito na ang kanyang ama at si Casper, ngunit pilit na nagpakahinahon siya. Kung saan nanggaling ang hinahon na iyon ay hindi rin niya alam. But one thing is for sure; she’s tired. Not only physically but more on emotionally.
At isa sa dailan niyon ay ang lalaking kaharap niya ngaun.
“Will you please stop talking nonsense and talk to me with your clear mind?” he said in a brusque tone.
Pakiwari ni Sugar ay nag-angatan ang buhok niya sa ulo habang walang kurap na nakatitig dito, pagkuwan ay naniningkit ang mga matang humakbang pabalik sa binata at malakas na binayo ito sa dibdib.
“How dare you! How dare you ask me to clear my mind when its you who’s not on your right mind to fuck me while you’re fucking someone else!” galit at luhaang wika niya dito habang paulit-ulit na binabayo ang dibdib nito.
“Anong pinagsasabi mo?” tila naguguluhang anas nito na lalong nagpasakit ng dibdib niya.
How could he denied that fact? Ganoon na ba ito ka walanghiya para patuloy siyang gamitin at saktan ang magiging mag-ina nito. Puno ng poot sa mga matang tinalikuran niya ito at malalaki ang hakbang na lumayo sa lugar na iyon. Rinig pa niya ang paulit-ulit na pagtawag nito subalit hindi siya lumingon.
At sa nanlalabong mga mata ay tinahak niya ang daan pauwi sa Villa. Kung saan naroon ang kanyang ina, at ilang importanteng gamit na kailangan niyang ibalik sa China.
Naabutan niya ang ina na paikot-ikot sa kabuuan ng kusina habang hawak sa kamay ang cellphone nito.
“Ma,” mahinang pukaw niya dito.
Mabilis naming nag angat ito ng mukha, at ng Makita siya ay napalitan ng relief ang pangambang nkaguhit doon.
“Diyos iong bat aka! Bakit ba hindi ka makontak?” anito sa tinig na puno ng pag-alaalala.
“Sorry po. Wala siguro akong signal, kaya di mo ako makontak.” Tugon niya sabay hawak sa braso nito na tila ba doon humugot ng lakas.
“Bakit ganyan ang hitsura mo? Nag-almusal ka na ba?” usisa nito bago siya inalalayang maupo sa harap ng hapag kainan.
Bahagya lang siyang umiling. Walang kibong kinuha nito ang plato at sinandokan iyon ng sinangag, hotdog, bacon at itlog pagkuwan ay inilapag sa harap niya. Pagkatapos ay kumuha ito ng tasa at nagtungo sa pantry upang magtimpla ng kape.
Gustuhin man niyang pigilan ito ay tila ba nauupos na kandilang nagpadala na lamang siya sa agos. Pagkatapos nitong ilapag sa harap niya ang kape ay tahimik na pinanood lamang nito ang pagkain niya hanggang sa matapos siya.
At ng matapos siyang kumain saka pa lamang siya nagsimulang magsalita.
“Kailangan natin magpunta ng China, Ma.” Deretsang wika niya sa paos na tinig.
“Bakit?” tanong nito sa naguguluhang tinig.
Isang malalim na buntong hininga ang hinugot niya saka ito tinitigan sa mga mata, bago ilang ulit na binuka-sara ang bibig.
“Anak, ano ba talaga ang problema? Bakit ba talaga narito ang iyong ama?” magkasunod na tanong nito pagkuwan ay hinawakan ang kamay niya.
“I’m getting married ‘ma. Sa katapusan na ‘yong kasal.” Humihikbing wika niya.
Malakas na napasinghap ito, kasabay ng panlalamig ng mga palad.
“A-anong sinabi mo?” nanghihinang wika nito kasabay ng paghigpit ng hawak sa kanyang kamay.
“Ikakasal na po ako, sa katapusan na iyong kasal. Iyon ang dahilan kung bakit narito sila Papa sa Legazpi. Upang sunduin tayo.”