19 - I internally screamed.

832 22 2
                                        

SHAUN
9 o'clock.

Hoy Tupa. Pumunta ka sa likod ng bahay namin. May daan sa tabi ng bahay. Wag tanga, dun ka dumaan.

Tanga na kung tanga, mahal ang kanin ngayon.

Medyo walang konek.

Nagpaalam ako sa mga bisita ko. Sinabi ko na sa kanila ang gagawin ko at sabay-sabay kaming nagdasal para maging maayos ang mangyayari mamaya, walang mapapahamak, walang masasapak, at higit sa lahat, walang malalaglag sa hagdanan.

Wala namang sigurong manunulak ngayon.

Pumunta ako sa bahay nila na hindi naka kotse. Baka mahuli ako agad. Alam kong parang nagpapakamatay ako sa ginagawa ko dahil sa galit ng tatay niya, pero bahala na! May gusto akong malaman at gagawin ko ang lahat para malaman yun.

Tinawagan ko si Miles. "Anong gagawin ko ngayon?" tanong ko pagkasagot niya.

"Mag isip ka please, kahit minsan lang."

"Ah, talaga." Tinawanan ko siya ng sarcastic. "Pag-iisipan ko muna kung gusto kong magpakamatay sa barbed wire ng gate niyo o sa suntok ng tatay niyo."

"May barbed wire?"

"Uulitin ko?"

"Bastos 'to ah! Tinutulungan na nga eh!"

"Wala kang plano?"

"Wala." WOW. "Wala talagang tiwala sa 'kin 'tong gago'ng to ah! Natural meron! Pumunta ka sa likod. May bodega kami doon. Dun ka pumasok."

Binaba niya ang tawag. Aaaaaand I'm on my own.

Ginawa ko ang sinabi niya. Dumaan ako sa mga matataas na damo sa gilid ng bahay nila. Kung nakita 'to ni mama, mababaliw yun. Siya mismo mag-gugupit nito! Si Carmela pa naman, may allergy sa ganito. Pumunta ako sa pinaka-likod ng bahay nila. May kahoy na bahay na may nakabukas na ilaw. Ito na siguro yun. Hinanap ko ang pinto. Parang tinanggal ang doorknob. May bilog na butas para doon. Tinulak ko ang pinto.

"Happy Birthday, Pao-pao!"

MIA
And there it was.

He turned his head to me, his smile slowly coming across his face. His whole face lit up as he looked at me. He laughed softly as his eyes met mine. I couldn't help but do the same. He looked around, checking out the christmas lights around the wooden room. I printed every happy picture we had together, from the church to school to the mall to our every selfie so far.

"Hoy!" I called.

"Anong problema mo?!" he looked at me, obviously annoyed.

"Wala kang gustong Christmas gift?"

"Ayoko nga! Baka may lason yan!" he started to walk away. I rolled my eyes and ran after him.

"Wag kang papansin!" I said as I held his wrist. "Wag kang CHIX. Pasasalamat ko na din sa pagsasama mo sa 'kin dito. Ayoko ng utang at alam mo yun."

"Oo na! Yun nalang!" he pointed at something behind me. I turned around and saw my favorite store.

/bench.

"Sigurado ka ba dito?" he asked behind the dressing room door.

"Paano ako makakasigurado kung hindi ka lalabas diyan?"I almost laughed aloud at the memory of me annoyed by him. I can't believe how crazy I've been now.

Ten Things [KATHNIEL]Mga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon