Love Zone (Completed)

EP(19)

Uni

"သားရယ် ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲကွယ်"

ဒေါ်မြမွှေးကြူသက်က ပူခြစ်နေသည့် ငြိမ့်လက်ဖဝါးလေးကိုဆုပ်ကာ နှဖူးကိုခဏခဏစမ်းရင်းပြောရှာသည်။ ဒီသားလေးတစ်ယောက်တည်းရှိပါတယ်ဆိုမှ အတိတ်မေ့ရတာနဲ့ သတိလစ်ရတာနဲ့ ကျန်းမာရေးချူချာနေ တာမို့ စိတ်တွေလည်းမချနိုင်ပါ။ အခုလည်း ဖျားပြန်ပြီဆိုတော့ သူမ မျက်နှာဟာ ဘယ်လိုမှမပြင်ဆင်နိုင်အောင် ပျက်ယွင်းနေလျက် ကိုယ့်ခြေထောက်ကအနာကိုတောင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့သည်အထိ။

"မွှေး ဆရာဝန်လာပြီ။ လာ ဒီဘက်မှာထိုင်နေလေ"

ဦးလရောင်ငြိမ်းက ဇနီးဖြစ်သူကို ညင်သာစွာတွဲမကာ စာကြည့်စားပွဲက ကုလားထိုင်မှာ ခဏထိုင်ခိုင်းထား၏။ ဘုရင်ကတော့ ရောက်လာကတည်းကအတိုင်း မတ်တပ်ပဲရှိနေကာ ဒေါ်မြမွှေးကြူသက်နဲ့ စကားနည်းနည်း ပြောရုံမျှအပ ငြိမ်သက်နေခဲ့တာဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာက ခပ်သုတ်သုတ်ကလေးဝင်လာကာ ကုတင်ပေါ်မှာ မှိန်းနေသော ငြိမ့်အား အပူချိန်တိုင်းကာ သောက်ဆေးတွေတစ်ပုံကြီးချပေးသွား၏။

"အခန့်မသင့်ရင် ဒီလိုပဲဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ကလေးက ကိုယ်ခံအားအားနည်းတယ်ဗျ။ ဟိုတစ်ခါ အဖျားကြီးပြီး သတိတွေလစ်တဲ့အခါတုန်းက ကျွန်တော်ပြောဖူးပါတယ်။ အဲ့အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ကိုယ်ခံအားနည်းတာမျိုးက ရည်ရှည်ဖြစ်လာနိုင်တယ်လို့လေ။ ဂရုစိုက်ပေးပေါ့ဗျာ။ အချိန်ကြာကြာ သေချာလေးဂရုစိုက်ပေးလိုက်ရင်တော့ ကိုယ်ခံအားက ပုံမှန်လူတွေလို ပြန်ဖြစ်လာနိုင်မှာပါ။"

ဆရာဝန်ဦးမောင်ပြောသွားတဲ့စကားတွေကို နားထဲမှာစွဲနေတုန်းပေမဲ့ ငြိမ်ကတော့ ကာယကံရှင်မို့ ကိုယ်ဘာဖြစ်သလဲဆိုတာ သိသည်။ ဒါကအခန့်မသင့်လို့ဖြစ်သွားတဲ့အဖျားမဟုတ်သလို ညကြီးအပြင်ထွက်မိလို့ လေစိမ်းတိုက်ခံရလို့ဖျားတာလည်းမဟုတ်။ ဒါက လန့်ဖျား။ ပြောရရင် ဇာတ်လိုက်ကြောင့်ဖြစ်တဲ့ လန့်ဖျား။

အပူရှိန်တွေ တဖိန်းဖိန်းတက်နေသည့်ကြားက မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်လုံးကိုမရမကပြူးပြဲကာ ဇာတ်လိုက်ကို မျက်စောင်းထိုးမလို့ပေမဲ့ အစကတည်းက စိုက်ကြည့်နေဟန်ရှိသော ဇာတ်လိုက်၏ အကြည့်တို့ကြားမှာ သူ့မျက်လုံးလေး မသိမသာပြန်ပိတ်သွားရသည်။ မကျေနပ်တာကလည်း မကျေနပ်တာ၊ ကြောက်တာလည်း ကြောက်တာပေါ့လေ။