[BxB 1] You're My Hot Boss (His Apprrentice) (Published Under RPH)

Chapter 28: Orphanage

    THREE days past mula ng manood sila ng horror movie and in that night ay umuwi na din sila, and now they're here at St. Bernard's Orphanage.

    "Love oh. Tingnan mo, bakit kaya ang lungkot nung bata? Ang cute pa naman and he's handsome too." sabay turo sa batang lalake na nasa sarili nitong kwarto habang nakatukol ang dalawang braso sa kanyang baba na tila na momroblema.

    Naglilibot-libot kasi sila ni Blake sa loob para tingnan kung may mga problema sa paligid ng orphanage rooms, may mga bata na naglalaro at nakisalo sandaling si Blake. But Jey spotted an cute and handsome orphan child, maputi ito at tila hindi kinukupasan ang balat ng kahit na anong ibang kulay.

    "Lapitan natin Love." naaawa na yaya ni Jey kay Blake sa bata. This is Jey want, siyang nga at wala siyang pamangkin na kahit isang araw lang na alagaan. Sad to say na hindi naman sila magkakaroon ng baby ni Blake because they're both man.

    Tumango lang naman si Blake saka muna iniwan na ang mga bata na naglalaro, pansin din ni Blake ang swollen eyes ng batang pinagtutuunan ng pansin ni Jey.
    Nang tuluyan na silang makalapit ay tumingin ang bata pero bumalik rin lang sa dating posisyon nito, tila may masama siyang pakiramdam, hindi lang matukoy ni Jey kung ano iyon perk ramdam niya ang kalungkutan sa bats na kaharap nila.

    Pinahinto niya muna si Blake at mag-isang nilapitan ang bats. "Hi." bati ni Jey ng may alangan na mga ngiti.

    "Hello." malungkot na sagot nito na sa malayo lang nakatingin, kinuha niya ang unan niya at niyakap iyon.

    Marahang tumabi si Jey sa kama ng bata, he want to calm down him. "Bakit ayaw mong makipag laro sa kanila?" tanong naman nito dito sabay haplos sa likod ng bata.

    The little boy sighed. "Ayaw ko po sa kanila." nakasimangot nitong sagot. Kahit ganon ay matino naman itong nakakausap ni Jey.

    Lumakad naman si Blake saka umupo facing that little child para magpantay sila. "Masaya kaya 'yun." sabay ngiti ni Jey ngunit inilingan lang siya nito.

    "Hindi na po ngayon." the little boy fake a smile while saying that cause he miss something. "May kalaro po ako dito dati, k-kaso kinuha na po siya." garalgal nitong saad habang unti-unti nang tumutulo ang luha nito.

    Kinabahan naman si Jey dahil sa biglang hagulgol ng bata, hindi niya naman sinasadya na sabihin iyon. "Hush... Stop crying." pagpapatahan ni Jey dito ngunit hindi niya nagawa dahil patuloy pa din sa pagtangis ang bata.

    "Ano ba ang nangyari?" direktang tanong ni Blake, he felt pity with that sad child. "And kilala mo ba kung sinong kumuha sa kanya?" tanong pa dito ni Blake saka marahang hinaplos ang namamasang buhok ng bata.
    Kinuha naman ni Jey ang panyo mula sa bulsa niya at pinunasan ang luha sa mga mata nito. Hindi niya bagay ang umiyak, gusto niya ay nakangiti ang bata na ito.

   "Nico po ang name ng kalaro ko. Sabi po ni Sister matagal na daw po syang gustong ampunin."

    Napatango-tango si Jey, he already got his point kung bakit ito malungkot at ayaw makihalubilo sa iba.
    "Sabi po ni Nico, Louise daw po 'yung name nung bagong Daddy niya." sagot nito habang patuloy pa rin sa paghikbi at pag-agos ng kanyang luha.

    Nagkatinginan naman ang dalawa ng makilala ang tinutukoy ng bata ngunit hindi naman sila sigurado kung ang taong iyon ay iisa lang.

    "What's your name baby boy?" pang-iiba sa usapan ni Blake.