Diary | Taekook ✓

Still With You

Aradan aylar geçti ve ben o gün beni teselli eden adama karşı bir şeyler hissetmeye başladığımı fark ettim. Bana iyi geldiğini fark ettim, ilk defa içimden geldiğince Seokjin dışında birine bir şeyler anlattığımı fark ettim.

Taehyung gülümseyince gülümsedim, üzülünce benim de suratım düştü. Benden biri oldu. Uzvum gibiydi. Onsuz eksiktim.

Onu kaybetme korkusu bile beni ağlatmaya yeterdi. Birine çok değer verince gitmesinden korkuyordum. Her zaman korkmuştum.

Taehyung onu sevdiğimi bilirse benden kopar mıydı kestiremiyordum. Beni arkadaşı olarak mı görüyordu bilmiyordum.

Ondan etkileniyordum. Yanında elim ayağıma dolaşmıyordu, hayır. En çok onun yanında rahattım. O benim yuvamdı. Dokunuşları beni dondurmuyordu, rahatlatıyordu.

Onlayken mutluydum, onlayken huzurluydum. Onu seviyordum, onla olmak istiyordum.

Yaklaşık bir aydır fark ettiğim bu durum beni söylemeye itiyordu fakat bende o cesaret var mıydı bilmiyorum.

Şimdiyse onu beklediğim bu küçük kafede ilk adımı atmaya çalışacaktım. Erkeklere karşı ilgi duyuyor muydu, bunu bilr bilmiyordum fakat böyle devam etmeyeceğini de biliyordum. Birkaç mesajla başlayan bu şeyin buraya varması kafamı karıştırıyordu. Ama ben bu karışıklığı çok sevmiştim.

İçeriye giren Taehyung'u görmemle boğazımı temizledim ve kambur duruşumdan kurtuldum.

"Hoşgeldin."

"Hoşbulduk."

Yüzü asıktı.

"Bir şey mi oldu? Yüzün asık."

Minik bir kıkırtı bıraktı dudaklarından.

"Senden bir şey kaçırmak imkansız."

Kalbimi kaçırdın manyak.

"Anlatmanı isterim."

"Biliyorum. Anlatacağım. Anlatmazsam geçmeyecek gibi."

"Dinliyorum."

"Bugün şirkete şey geldi."

"Kim?"

"Joohyun"

İçimi bir huzursuzluk kapladı.

"Bir şey mi dedi?"

"Bilmiyorum aslında demedi ama sanki onu görünce her şey yeniden canlandı. Anılar falan yani anlarsın ya. Çoktan geçmiş gibiydi."

"Yani.. hâlâ seviyor musun onu?"

"Bilmiyorum, bilmiyorum. Bilmek istiyorum fakat bir isim takamadım içimdeki hisse."

"Öfke olabilir mi?"

Elimdeki su bardağını delice sıkıyordum. Korkuyordum işte. Bundan korkuyordum.

"Belki de, umarım. Onun gibi birini sevmek istemiyorum. Bunun düşüncesi bile içimi titretiyor."

Benim de demek geldi içimden fakat tuttum kendimi. İlk defa Tae'ye bu kadar uzak hissetmiştim kendimi. İçindeki şey öfke değildi anlayabiliyordum. Sanki binlerce kilometre uzağa gitmişti benden. Elim uzatsam bile ulaşıp, dokunamayacaktım sanki.

"Umarım değildir Taehyung."

'Siktir 'dedim içimden. Sesim titremişti. Ağlak bir bebek olmaktan vazgeçmeliydim.

"Umarım."

Fark etmemişti neyse ki. Kafası doluydu demek ki. Yoksa hemen fark ederdi. O kızla doluydu kafası.

"Ben bir lavaboya gideyim, gelirim hemen."

Hızlı adımlarla tuvalete adımladım. Yüzüme birkaç kez su çarpıp aynada kendime baktım. Yeniden soluk ben gelmişti. Korkak ben.

Masaya geri döndüğümde Taehyung aldığı içeceği yudumluyordu. Bana da aynısından söylemişti. Çok sevdiğim bu içecek bile midemi bulandırıyordu şimdi. Bir anda mahvolmuştum.

"Ben içmeyeceğim sanırım."

Gözlerini kocaman açtı.

"İyi misin Jeongguk? Bu en sevdiğin içecek."

"Midem kötü biraz, az önce de o yüzden gittim lavaboya."

"O kadar baharatlı tavuk yersen olacağı bu."

Zoraki gülümsedim.

"Haklısın."

Yalan da söylemiştim. Evet her şey bok gibi ilerliyordu. Allak bullak olmuştu kurduğum planlar.

"Taehyung ben ev buldum."

"Anlamadım?"

"Yani işim var artık, ev de buldum diğer evden ayrılabilirim. Yani senin evinden."

"Neden Jeongguk? Aramız mı bozuk?"

Hayır, ben gereğinden fazla sevdim sadece seni.

"Ne alakası var Tae? Eve girerken söylemiştim zaten, bulunca çıkacağımı."

"Evet öyle ama ne bileyim, orada hep bir arkadaşım olduğunu bilmek iyiydi."

Arkadaş...

"Yeni evimde olur artık hep bir arkadaşın."

"Yani eskisi gibi hissettirmez gibi."

"Neden ben yine ben olacağım? Mekanın ne önemi var?"

"Elbette öyle de. Neyse boşver, nasıl istiyorsan öyle olsun."

Gülümsedim.

Yalandan.

Fic 1k oldu çok teşekkür ederim okuyan herkese 💘💘. Umarım beğenerek okursunuz. Swy dinleyerek yazdım bu yüzden biraz duygusal olmuş olabilir. Medyadaki slow versiyonda sanki Tae'nin sesi gibi. Dinlemenizi öneririm.