Chapter (8) (Uni+zawgyi)

2.2K 120 2
                                        

               တစ်ညလုံး ဂိမ်းဆော့ရင်း လူနာစောင့်ကာ မနက်ခင်းမိုးလင်းလာသည်။ စောစောထတတ်သော ဘန်နီ့အမေတစ်ယောက် pansyအား အသာလေးနှိုးကာ
........

          "သမီးပန်စီ...'' အသာအယာလာနှိုးမှုကြောင့် နိုးသွားကာ ဘန်နီ့အမေအား ကြည့်ရင်း

       "ရှင်...မေမေ....''
       "အန်တီ အလုပ်သွားဖို့ အိမ်ပြန် လိုက်အုံးမယ်.... သမီး..အာ့ ဘန်နီ့ကို သမီးလက်ထဲ အပ်ထားခဲ့မယ်နော်..''
        "Aww...hok ke မေမေ...သမီး စောင့်ရှောက်လိုက်ပါ့မယ်..မေမေ...စိတ်အေးလက်အေးသွားပါ..နေ့လည်..ဆေးရုံဆင်းရင်လည်း စိတ်ပူစရာသိပ်မရှိပါဘူး...ကိုရှိုင်းရှိနေတာပဲ...မေမေရဲ့.။ကိုရှိုင်းကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်...''
        "Hok p သမီး... အာ့ဆို အန်တီသွားတော့မယ်နော်.... ''
        "Hok ke..''

        ဘန်နီ့အမေ တံခါးဖွင့်ကာ အသံ မထွက်အောင် တိတ်တိတ်လေး အခန်းအပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။...ထို့နောက် ပန်စီလဲ အိပ်နေရာမှ ထကာ ကိူရှိုင်းကို နှိုး၍

      "Ko shine.....ko...shine'' လက်မောင်းကို လှုပ်ကာ နှိုးလေသည်။ထိုအခါမှ...   ''ဟင်...ညီမလေးပန်စီ...ဘာဖစ်လို့လဲ...'' မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ ကြည့်နေသည်။
      "ညီမလေး ဘန်နီ့အတွက် စားစရာဘာညာ သွားလုပ်မလို့ အာ့ အိမ်ခနပြန်မယ်လေ..အခုအာ့တာ ကိုရှိုင်းကို ခနစောင့်ခိုင်းမလို့ မကြာပါဘူး...ပြန်လာခဲ့မယ်လေ...''

       "ရတယ်...အေးဆေးလုပ်ပီးမှ ပြန်လာပါ။ ကိုရှိုင်းနဲ့သာ စိတ်ချလက်ချထားခဲ့....ဟုတ်ပီလား'' ဆိုကာ ပန်စီ့ ဆံပင်လေးအား နားရွက်အနောက်သို့ သပ်တင်ပေးလိုက်သည်။ဤအခြေအနေမျိုးကို ရင်ခုန်သွားသော ပန်စီ။ အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ​ပြေးထွက်ခဲ့ရသည်။...ထို့နောက် ပန်စီလဲ အိမ်သို့ ပြန်ကာ ဘန်နီ့အတွက် လုပ်စရာရှိသော အရာများ လုပ်နေလေသည်။ တစ်ဖက်တွင်~~~~~~~~

        အခန်းထဲတွင် အပ်ကျသံကအစ ကြားရလောက်အောင်ပင် တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။ ဆေးအရှိန်ကြောင့် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသော ခလေးသဖွယ် ဘန်နီအား ရှိုင်းဝေခတို့ခမျာ မျက်တောင်မခတ် တစိမ့်စိမ့်ထိုင်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ကုတင်နားကပ်လိုက်ကာ နှုတ်ခမ်းနီဆိုးထားသလိုဖစ်နေသော ဖြူဖွေးနေသော အသားအရည်ကြောင့် ရဲတွတ်နေသော နှုတ်ခမ်းလေး။ မထိရက်စရာပင်ကောင်းနေလေသည်။ မိမိစိတ်ကို မိမိမသိသော ရှိုင်းတစ်ယောက် အသိစိတ်များလွတ်ကာ ဘန်နီ့ နှုတ်ခမ်းလေးများအား နူးညံ့စွာ ထိကိုင်ရင်း လက်မကလေးဖြင့် အရှေ့အနောက်ပွတ်တိုက်ကာ ဆွဲနေသည်။
          "ငါ ဘန်နီ့အပေါ်ကို ဘယ်လိုသဘောထားမိတာလဲ ညီအကိုလိုပဲလား..ဒါပေမဲ့ ပန်စီနဲ့ တွေ့တဲ့ အခါမှာရော ခံစားမှုဖစ်နေရတာလဲ..ဘန်နီနဲ့ တွေ့တဲ့ အခါမှာရော အတူတူပဲ ဖစ်နေရတာလဲ..?။ ဘန်နီက မိန်းကလေးနဲ့တူလို့ မျက်လုံးထဲမှာ ညီမလေးpansyနဲ့ မှားနေတာလား။ဒါမှမဟုတ် နှစ်ယောက်လုံးကို သဘောကျနေတာလား။ harr... မဖစ်နိုင်တာ...ညီမလေးပန်စီကိုပဲ သဘောကျတာ ဖစ်ရင် ဖစ်မာပေါ့..ငါက ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ ရင်ခုန်ရမှာလဲ မဖစ်နိုင်တာကြီး...''ကိုယ့်အတွေးကို  ရီကာ ''နေပါအုံး....နေ့လည်ခင်းတုံး​က ငါနမ်းလိုက်တုံးက ငါ့ရင်ခုန်သံတွေက မြန်လာတယ်လေ... ငါ စမ်းသပ်ကြည့်ရမလား...။ ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်ကို လေ့လာစမ်းစစ်ရမလား...'' ဆိုကာ ဘန်နီမျက်နာလေး နားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းကပ်လာကာ...  နှုတ်ခမ်းပွင့်လွှာနှစ်ချက်တို့ ထိမိတော့မည့် အချိန်မှာပင်...လက်မောင်းဆိုတစ်စုံတစ်ယောက်က လှမ်းဆွဲလိုက်ကာ

Invisible love (Uni+zawgyi)(complete)Cerita yang buat anda obses. Terokai sekarang