Love Zone (Completed)

EP(14)

Uni

ဆံပင်တစ်ချက်သပ်ပြီးနောက် ချောမောလွန်းနေသော မှန်ရိပ်ကို မကြည့်မိအောင် မျက်နှာလွှဲထားရင်း သက်ပြင်းချမိသည်။ ဒီနေ့မှာ သူ ချောမောနေတာ မှန်ပေမဲ့ အသတ်ခံရခါနီးလို့ အစာအများကြီးကျွေးခံရတဲ့ ဝက်လို အဖြစ်မျိုး။ သူလည်း အသတ်ခံရခါနီးလို့များ ချောမောနေလေသလား။

“သား ထမင်းတော့ နည်းနည်းစားသွားလိုက်ဦး။ ဟိုမှာ အခြေအနေက ဘယ်လိုဖြစ်မယ်မသိဘူး။ နောက် ဒီလိုပွဲမျိုးက အလှစားတွေ၊ အဝစားလိုက်ရင် သား ရှိုးပဲ့သွားလိမ့်မယ်။ သားအစ်ကိုက ဘယ်နှနာရီလာခေါ်မယ် ပြောထားလဲ”

“၇နာရီမေမေ”

“ခြောက်နာရီတောင်ခွဲပြီ သားငြိမ်။ လာလာ အဲ့မှာရပ်ပြီးဘာလုပ်နေတာလဲ။ ထမင်းစားတော့။ အင်္ကျီကိုလည်း မပေစေနဲ့နော်”

“ဟုတ်ကဲ့ မေမေ”

မေမေက သူ့လက်ကိုဆွဲကာ ထမင်းစားစားပွဲထိ လိုက်ပို့သွားသည်။ သူကသာ ခုထိ ငူလို့ငိုင်လို့ကောင်းတုန်းဖြစ်သည်။ ဟိုရောက်ရင် ဘာတွေများဖြစ်မလဲ။ သူ ဘယ်လိုတွေများရင်ဆိုင်ရပါ့မလဲ။ ဒီအတွေးတွေနဲ့အတူ ရင်ဘတ်ကြီးတစ်ခုလုံး လေးလံနေသည်။ အမှန်သာဆို ခုချိန်ကျမှ ကြက်သွန်နီဥချိုင်းကြားညှပ်ပြီး ခေါင်းကိုက်၊ ကိုယ်ပူနေပါတယ်ဆိုရင် ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူမလုပ်ရဲ။ အဲ့ပွဲကိုလိုက်သွားရင် ဘယ်လိုတွေကြုံရမယ်ဆိုတာ မသိပေမဲ့ မလိုက်သွားရင်တော့ အသတ်ခံရမှာ ၉၉.၉၉%ကျော်လောက် သေချာနေသည်။ အခုအခြေအနေက စုပ်လည်းစူး၊ စားလည်းရူး ပင်။

အိမ်ရှေ့ကို လျောလျှူစွာ ဝင်ရောက်လာတဲ့ကားအနက်လေးကြောင့် သူ မျက်နှာတွေကို ရှုံ့မဲ့လိုက်ကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်ညစ်ခြင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်းခံစားလိုက်ရသည်။

“ကျက်သရေတုံးလိုက်တာနော်”

ပါးစပ်ကခပ်တိုးတိုးရေရွတ်မိပေမဲ့ ကားထဲကလူအပြင်ထွက်လာတော့လည်း ငေးတော့ငေးမိသေး သည်။ နက်ပြာရောင်ရင့်ရင် ကုတ်အင်္ကျီကို သေသပ်ကျနစွာဝတ်ဆင်ထားကာ ဆံပင်ရှည်တွေက ခါတိုင်းလိုမဟုတ်ဘဲ ပို၍နက်မှောင်နေသယောင်ရှိသည်။ မျက်ခုံးတန်းတွေအောက်က မျက်လုံးတွေက သူရှိရာဘက်ကို ဝင့်ခနဲကြည့်ပြီး နောက် နှုတ်ခမ်းကိုဖိကာပြုံးလိုက်သည်။ အပြုံးက ချိုတယ်လို့ပြောလို့ရပေမဲ့ စူးရဲလက်တောက်နေတဲ့မျက်လုံးတွေနဲ့ နှာတံစင်းစင်းတို့ကြားတွင် ထိုအပြုံးမှာ ရက်စက်တတ်သောအပြုံးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားရသည်။