The Past or The Present?

Chapter 9

Nandito ako sa veranda ng condo unit ni Babe, Ilang linggo na ng lumipat sya dito at madalas akong tambay dito dahil narin kita ang city lights at nagtataasang building ng Makati.

"A penny for your thought?" Sabi ng lalaking ngayon ay nakasandal sa sliding door at may hawak na dalawang mug. Agad naman lumapit sa akin si Chanz at inabot ang isang mug. Hmmm.. Hot Chocolate with Marshmallows my favorite. Tumabi sya sa akin at inakbayan ako habang humihigop sa kanyang baso.

"Ano ang iniisip mo mahal kong prinsesa?" Napangiti nalang ako sa sinabi nya.

"Hmmm. wala po mahal na prinsipe" sabay tawa ko sa kanya.

"Impossibleng wala ang layo kaya ng tingin mo." Sabay halik nya sa ulo ko

"E kasi nag-iisip ako ng pwede kong course na kukunin kapag nagcollege ako, si Ate Custom, si Kuya Elton naman IT, gusto ni daddy mag-abogado ako kasi magaling naman daw ako sa memorization at may angking galing ako sa debate. Ang kaso nga lang ayoko kasi puro stress lang un at kailangan kong magsinungaling para maipagtanggol yung client ko.. Tsaka matagal yun e anong edad na ako kapag nagpakasal na tayo hindi ba?" sabay pout ko kay Babe.

Tanging pagtawa lang ang ginawa nya sa akin.. 1 year and 10 months na kami pero simula grade school ay magkasama na kami. Sya ang First Love ko at gusto kong sya narin ang Last Love ko.

"Babe, matagal tayong magkakasama kaya wag mong problemahin kung kailan tayo ikakasal dahil alam kong ikaw lang Fatima Sheyn..." then he kissed me.
--

That voice... It bring shivers... How I miss him saying my name... Then I feel a pain in my chest... How ironic, the person that once makes you happy is now the person that brings you misery.

I smiled bitterly with that thought. Naramdaman ko ang presensya nya sa likuran ko kaya agad akong tumayo. Pagharap ko sa kanya ay hindi ko inaasahan ang kanyang ginawa. He grab me by my waist and hugged me tight as if I'm the source of his strength.

Hindi ako nakakilos agad. Tanging bilis ng tibok ng puso ko ang naririnig ko at ang kanyang mga.... Hikbi?? Si Chanz umiiyak? Pero bakit? Bakit? Di ba ako ang iniwan? Pero bakit sya pa ang mas nasaktan? At itong katawan ko ay pinagtaksilan ako ng mismong niyakap ko sya ng sobrang higpit at dahan dahan ko syang pinapatahan.

Marami ng nagbago... Mas naging matured na sya dahil narin sa nadadama kong muscles nya. Lumaki ang kanyang pangangatawan, Mas matangkad sya kaysa dati. Pero kung paano sya umiyak sa aking mga braso dati ay katulad pa din ng kanyang pag-iyak ngayon...

--

He's crying, He's in pain...
I can't take it seeing him like this...
I hugged him and let his tears flow...

"Sssh.. Babe, everything happens for a reason, kaya siguro hindi nya sinabi sa inyo para hindi kayo mag-alala pa. Ayaw nya na rin sigurong magundergo sa mga theraphy dahil alam nyang mahihirapan lang kayo." at biglang tulo ng aking luha, agad kong pinunasan ito dahil kailangan kong maging matatag para kay Chanz.

"Ba-be ang un-unfair lang ka-si nya e, We're fa-family... He should tell us if his in pain right?, Everyday nakikita ko syang masaya pero sa kabila pala nun ay may karamdaman sya..." Lung Cancer stage 4, Chanz Father died because of cancer it's been years ng malaman un ng daddy nya at first nagthetherapy pa sya pero nagulat na nga lang daw ang doctor nito ng sabihin ni Tito Philip na itigil na ang treatment dahil handa na sya at tanggap na nya. Ngayon lang nalaman ng pamilya nila Chanz dahil mahigpit na bilin ng daddy nya na wag sabihin sa kanila dahil sya na mismo ang magsasabi sa kanila. Until this day came...

I promise from this day forward that I will be your strength, I will always be here for Chanz.

--

"I'm sorry Fatima, I'm so-rry" then he cupped my face. I look directly in his eyes. I saw sincerity, longing and love? He still loves me? After all these years? I shook my head.. Hindi, hindi na nya ako mahal. Iniwan nya ako diba? Iniwan nya ako...

When the realization hit me. A tear fell down to my cheeks... It's been years pero bakit parang kahapon lang nangyari? Bakit ang sakit sakit pa din? Tumakbo ako palabas ng bar ni Alex. Agad ko namang nakita si Mang Bert na nakatayo sa tabi ng sasakyan.

"Hija? Ayos ka lang ba?" Alam kong nag-aalala sya kaya tumango lang ako at pinunasan ang mga luha ko.

"Opo Mang Bert, tara na ho? Medyo nahihilo na rin po ako e." Agad namang binuksan ni Manong ang backseat at pumasok ako.

Tinext ko naman si Rean na ihatid nalang ang gamit ko sa bahay bukas. Hindi ko na kaya pang bumalik sa loob. Dahil kung sakaling bumalik man ako ay hindi ko mapipigilan ang sarili ko na magtanong sa kanya. Gusto ko ng kasagutan pero natatakot ako sa maaari kong malaman. Dahil alam ko dito sa puso ko e may puwang parin para kay Chanz Timothy Sanchez.

AN: Chanz in the multimedia