𝕾𝖔𝖑𝖉 𝖙𝖔 𝖙𝖍𝖊 𝖒𝖆𝖋𝖎𝖆

Κρίστιαν...

Κρίστιαν pov
Φελίπ?!Φώναξα τον αδελφό μου
-Κρίστιαν!!πάει καιρός αδελφέ. Είπε και μου έδωσε την κλασσική αντρική χειραψία.
-Πρέπει να μιλήσουμε! Του είπα χωρίς να καθυστερώ με περαιτέρω χαιρετούρες.
Ελα μέσα. Είπε ο Φελίπ και μου έδειξε την αποθήκη. Μπήκα μέσα ο χώρος ήταν περιποιημένος με ωραία έπιπλα καμία σχέση με το εξωτερικό. Καθίσαμε στο μικρό σαλόνι και μου προσέφερε μια μπύρα. Την χρειαζόμουν είναι η αλήθεια.
-Λοιπόν? Για να είσαι εδώ είτε έγινε κάτι με τον μπαμπά ή ?.... Έπαθε κάτι η γκόμενά σου, Έμμα αν δεν κάνω λάθος.
-Πρώτος μην την αποκαλείς έτσι. Είπα με σοβαρό ύφος, δεύτερον την απήγαγε ο πατέρας της.
-Καλα? Πόσο βλάκας είσαι? είναι πατέρας της δεν θεωρείτε απαγωγή. - Αν ήρθες γι' αυτό ήρθες σε λάθος άτομο. Είπε και με νευρίασε κλασσικός Φελίπ δεν ξεχωρίζει καταστάσεις τα παίρνει όλα στα αστεία, έτσι έκανε από μικρός πάντα τον πρόσεχα και τον ξεμπέρδευα από μπελάδες, ήμασταν πολύ δεμένοι μικρά μου άρεσε που είχα έναν μικρό αδελφό Φλίπ, κάπως έτσι τον αποκαλούσα.

-ΣΚΆΣΕ ΚΑΙ ΆΚΟΥ. Του φώναξα, αμέσως το βλέμμα του άρχισε να σοβαρεύει και με άκουγε πλέον προσεκτικά.
-Ο Πατέρας της είναι ψυχοπαθής και το μόνο που θέλει είναι εκδίκηση, της έκρυβε για χρόνια πως η μαμά της είναι ζωντανή. Ικανοποιημένος τώρα? Ρώτησα αφού του εξήγησα.
-Μάλιστα!.. Και τι ακριβώς θες από εμένα
-Την ομάδα σου.!
-Καλά. Αλλά μου χρωστάς να ξέρεις.! Είπε και έφυγε να ειδοποιήσει τους άντρες του είναι μόνο 22 ετών αλλά μπορώ να πως πως είναι αρκετά χωμένος μέσα στην λάσπη που αποκαλούν όλοι μαφία ή αλλιώς μονοπάτι του διαβόλου.
Τηλεφώνησε μου όταν θα είσαι έτοιμος.
-Είμαι έτοιμος! , το σχέδιο είναι έτοιμο έλειπε η ομάδα και την βρήκα.
-Οου Οκ. Αύριο συνάντηση εδώ. Μου είπε, εγώ απάντησα με ένα νεύμα.
Έμμα pov
Ο πατέρας μου πήγε να σηκώσει την μαμα μου και εκείνη σηκώθηκε μόνη της απότομα.
-Μην με ακουμπάς Αλεξάντερ όχι μετά από αυτό που έκανες..!! Πώς μπόρεσες?!!
Το βλέμμα του πατέρα μου σκοτείνιασε. Τα μάτια του γυάλιζαν.
Πάρτες από εδώ είπε και έκανε νόημα.
Άρπαξαν την μαμα μου και εμένα.
Άφησε την ΤΕΡΑΣΣ!!! Φώναζα καθώς προσπαθούσα να ξεφύγω αλλά αδίκως κόπος με κρατούσε τόσο δυνατά που στοιχηματίζω πώς τα μπράτσα μου θα έχουν μελανιές.
-ΕΜΜΑ! Φώναξε και εκείνη καθώς μας απομακρύνουν την μια από την άλλη. Ήταν το χειρότερο συναίσθημα, να βλέπεις να βλάπτουν την μαμα σου και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα, να νιώθεις απόλυτος άχρηστη.
Με πήγαν στο δωμάτιο μου και κλείδωσαν την πόρτα. Ζαλίστηκα και έπεσα κάτω λιπόθυμη. Μετά από ώρα σηκώθηκα με τρομερό πονοκέφαλο και θυμήθηκα τον Κρίστιαν τότε που λιποθύμησα στα χέρια του στην Νέα Υόρκη. Πόσο μου είχε λείψει το άγγιγμα του τα τρυφερά χείλη του να συγκρούονται με τα δικά μου. Δάκρυα έτρεχαν στα μάτια μου και ούτε που το είχα καταλάβει με πήρε ο ύπνος κλαίγοντας με το αίσθημα της λύπης. Πόσο μου είχε λείψει. Ψιθύρισα το όνομα του και μλυ ξέφυγε ένας λυγμός.
Κρίστιαν... Πόσο μου είχε λείψει.
Επόμενη ημέρα.
Διάσωση.
ΚΡΙΣ POV
Ξύπνησα χωρίς την Έμμα δίπλα μου ένιωσα μόνος. Σηκώθηκα ετοιμάστηκα πήρα όσους άντρες μου είχαν μείνει, όπλα, αυτοκίνητα και κατευθύνθηκα προς τον Φελίπ.
-Μέρα. Είπε και με χτύπησε στον ώμο. Εγώ έναυσα. Που την βρίσκει την διάθεση σε τόσο σοβαρά θέματα απορώ.
-Είμαστε έτοιμη.
Ωραία πάμε δεν θέλω να χάνουμε χρόνο. Απάντησα και μπήκα στο αυτοκίνητο. Η πόρτα άνοιξε και μπήκε μέσα ο Φελίπ.
-Όχι οχι οδηγώ μόνος. Του απάντησα ενοχλημένος.
-Οχι σήμερα. Απάντησε και ξεκίνησα με νεύρα. Μετά από λίγα λεπτά κατάλαβα πως ήθελε να με ρωτήσει κάτι έτσι του είπα :
-Ρίχτο.
-Τι?
-Θες να πεις κάτι ρίχτο.
-Όταν ο μπαμπάς πέθανε και η μαμά έφυγε γιατί έφυγες και εσύ? Άρχισα να γίνομαι νευρικός δεν ήθελα να το συζητήσω αυτό τώρα.
-Φελίπ. Οχι.
-Κρίστιαν πρέπει να ξέρω γιατί ο μεγάλος μου αδελφός που ήμασταν δεμένοι, με άφησε μόνο όταν δεν έπρεπε. Είπε σχεδόν φωνάζοντας.
-Γαμώτο Φελίπ, ο μπαμπάς με είχε κάνει σκληρό με μεγάλωσε έτσι ώστε μια μέρα να πάρω στα χέρια μου την μαφία. Μισούσα τον μπαμπά και κάθε φορά που σε κοίταζα μου τον θύμιζες
Την καλή του πλευρά και ήθελα μόνο να τον μισώ. Μετά εσύ σαν ηλίθιος που είσαι έμπλεξες στην μαφία.
-Όταν έμαθα πως είσαι στην μαφία σκέφτηκα πως θα μας έφερνε ξανά κοντά έτσι αποφάσισα να χωθώ σε όλο αυτό.
-Συγνώμη Φελίπ. Με κοιτούσε σοβαρά.