[Zawgyi]
အေငြ႔တေထာင္းႏွင့္ထမင္းပန္းကန္ဟင္းပန္ကန္တို႔တင္ထားေသာစားပြဲခပ္ေသးေသးေလးရဲ႕ေဘး လူတစ္စုသည္တိတ္ဆိတ္စြာထိုင္ေနၾကသည္၊
ထယ္ေယာင္းသည္ဂ်ီဂ်ီအားရင္ခြင္ထဲထိုင္ေစရင္း
မ်က္စိပ်က္မ်က္ႏွာပ်က္၊
ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္မွမ႐ွိေပမယ့္ဒီလူႏွင့္ေတြ႔တိုင္းသူ
အေနခက္ရပါသည္၊ ဒါကိုေဂ်ာင္ဂုကအလိုက္ကန္းဆိုးမသိ၊
စိုက္ၾကည့္ၿပီးရင္းကိုစိုက္ၾကည့္ေနေလသည္၊
ေဘးမွာ႐ွိေနေသာအင္ေဆာင္းနဲ႔ဂ်ယ္အင္းခမ်ာထိုင္ရခက္ထရခက္၊ ဤမ်ွအေနမတတ္ေသာသူတို႔သူေဌးေပါက္စေၾကာင့္မ်က္ႏွာပူမိသည္ကိုမလိမ္ဝံ့ပါ၊
"ဘာကိစၥ႐ွိလို႔လဲမသိေပမယ့္
ျမန္ျမန္ေျပာၿပီးျပန္ပါေတာ့လား"
ထယ္ေယာင္းရဲ႕ခပ္ျပတ္ျပတ္စကားေၾကာင့္အင္ေဆာင္းနဲ႔ဂ်ယ္အင္း လန္႔ေတာင္လန္႔သြားသည္၊
သူတို႔သူေဌးအေၾကာခံရတာေလ၊
ေဂ်ာင္ဂုေဒါသထြက္သြားမည္ဟုတြက္ထားၾကေပမယ့္တကယ့္တကယ္က်ေဂ်ာင္ဂုသည္ေဂ်ာင္ဂုမဟုတ္သည့္အတိုင္းပင္၊
ညိွဳ႕အားျပင္းလြန္းေသာမ်က္ႏွာေခ်ာေခ်ာထက္တြင္ ေက်နပ္ေနေသာအျပံဳးတို႔ကိုတန္ဆာဆင္ထားေလရဲ႕၊
ထို႔ေနာက္ေဂ်ာင္ဂုကေျပာသည္
"က်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္တည္းေျပာရင္ပိုအဆင္ေျပမယ္ထင္တယ္"
ေဂ်ာင္ဂုဆိုလိုတာကိုသေဘာေပါက္သည့္ဂ်ယ္အင္းနဲ႔အင္ေဆာင္း၊
"သမီးေလးေရ...လာ
ဦးဦးတို႔အိမ္ေ႐ွ႕မွာသြားေဆာ့ၾကမယ္"
အင္ေဆာင္းသည္ထယ္ေယာင္းရင္ခြင္ထဲက ဂ်ီဂ်ီေလးအားသူ႔ဆီလာေစရန္လက္ဆန္႔ေခၚသည္၊
ဂ်ီဂ်ီသည္လည္းဒီဦးဦးႏွစ္ေယာက္ကိုခင္သြားၿပီျဖစ္၍ေခါင္းေလးညိွမ့္ျပကာ ထယ္ေယာင္းရင္ခြင္ထဲမွထဖို႔လုပ္လိုက္ေပမယ့္
![NOT//KV[COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/252953894-64-k153288.jpg)