Çok Normal (!)

Göz Göze - III

Kapkaranlık oldu. Gözlerim kapalı. O anı bekliyorum, çakılıp yere paramparça olacağım an!
6. Saniye ve farkettim ki 13. Katta oturmak pek de avantajlı değilmiş. Ölüm çok yavaş oluyor. Artık ölsem de bitse diyorum. Evet, geri dönüşü olmadığını kabullendim.
Herhangi bir his, duygu veya başka birşey hissetmiyor oluşum, birlikte doğduğum o korku hissini götürmüyor. O hep vardı ve şimdi yine sadece o var. Diğer hislerin, sevgi, şefkat, aşk, güven, üzgün, mutlu gibi, boş olduklarını gördüm. Bu ölümünden daha acı bir gerçek.
Çığlıklar duyuyorum. Aşağıda insanlar olmalı. Benim yok oluşuma adeta şahitlik ediyorlar. Doğarken yalnız değildik, ölürken de bi' rahat bırakmıyorlar.
Seslere her an daha da yaklaştığımı hissediyorum. Bu da demek oluyor ki ölüm yaklaşıyor.
7,29 saniye geçti. Bu az kaldı demek. Gözlerimi bir anlığına açtım ve birinci katın balkonundaki sigara içen adamla göz göze geldik sanki. Evet, bu son gördüğüm oldu...

.....
Devamı gelecek!