[BxB 1] You're My Hot Boss (His Apprrentice) (Published Under RPH)

Chapter 33: Till we met Again

    TWO fuckin' weeks na ang nakalipas magmula ng umalis si Jey ng bansa at sa mga araw na iyon ay hindi niya nagawang kalimutan king kamusta na ang mag-ama niya.
    Naiburol na dinn ang kanyang Papa at ngayon nga ay kasama niya na ang kanyang ina sa pagpapatakbo ng naiwang kumpanya ng kanyang Ama. Her mother was choking on fears kaya hindi niya ito maiwan.

    Kasalukuyan na magkasama silang magkapatid sa isang restaurant, gusto niya kasing masolo na makausap ang Ate Jean niya.
    "Ano!? Sandali, paano si Blake at 'yung anak niyo, daw?" halos mapatayo na tanong ng Ate nito kay Jey, napahinto pa ito sa sagot ng kapatid na hindi na ito babalik ng Pinas at he'll gonna stay here.

    "Bahala na dyan Ate, kailangan ako dito sa kumpanya. may sarili ka din kumpanya alam mo 'yan at si Mama naman, I can't let her alone, hindi pa din siya nakaka move on. S-She's traumatized on fears..." sumimsim siya ng tea mula sa straw na nakalagay sa baso niya.
    Napalunok siya. "Saka,sabi niya... Huwag na daw akong aalis." nalungkot niyang sabi.

    "Kasi naman kapatid eh. Nag-aalangan lang naman ako, saka naawa din ako sayo. Paano kapag hanapin ka nung bata?" naawang sambit ni Jean sa kanyang kapatid. Kung may magagawa lang sana siya ay tinulungan niya na ito.

    Hindi naman nakasagot si Jey sa nasabi ng kanyang kapatid. Paano nga ba 'yun? Hayst! Ang hirap mag-isip. anito sa kanyang utak.

   "Tss... Ewan ko sayo kapatid huh. Pero payo ko lang 'to. Kaya ko namang hawakan ang kumpanya natin kahit ako lang at kahit may sarili akong kumpanya, tutal nandyan naman ang asawa ko pati na din si Mama kahit sinasabi mong traumatized siya ngayon. Mawawala din naman 'yun, nag-iinarte lang si Mama kasi namiss ka niya." mahabang paliwanag nito.

    Sandaling napatahimik si Jey at tumingin ng diretso kay Jean. Kapagkuwan ay humugot siya ng buntong hininga. "Ate buo na ang desisyon ko. Dito muna ako dahil sa malaking problema na kailangang ayusin sa kumpanya. Hindi sa makasarili ako, mahal ko sila pero kailangan ako ni Mama at ng kumpanya na nagsu-suffer." naluluha nitong sambit sa Ate niya. He was thought na iyon ang best answer sa mga tanong ng kapatid niya para matapos na ang usapan.

    Isa pa, puwede naman siyang palitan ni Blake whatever he likes. Pero iniisip niya pa lang na magkakaroon ng iba si Blake ay para na siyang sinasakal.

    Napatangu-tangu si Jean. "Sige Jey kung 'yan ang decision mo. Hindi kita pipigilan. Pero kung sakaling magbago ang isip mo... Just tell it to me." hinawakan niya ang kamah ni Jey na nakalapag sa ibabaw ng lamesa.

    He just thanks to her, napakabait talaga ng kapatid niya. Sana nga magbago pa ang isip niya, pero nababahala lang siya baka gamitin ni Blake ang pera niya para mahanap siya nito sa Thailand.

    "Nga pala may kontrata pala si Papa na mag-merge sa kumpanya ko and five years 'yun. Kung choice mo na magstay ikaw na ang maglalakad ng kontrata for me." sabay abot kay Jey ng papel bilang katunayan ng sinasabi ng Ate niya.
    "May compa--"

    "Sige Ate, payag ako." sagot nito kapagdaka saka pinahid ang tumulong mga luha.
    Pansin nito ang paghinto ni Jean sa sagot niya. Kinuha niya ang inaabot nito sa kanya, kukunin niya na iyon at pinal na iyon.

    Itinabi niya muna ang folder sa bakanteng upuan sa tabi niya saka pilit na nagpakatatag. He faked a smile and continue to eat his food.
    So sorry Blake, I didn't mean to do this pero kailangan. Sana sa pagbabalik ko, ako pa din ang mahal mo. I love you so much! Till' we met again.

    Pawang katahimikan na ang bumalot sa kanila, wala din lang naman mangyayari kung iilusyunin ni Jey ang buhay niya with Blake right now. He can't change the fact lalo na sa mga nangyayari ngayon.