Consolation

5K 440 49
                                        

"Jeon konuşmak ister misin?"
"Bilmiyorum."
Başımı arkaya verdim ve derin bir nefes aldım. İstediğim bir şeyin beni bu denli yıpratması hiç hoş değildi.

Taehyung yanımda oturmuş, gergince bana bakıyordu. Neler olduğunu belli ki merak ediyordu fakat ben anlatabileceğimden emin değildim.

Bir süre sonra sıkılmış olmalı ki eline kumandayı aldı ve televizyonu açmaya yeltendi.

"Tamam, sanırım anlatacağım."

Yüzünde minik bir tebessüm oluştu ve elindeki kumandayı sehpanın üzerine bıraktı.

"Dinliyorum."

"Yani aslına bakarsan çok fazla şey yaşanmadı. Tek celsede boşandılar zaten. Bana bu kadar ağır gelen şey sanırım.. Sanırım inandığım bazı şeylerin yıpranmasıydı."

"Nasıl yani?"

"Annem ve babam kendimi bildim bileli birbirlerine çok aşıklardı. Bakışlarından bile aralarındaki sevgiyi görüp, anlayabilirdin. Ama son yıllarda neredeyse birbirlerine nefretle bakmaya başladılar. Duruşma salonunda en ufak bir duygu kırıntısı bile yoktu aralarında."

"Peki belli bir nedeni var mı bunun yani sence neden olmuş olabilir?"

Duraksadım. Cevabını iyi biliyordum. Fakat söylemek çok zor geliyordu, belki de kabullenmek.

"Seokjin yüzünden."

Sesim titremişti.

"Seokjin?"

"Abim. O birkaç yıl önce öldü."

Dolan gözlerimi kontrolde tutabilmek için uğraşıyordum ama yanaklarımdaki ıslaklığa bakılırsa başaramamıştım.

"Ben özür dilerim gguk, bilmiyordum üzgünüm, seni üzdüm."

"Hayır, hayır ben sadece kabullenemedim hiçbir zaman, bu yüzden söylemesi çok zor geliyor."

"Seni anlamam mümkün değil ama çok büyük bir şey olmalı."

Ayağa kalktım ve balkona adımladım. Hava almak iyi gelebilirdi. Taehyung da arkamdan geldi.

"Yani o öldükten sonra annem ve babam birbirini suçlayıp durdu. 'Sen markete göndermiştin' dedi biri, diğeri de 'sen falan şeyi istemiştin' dedi. Onlar da kabullenmek istemedi çünkü. Onları anlamam mümkün değil elbette fakat beni tamamen unuttular. Seokjin öldükten sonra bir kere olsun sarılmadılar ve teselli etmediler beni. Hoş ne işe yarardı, orasını bilmem."

Bir anda kafamı Taehyung'un göğsünde buldum, sıkıca sarılmıştı.

"Ben seni teselli edebilirim Jeongguk."

Çerezlik bir bölüm olsun, bu hafta yeniden bölüm gelir muhtemelen. Umarım beğenimişsinizdir. Sizi seviyorum.

Diary | Taekook ✓Bağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin