Unexpectedly Inlove with you (On Going)

Chapter 21

Check the multi media, meet Carreon Michael S. Tiangco

Enjoy readingg Chicken joy!!!

Alex's POV

I think I like him

I think I like him

I think I like him

I think I like him

Kanina pa nagpapaulit ulit yan saaking utak!, diko alam kung epekto ito ng pagkakabato ng bola saakin o ano! Bigla ko nalang naiisip yan!

Kakakilala lang namin eh, gusto ko na sya agad?!, pero hindi ko itatanggi pogi sya, mabait din, komportable ako sakanya, yun nga lang masungit at seryoso masyado sa buhay.

'Maybe, crush ko lang sya? Oo tama crush lang, crush palang'   eh bakit may palang? Ugh! Mababaliw ako nito kakaisip eh!

Siguro nga crush ko lang sya noh? Tama crush lang yun lang, pramis! Crush lang! Talaga lang ahhh

Ano bayan! Utak puso, ano ba! Makisama naman kayo oh! Crush lang yun, ano ba!

Kita nyo nababaliw na ako! Pati isip ko at puso kinakausap ko na! Grabe siguro talaga yung impact ng ng bola sa ulo ko, naalog atta masyado ang utak ko.

"Ate, ayos ka lang?" Tanong saakin ni adrian, nagulat ako ng kunti dahil medyo napalalim ang pagiisip ko hayysss, I need peanut butter! Stress ako ngayon!

"Oo naman, ayos na ako, hehehe" sabi ko nalang sakanya.

"Antahimik mo kasi masyado eh, akala ko may suamsakit sayo"

"Aysus, itong kapatid ko naman, nagaalala masyado saakin, wahahaha, how sweet" pang-aasar ko sakanya at inakbayan ko pa sya at ginulo gulo ang buhok nya.

"Syempre naman, ate kita eh, tsaka lagot ako kela mama at papa and also kuya carreon" sabi nya saakin, nabigla naman ako ngayon sa inasta ng kapatid ko, as in woah! May kailangan ito saakin eh kaya nagiging sweet!

"Oh!? What's with that face ate?" Taka tanong nya saakin pero nakangiti sya saakin.

"Sabihin mo, may kailangan ka saakin noh?, kaya ka nagsweet sweet mo ngayon noh?"

"Eh, ate patulong nga ako sa math, me assignment ako doon eh, alam mo naman na mahina ako sa math eh, please ate, please" at pinagdikit pa ang palad nya at nag puppy eyes, sabi ko na nga ba eh! May kailangan itong kapatid ko saakin tsss.

"Sabi ko na nga ba eh! May kailangan ka saakin tsss, oo na, ako bahala sa assignment mo, basta bilhan mo ako ng peanut butter"

"Wahhh, thanks ate your the best! Peanut butter lang pala eh, deal ako dyan ate! Wag mo lang dadamihan ang pagkain ng ganun dahil baka mamaya nyan eh mag LBM ka naman, ang baho pa naman ng utot ko wahahaha."

"Wow, nakakahiya naman sayo! Iinom lang ng gamot iiyak pa bago inomin ang gamot! Iyakin na masungit!" Pang-aasar ko din sakanya.

Asaran lang kami ng asaran ng kapatid ko sa byahe namin papauwi, minsan tumatawa si lito sa kakulitan namin, hehehe.

Mayamaya pa ay nasa may village na kami, pero ilang dipa nalang kami sa bahay ay may nakaparadang van sa harapan ng bahay namin.

'May bisita ba kami ngayon? Wala naman kaming iniexpect na bisita ah? Nakakapagtaka naman'

Alam ko napansin din si adrian yung van sa tapat ng bahat namin, kaya tinanong ko nalang si mang lito.

"Mang lito, may bisita po ba tayo ngayon?" Tanong ko sakanya, pero imbes na sumagot ay nginitian nya nalang ako bilang sagot.