JANA'S POV
Ha-ha-ha Magaling, Ayos! Congratulations Jana! Certified, Single ka na. Malaya ka na sa kalokohan. Hindi ba dapat maging masaya ka? Eh bakit iiyak iyak ka diyan?
Tama. I broke up with Marion. Mas mabOluti na rin yun. Atleast hindi na ako makakaranas na lokohin pa.
Pero bakit parang mas mabigat sa puso? Bakit mas mahirap atang tanggapin na wLa na kami? Tama naman ako... Hindi naman niya ko mahal... Mas mahal niya yung Game na yun. Gago lang.
*Flashback *
Marion: Please stop crying...
I'm hurting..
Jana: T-totoo ba?
Humiwalay ito sa pagkakayakap sa akin.
Marion: Totoo ba ang alin?
Hindi ako lalong makahinga... Lalo na't nakikita ko siya...
Jana: M-marion *sob* magsabi ka ng totoo
Pinunasan niya ang mga luha na nasa mukha ko na..
Marion: Promise.. sasabihin ko ang totoo... Pero wag ka ng umiyak. I'm here...
Nilakasan ko na ang loob ko... Kailangan kong malaman ang katotohanan. Para wala ng lokohan pa. Di na kaya ng puso ko e
Jana: *Sob* Mahal mo ba ako?
Marion: of course! I love you... I promised to love you and to show it and to tell it everyday. B-bakit?
Tila nagtaka ito sa itinanong niya.
Jana: K-kung mahal mo ako... bakit ka pumayag sa pustahan na yun?
Tila natigalgal ito sa natuklasan ko.. Sa reaksyon niya.. Totoo nga... I was just a part of his dare..
Marion: Iya.. It's just --
Jana: It's just what? Ano? Katuwaan? Parte ng yabangan?! Well congrats pala sayo! You won and you f*ckin break my heart! Ginago mo ko. Pnagmukha mo akong tanga. Masaya ka na? Kaya pala! Hah.
Nahihirapan na ko kaya sinuntok ko siya sa mukha. Putcha. Di ako nananampal eh.
Marion: Hurt me! Saktan mo na ako.... Matagal na yun.. at binawi naman namin ni Kevin yun.. kasi mas mahalaga ka na kaysa sakin...
Jana: Hindi ko na alam kung maniniwala pa ako sayo Marion.. Ang sakit eh... Sobrang sakit... Alam mo yun,?
Marion: Iya please? I'm sorry.. I was about to tell you kasi ayokong magtago sayo.. ganun ka kaimportante sakin! Maniwala ka please! Mas masakit kasi sakin na nasasaktan ka.
At tumulo na rin ang mga luha nito..
Mas nasasaktan siya sa nakikita niya..
Jana: Please... let's stop this.
Napahagulgol sya ng makitang lumuhod ito...
Marion: Jana... I don't know how... Galit ako sayo nung una.. pero sana naman pagbigyan mo ako... You know how much I love you... please... please. I refused it... Kasi mas mahalaga ka sakin..
Jana: Nasira na ang tiwala ko.. Marion.. I don't know how to trust you again.. Pagod na ako Marion. Masakit na.. Tao lang ako... Kailangan ko lang magpahinga. Please. Umuwi ka na. Let's break up.
Tinalikuran ko siya dahil baka mapatawad ko siya kaagad.. Ayoko kg masaktan eh... Mahirap eh... hanggat maaari ayokong makita siyang mahina kaya tinalikuran ko siya...pero niyakap nya ako.
