Criminal

Sözümü Hala Tutuyorum

Minho, sonunda ellerinde şüpheli birisi vardı.  Acaba cidden aradığımız kişi o muydu yoksa sadece isim benzerliği miydi?

Jisung'un Ağzından 

Bardan hemen çıkıp motoruma binmiştim. Bir kaç dakika sonra eve varmış ve içeri girmiştim. ''Ne oldu?'' Diye sormuştum kalın ve sakin bir ses ile. Felix tam ağzını açmış bağıracakken evin alarm sesi etrafta duyulmuştu.

''Bu ne şimdi?''
''Birisi burayı arıyor, güvenlik kilidini kırmaya çalışıyorlar!'' Diye bağırmıştı Felix. ''Nasıl yani? Burayı kim nasıl bulabildi ki?'' Demişti Jeongin. ''Bunu ona sormayı ne dersiniz?'' Dedi Louisa üst kattan aşağıya bakarken. ''Ne demek istiyorsun?'' Dedi Seungmin. ''Diyorum ki, ona bunları söylerken ne düşünüyordun? Polis olduğunu bile bile hem de ona gerçek adını söyledin, senin sayende beni de Felix'i de tehlikeye attın. Bütün hepsini duydum, bizi arıyorlar. Felix! Güvenlik kilidini 2ye katla, yetmiyorsa sizde yardım edin! Burayı kimse bulamayacak, senin yüzünden burayı kaybetme gibi bir planım yok! TAMAM MI!'' Dediğinde evde alarm sesi dışında hiçbir ses kalmamıştı, sinirlendiği çok belliydi.

''Hadi hala ne bekliyorsunuz!'' Gözleri gözlerime bakarak bağırmıştı. Bu sessiz ortamdan ilk çıkan kişi Felixti, hemen bilgisayarını almış ve güvenlik kilidini 2ye katlamaya başlamıştı. Jeongin Seungmin'i alıp kontrol odasına geçmişti, bizse sadece bir birlerimize bakıyorduk.

Bu sessizliği bozan ilk kişi Louisa olmuştu. ''Her zamanki gibi yine arkanı topluyorum, artık saçma sapan şeyleri yapmayı kes, ben senin ablan değilim sen benim abimsin ama yine işleri düzene sokan ben batıranda sensin. Senin yüzünden burayı kaybetme gibi bir planım yok anladın mı beni.'' Demişti soğuk bir ses ile. Dışardan gören insanlar onu normal konuşuyor sanabilir ama aslında çok sinirli konuşuyordu.

Son sözlerini de söyleyip kontrol odasına geçmişti. Son sözü ''Hiçbir zaman senin gibi güçlerimi kullanmayacağım.'' Demişti bastırarak. Onu tekrar kaybetmek istemiyordum. Sözünü tutuyordu ama benim dediklerimi yapmıyordu, bana olan nefretini içinde yaşıyordu.... Yine. 

*

*

*

Geçmişte

Küçükken Louisa ile hep vakit geçirirdik. Anne ve babamız öldükten sonra tek biz kalmıştık, ona bakmalıydım bir abi olarak bunu yapmalıydım ama işler ters gidiyordu sanki abi olan ben değil de o ablaymış gibiydi. Louisa ile özeldik, ben nesnelere veya canlılara dokunup ne olduğunu görebiliyordum o da insanların aklını okuyor ve nesneleri hareket ettire biliyordu. Hep saklandık ta ki ben 18 yaşıma girene kadar. İlk suçumu o zaman işlemiştim ve Louisa da buna şahitlik etmişti.

Ailemize bir söz vermiştik. ''Güçlerimizi hiç bir zaman yanlış işler için kullanmayacaktık.'' Ama ben bu sözü tutamamıştım. O günden sonra Louisa benle yaşamayı bıraktı, tek kalmıştım yapa yalnız. Beni ayağa kaldıran Jeongindi, ona minnettardım ama şu anlık tek yapmam gereken Louisayı bulmaktı.

Üstünden 5 sene geçmişti ve ben hala onu bulamamıştım. 5 senede ben mi ne yapmıştım, daha çok suç işlemeye başladım, bir grup kurdum ve aranan bir suçlu olduk o kadar kişi bulup yakalayıp öldürmüş olmamıza rağmen kardeşimi nasıl bulamamıştım.

Bir gün buldu beni, ben değil o beni bulmuştu yine benim yapmam gerekeni o yapmıştı. ''Neredeydin? 5 senedir seni aradım, başka bir yerde miydin?'' Diye sormuştum. ''Londra'ya gittim.'' Demişti sakin bir şekilde. Mutsuz gözüküyordu ama bana hala sinirliydi. ''Sana sarıla bilir miyim?''

Dediğinde durmuştum, ne yani bunu o mu söylüyordu? Bir cevap bekliyormuş gibi suratıma baktığında onu kendime çekmiş ve sarılmıştım onu o kadar özlemişim ki, çok büyümüş. ''Seni çok özlemişim abi...'' Dediğinde omzumda hissettiğim ıslaklık ile ağladığını fark etmiştim.

''21 yıl sonra ilk defa ağladığını görüyorum, çok mu şey yaşadın he meleğim?'' Dediğime kafasını sallamıştı. ''Gel benle yaşa he, eskisi gibi ne dersin?'' 

''Sözümü hala tutuyorum, senin gibi suç işledim ama sözümü hala tutuyorum.'' Dediğinde şaşırmıştım kaç sene geçmesine rağmen tutmuş olması, inanılmaz. ''Suç mu işledin. Hadi ya sen o kadar yaramaz mıydın bakalım -alaycı bir ses ile-  Sinirini içinde yaşama Louisa, onu ben ile paylaş. '' Dediğimde sözü hemen değiştirmişti. ''Gidelim mi artık?'' Dediğinde bir şey demeden yolu göstermiştim.

Şimdiki Zaman

''Uzun zamandan sonra ilk defa kavga ediyorsunuz.'' Demişti Felix. ''Uzun zamandan sonra odasından çıktığı ve benimle konuştuğu için olabilir mi?'' Diye cevap vermiştim bende. ''Neden böyle bir şey yaptın?'' Dediğinde düşünmüştüm, haklıydı neden yapmıştım ki?

''Sadece eğlence için.'' Dediğimde evdeki alarm sesi durmuştu. ''Bu iş böyle yapılır işte.'' Demişti parmaklarını çıtlatarak. ''Bravo.'' Dedim ellerimi çırparak. ''Ben odamdayım.'' Deyip yukarı çıkmıştım. Saate baktığımda neredeyse beşe geliyordu 'O kadar oldu mu ya' Demiştim içimden.

Yatağa yatmış bugün olanları düşünüyordum. Cidden bunu neden yapmıştım? Eğlenmek için mi? Yoksa başka bir şeyden miydi? Ama sonunda durumlar eşitlendi Lee Minho, artık benim kim olduğumu biliyorsun , beni bulmak daha kolay olmalı he ne dersin?