Hayat her zaman istediğin gibi gitmez. Gün gelir aileni kaybedersin bir bakmışsın yeni bir ailen olmuş. Zeynep'in durumu da tam olarak buydu.
Mutluydu , ailesi yanındaydı , sağlıkları yerindeydi , çok şükür bir şekilde geçinip gidiyorlardı. Ama işt...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
6.Bölüm *Beni hayal kırıklığına uğrattınız.*
10 dakika... Yaklaşık 10 dakikadır sınıfta ölüm sessizliği vardı. Baktım bu gidişle kimse konuşmayacak , araya girdim.
"Öncelikle selamın aleyküm arkadaşlar. Bu gidişle hiçbiriniz lafa girmeyeceksiniz ben şey edeyim bari dedim."
"Sen karışma bücür." diye Bartu denilen çocuk bana terslenince diğerlerine izin vermeden tekrar konuştum. Kimsenin korumasına ihtiyacım yoktu çok şükür.
"Bücür ne be?! Klişe mafya kitaplarının içinden mi çıktın acaba? Ayrıca körsün sanırım çünkü benim boyum 1.72. Benim bücür olma ihtimalim uzayın içinde yok. Şimdi daha fazla saçmalamadan ne söyleyeceksen söyle sonra çıkıp git. Ders başlayacak ve ben senin gibi gereksiz biri için dersimin kaynamasını istemem."
Çıkışıma şaşırsalar da hemen toparlanmışlardı.
Utku beni bileğimden tutarak arkasına doğru çekti.
"Ne istiyorsun Bartu? Zeynep haklı senin gibi gereksiz biri için dersimizin kaynamasını istemeyiz. O yüzden ne söylüyorsan söyle ve çık git."
Utku'nun taktiği benim genelde kullandığım taktikti. Karşısındakini çıldırtmak için çok sakin ve umursamaz davranıyordu. Ve bu o kadar etkili bir şeydi ki. Kendini yormadan karşındakinin çıldırmasını sağlıyorsun , onu adam yerine koyuyorsun. Mükemmel.
"Demek Yavru Alpha'nızın ismi Zeynep. Tanıştığıma memnun oldum Zeynep. Ben Bartu. 12/B'deyim. İstediğin zaman gelip bize katılabilirsin , seninle tanışmak , kaynaşmak isterim."
Bu sefer Aras araya girecekken izin vermeden konuştum.
"Bir , ben seninle tanıştığıma memnun olmadım. İki , ismini soran olmadı. Üç , ben seninle tanışmak , kaynaşmak değil yüzyüze bile gelmek istemiyorum."
Umursamazca ona söylediğim şeyler Utku'nun söylediklerinden daha çok canını sıkmıştı. Çok net anlayabiliyordum. Bu çocuk çözülmesi basitti. Duygularını bile gizleyemiyordu.
"Aaa çok kırıldım. Neden?"
"Prensip ve vicdan meselesi. Senin anlamayacağın şeyler. Boşver de ne söyleyeceksen söyle ve git.".
O sırada Aras bana yandan bir gülüş atarak , tekrar ürkütücü bakışlarını takınıp konuşmaya başladı.
"Zeynep'i duydun. Ne söyleyeceksen söyle ve git."
Sesinin tonu çok ürkütücüydü. O sırada tekrar bileğimden tutulmasıyla arkama döndüm. Hepsi sinirle Bartu'ya bakıp beni arkalarına almaya çalışıyorlardı.
Merakla Bartu'ya döndüğümde bana arsızca sırıttığını gördüm. Ben daha müdahale edemeden Demir sinirle gürledi.
"Lan o gözlerini oyarım. Sen kimsin ki ona öyle bakabiliyorsun?"
