Chapter (37) (Uni+zawgyi)

1K 47 0
                                        

"ဂုဏ်ယူပါတယ်နော် CEOပေါက်စလေး'' ဝိုင်ခွက်လေးကိုင်ကာ အပြုံးလေးတို့ဖြင့် ကြိုဆိုနေပြန်သော ယွန်းလဲ့။ပြုံးကာ ပြောလာသော မျက်နှာကို ထောက်ထားကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်လေသည်။
"ကျေးဇူးပါနော်...အမယွန်းလဲ့..''
"ယွန်း...ဘယ်လိုဖစ်ပီးရောက်လာတာလဲ..'' ရှိုင်းဝေခတစ်ယောက် ထူးဆန်းနေ၍ မေးနေလေသည်။ ရှိုင်းဝေခမျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခပ်မဲ့မဲ့ ရီနေရင်း
"မလာလို့မရဘူးလား..''
"အာ့...အက်လိုသဘောမျိုးမဟုတ်ရပါဘူး....''
"ငါ့မောင်လေးကို စီးပွားရေးလုပ်ခိုင်းတော့မယ်ဆိုတော့ ဒီလိုပွဲလေးတော့ တက်ရောက်သင့်တယ်မဟုတ်ဘူးလား..''
"ဟုတ်ပါတယ်လေ...မလာဖစ်တော့ဘူးလို့တောင် ထင်နေတာ..ယွန်းပျောက်နေတာ တစ်လလောက်ရှိပီလေ ဘန်ကောက်ပြန်သွားကတည်းက မဆက်သွယ်မိတော့တာ....''
"ဟုတ်ပါတယ်..ဒို့လဲ အလုပ်ရှုပ်နေတော့...အဆင်မပြေဖစ်နေတာနဲ့... ရှိုင်းကို မဆက်သွယ်ဖစ်တော့တာ...''
"ယွန်းအဖေကော နေကောင်းတယ်မှတ်လား...''
"ဖေဖေလား နေကောင်းပါတယ်...ဆိုပေမဲ့ ကျန်းမာရေးကတော့ ချူချာတာပေါ့..''
"ဟုတ်လား....အန်ကယ်ဆီ ခနတော့ သွားအုံးမှပါ....''
"ဒါနဲ့ ရှိုင်းနဲ့ မောင်လေးတို့ တွဲတာ ဘယ်လောက်ရှိပီလဲ...''
"4months ကျော်ပီ....''
"အခုလိုဆိုတော့ ဝမ်းသာစရာပဲ...ဒါပေမဲ့ CEOဖစ်လာမဲ့ကောင်လေးက ယောကျာ်းလေးတွေကိုပဲ နှစ်သက်တယ်ဆိုတော့ နည်းနည်းစိတ်မကောင်းစရာပဲနော်...'' ယွန်းလဲ့ စကားကြောင့် ဘန်နီတစ်ယောက် မျက်နှာ ပျက်သွားလေသည်။ အကုန်ကြားအောင် မအော်ပြောရုံတမယ် ဘယ်လိုသဘောမျိုးပါပါ ဘန်နီက အန်တီမေကို မပြောပြရတေးသောကြောင့် မသိစေချင်တေးပေ။ သို့သော် မျက်နှာလေးကို ဆက်ပြုံးထားကာ..
"စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်စရာမလိုပါဘူး ယောကျ်ားကောင်းကို အတင်းတွေဖြစ်ညစ်ပီးရှာစရာမှမလိုတာ ဒီတစ်ယောက်မရလို့ သေသွားတာမျိုးမရှိပါဘူး..။လောကမှာ ဘန်နီနဲ့ရှိုင်းလို ယောကျ်ားမျိုး မရှားပါဘူး...ဟုတ်တယ်မှတ်လား..'' အပြုံးလေးနဲ့ ပြန်ချေပလိုက်ပုံက ချစ်စရာကောင်းနေပြန်လေသည်။ ထိုစကားကြောင့် နည်းနည်းငြိမ်သွားလေသည်။ ယွန်းလဲ့ တစ်ယောက် ခပ်မဲ့မဲ့ ပြုံးနေကာ စိတ်ထဲတွင် ရီနေလေသည်။

Invisible love (Uni+zawgyi)(complete)Geschichten, die süchtig machen. Entdecke jetzt